De rechtstaat vermoord: hoe een elitaire “rechterheerschappij” België al jaren gijzelt (opinie)

30 juni 2025

Het hart van de Belgische democratie ligt op de intensive care. Wat zich achter de marmeren gevels van justitie afspeelt, is geen crisis — het is een stelselmatige moord op de rechtsstaat. Een zelfbenoemde “Poelaertcratie” van hooggeplaatste magistraten heeft het systeem gekaapt, waarbij wetten verdraaid worden tot wapens en klachten stelselmatig in de “prullenbak” verdwijnen (uiteraard niet letterlijk), als je begrijpt wat ik bedoel. Dit is helaas géén waanbeeld, maar de bittere realiteit van een justitieel apparