Minister De Ridder, red Woumen of zeg eerlijk dat de Westhoek u niet genoeg waard is

Er zijn politieke dossiers waarin een minister niet langer kan wegduiken achter cijfers, procedures, overlegtafels en begrotingstaal. Sport Vlaanderen Woumen is zo’n dossier. Dit gaat niet langer alleen over een sportcentrum. Dit gaat over politieke moed, eerlijk bestuur, respect voor de Westhoek en de vraag of Vlaams minister van Sport Annick De Ridder bereid is om een streekvoorziening te redden.
Want dat is wat hier dreigt te gebeuren. Eerst noemt men het een besparing. Daarna noemt men het een overdracht. Dan zoekt men een overnemer. Daarna moet er een exploitant komen. Vervolgens moet een provincieraad beslissen. Ondertussen tikt de klok verder richting 1 september. De gebruikers wachten. De streek wacht. De scholen wachten. De ruiters wachten. De verenigingen wachten. En de Vlaamse regering lijkt vooral te hopen dat de kalender het vuile werk doet.

De minister moet nu kleur bekennen

Minister De Ridder moet nu kleur bekennen. Niet volgende maand. Niet na nog een rondje overleg. Niet wanneer het centrum leeg staat. Nu. Ofwel vindt zij Sport Vlaanderen Woumen belangrijk genoeg om in te grijpen, ofwel moet zij eerlijk zeggen dat een sportcentrum in de Westhoek voor haar regering blijkbaar minder zwaar weegt dan andere dossiers.
Dat is scherp gesteld, maar het is de kern van de zaak. Vlaanderen zegt graag dat sport belangrijk is. Vlaanderen zegt graag dat jongeren moeten bewegen. Vlaanderen zegt graag dat gezondheid, toegankelijkheid en sportparticipatie prioriteiten zijn. Maar wanneer een concreet centrum in Woumen bedreigd wordt, verandert de toon. Dan wordt sport plots een kostenpost. Dan worden kinderen, scholen, ruiters en verenigingen herleid tot tabellen. Dan wordt een streekvoorziening een regel in een besparingsnota.
Dat is politieke armoede.

Het ergste is dat dit dossier wordt verkocht alsof het onvermijdelijk is.

Sport Vlaanderen Woumen is geen abstract gebouw op een kaart. Het is een plek waar kinderen leerden bewegen, waar scholen sportklassen organiseerden, waar ruiters terechtkonden, waar jeugdgroepen verbleven, waar verenigingen een werking opbouwden, waar personeelsleden jarenlang hun werk deden en waar de Westhoek bezoekers ontving. Wie dit centrum sluit, schrapt niet alleen een uitbating. Men trekt een voorziening uit een streek die al te vaak moet vaststellen dat beslissingen elders genomen worden en dat de gevolgen hier landen.
Het ergste is dat dit dossier wordt verkocht alsof het onvermijdelijk is. Alsof er geen politieke keuze achter zit. Alsof een sluiting vanzelf gebeurt omdat de cijfers nu eenmaal spreken. Maar cijfers spreken nooit vanzelf. Cijfers worden gekozen, gewogen, geïnterpreteerd en politiek gebruikt. Daarom moet minister De Ridder het volledige dossier publiek maken. Niet een samenvatting. Niet een uitleg op maat van de beslissing. Alle cijfers.

Leg alle cijfers op tafel

Wat kost Woumen werkelijk? Welke investeringen zijn noodzakelijk? Welke kosten zijn dringend en welke kunnen gefaseerd worden? Welke scenario’s zijn onderzocht? Hoeveel kost tijdelijke openhouding? Wat brengt het centrum op voor sport, toerisme, jeugdwerking en de lokale economie? Welke maatschappelijke schade veroorzaakt een sluiting? Waarom worden net Woumen en Blankenberge getroffen? Waarom liggen beide centra in West-Vlaanderen? Waarom moet opnieuw deze provincie slikken?
Dat zijn geen lastige vragen. Dat zijn normale vragen in een democratie. Als een minister een voorziening wil laten verdwijnen, moet zij haar huiswerk tonen. Niet achteraf, wanneer de beslissing al verteerd moet worden. Vooraf. Zodat burgers, lokale besturen, verenigingen en gebruikers kunnen nagaan of de beslissing eerlijk is. Een minister die overtuigd is van haar keuze, hoeft niet bang te zijn van transparantie. Wie de cijfers niet op tafel legt, voedt alleen het vermoeden dat de beslissing politiek al genomen was en dat de uitleg er nadien bij werd gezocht.
De Westhoek verdient beter dan dat.

Waarom opnieuw West-Vlaanderen?

Het is bijzonder wrang dat Vlaanderen twee centra uit de eigen uitbating wil halen en dat beide in West-Vlaanderen liggen. Men kan daar technische verklaringen voor geven. Men kan verwijzen naar onderhoud, bezettingsgraad, investeringen of efficiëntie. Maar politiek gaat niet alleen over techniek. Politiek gaat ook over rechtvaardigheid, spreiding en bereikbaarheid.
Waarom moet de Westhoek opnieuw inleveren? Waarom wordt deze regio zo vaak gevraagd om begrip te tonen? Begrip voor besparingen. Begrip voor afstand. Begrip voor sluitingen. Begrip voor het verdwijnen van diensten. Begrip voor het feit dat alternatieven verder liggen. Begrip voor beslissingen die in Brussel logisch lijken, maar hier een veel grotere impact hebben.
Minister De Ridder zou beter minder vragen om begrip en meer tonen dat zij de Westhoek begrijpt.

Afstand is geen detail

Afstand is in dit dossier geen detail. In een grootstedelijke omgeving kan het verdwijnen van één voorziening soms worden opgevangen door andere opties in de buurt. In de Westhoek is dat anders. Een centrum verliezen betekent niet dat men gewoon een straat verder moet gaan. Het betekent vaak dat gezinnen, scholen en verenigingen veel verder moeten rijden. Het betekent extra kosten, extra organisatie, minder toegankelijkheid, minder kansen en minder beweging.
Voor een minister van Sport zou dat het begin van de discussie moeten zijn. Niet het einde. De sluiting van Woumen is niet alleen een boekhoudkundige keuze. Het is een keuze over wie toegang krijgt tot sport. Wie dichtbij een voorziening heeft. Welke streek nog publieke investering waard is. Welke kinderen vanzelf kansen krijgen en welke kinderen afhankelijk worden van vervoer, geld en afstand. Dat is de echte inzet.

Een minister is geen toeschouwer

Daarom moet Annick De Ridder hier persoonlijk op aangesproken worden. Zij is de minister van Sport. Zij kan niet doen alsof dit dossier ergens tussen Sport Vlaanderen, de provincie en mogelijke uitbaters zweeft. Een minister is geen toeschouwer. Een minister is verantwoordelijk. Als de Vlaamse regering beslist om de uitbating stop te zetten, dan moet de bevoegde minister niet alleen uitleggen waarom. Zij moet ook alles doen om een werkbare oplossing mogelijk te maken.
Dat betekent: de sluiting opschorten. Dat betekent: de cijfers publiek maken. Dat betekent: alle betrokkenen samenbrengen. Dat betekent: een overgangsplan uitwerken. Dat betekent: de provincie niet laten zwemmen. Dat betekent: de stad Diksmuide, gebruikers, scholen, ruitersport, toeristische partners en mogelijke exploitanten ernstig betrekken. Dat betekent vooral: niet wachten tot 1 september voorbij is.
Want na 1 september wordt redden moeilijker. Dan is de werking stilgevallen. Dan is personeel weg. Dan zijn gebruikers vertrokken. Dan zijn scholen elders gaan zoeken. Dan brokkelt de waarde van de site af. Dan kan men achteraf zeggen dat heropstarten moeilijk is. Dat is de klassieke politieke truc: eerst laten uitdoven, daarna zeggen dat herleven te duur is.

Toon leiderschap in plaats van uitleg

Minister De Ridder moet niet uitleggen waarom Woumen niet kan blijven bestaan. Zij moet bewijzen dat zij alles heeft gedaan om Woumen wel te laten bestaan. Dat is een fundamenteel verschil. Politiek leiderschap bestaat niet uit het verdedigen van sluitingen. Politiek leiderschap bestaat uit het vinden van oplossingen wanneer een streek een voorziening dreigt te verliezen.
Als Vlaanderen geld vindt voor grote infrastructuurdossiers, prestigeprojecten, stedelijke investeringen en politieke prioriteiten elders, dan moet er ook geld en creativiteit zijn om een sportcentrum in de Westhoek niet zomaar te laten vallen. Men kan niet in toespraken beweren dat sport en beweging belangrijk zijn, en tegelijk sportkampen, sportcentra, G-sportondersteuning en lokale voorzieningen onder druk zetten. Dat is geen beleid. Dat is een affiche met daarachter een besparingsmes.

Woumen verdient een reddingsplan

Sport Vlaanderen Woumen verdient geen doodvonnis per begrotingslijn. Het verdient een eerlijk reddingsplan. Er moet een tijdelijke Vlaamse overbruggingsfinanciering komen tot er een duurzame uitbating is. Er moet een onafhankelijke doorlichting komen van de noodzakelijke investeringen. Er moet een realistisch exploitatiemodel komen waarin sport, verblijf, ruitersport, scholen, jeugdwerking en toerisme samen worden bekeken. Er moet onderzocht worden of provincie, Vlaanderen en lokale partners de site gezamenlijk kunnen dragen.
Vooral moeten de gebruikers ernstig worden genomen. Zij zijn geen figuranten in een beleidsdossier. Zij zijn de mensen voor wie dit centrum betekenis heeft. In dit dossier klinkt te veel bestuurlijke mist. De provincie lijkt volgens de actiegroep niet langer de redder te worden. Een officiële bevestiging bleef op het moment van berichtgeving uit. Vlaanderen wijst naar besparingen. De overnamepiste werd maandenlang gezien als hoop. Nu dreigt die hoop weg te vallen. Dat is geen stabiel bestuur. Dat is een streek laten bungelen.

Waar is de minister?

Dan mag de vraag hard klinken: waar is de minister? Waar is de minister die zegt dat Woumen niet zomaar dichtgaat? Waar is de minister die zegt dat zij de Westhoek niet laat vallen? Waar is de minister die zegt dat kinderen, scholen en ruiters niet de dupe mogen worden van een kille besparing? Waar is de minister die zelf naar Woumen trekt, niet voor een foto, maar met een plan? Waar is de minister die de cijfers op tafel legt en zegt: dit zijn de opties, dit is de kost, dit is wat Vlaanderen kan doen?
Zolang dat niet gebeurt, blijft de indruk dat Woumen vooral moet verdwijnen omdat het ver genoeg ligt van de grote politieke schijnwerpers. Dat is hard, maar veel mensen in de Westhoek voelen het zo. Zij zien hoe voorzieningen verdwijnen, hoe beslissingen elders worden genomen en hoe men achteraf beleefd vraagt om begrip. Maar begrip is geen beleid. Begrip houdt geen sportcentrum open. Begrip brengt geen schoolklassen naar Woumen. Begrip helpt geen ruiter, geen jeugdgroep en geen vereniging.

De Westhoek is geen restgebied

De minister van Sport moet begrijpen dat dit dossier symbool is geworden. Niet alleen voor Woumen. Voor heel de Westhoek. Voor landelijke regio’s die zich telkens opnieuw moeten verdedigen tegen de logica van centralisatie en besparing. Voor mensen die het gevoel hebben dat hun voorzieningen sneller verdwijnen omdat hun protest minder lawaai maakt. Voor kinderen die niet in een grote stad wonen en toch recht hebben op sportieve kansen.
De Westhoek is geen restgebied. De Westhoek is geen plek waar men besparingen parkeert omdat de tegenstand beheersbaar lijkt. De Westhoek is geen voetnoot in Vlaams beleid. De Westhoek is een streek met gezinnen, scholen, sporters, ondernemers, vrijwilligers, personeelsleden en jongeren die evenveel recht hebben op publieke investeringen als iedereen.
Annick De Ridder moet dat nu tonen. Niet in woorden. In daden.

Red Woumen nu

Leg de sluiting stil. Publiceer de cijfers. Zet een reddingstafel op. Voorzie een tijdelijke oplossing. Dwing alle betrokken overheden tot verantwoordelijkheid. Laat Sport Vlaanderen Woumen niet sterven in een dossiermap.
Want als deze minister Woumen laat vallen, dan zal de boodschap helder zijn. Dan zegt Vlaanderen eigenlijk dat sport belangrijk is zolang het niet te veel kost, dat landelijke regio’s meetellen zolang ze geen moeilijke dossiers op tafel leggen, en dat de Westhoek opnieuw mag betalen voor keuzes die elders worden gemaakt.
Dat zou geen gewone besparing zijn. Dat zou politiek verraad zijn aan een streek die al lang genoeg moet uitleggen waarom ze dezelfde rechten verdient als de rest van Vlaanderen.
Minister De Ridder, dit is het moment. Red Woumen. Of zeg eerlijk dat de Westhoek voor u niet genoeg waard is.

Andy Vermaut

+32499357495

Bronnen:

Focus en WTV, “Mogelijke overname Sport Vlaanderen Woumen door de provincie lijkt van de baan”, 20 juni 2026.
Sport Vlaanderen, officiële mededeling over stopzetting uitbating Blankenberge en Woumen, 30 september 2025.
Sport Vlaanderen, “De besparingen in de sport toegelicht”, 6 oktober 2025.
Focus en WTV, “Provincie koopt mogelijk ruitersportcentrum De Rhille in Woumen”, 4 maart 2026.
Vlaams Parlement, Commissie voor Wonen, Toerisme, Energie en Klimaat, vraag over sluiting Sport Vlaanderen Woumen en impact op toerisme, 7 januari 2026.
Vlaams Parlement, Commissie voor Cultuur, Jeugd, Sport en Media, vraag over sluiting site Sport Vlaanderen Woumen, 7 januari 2026.
Sport Vlaanderen, pagina Sport Vlaanderen Woumen met aanbod sportkampen, paardrijden, lessen en sportklassen.
G-sport Vlaanderen, bericht over besparingen op clubs met G-sportaanbod en overname sportcentrum Blankenberge, 20 oktober 2025.
Officiële pagina Annick De Ridder, Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken, Havens en Sport.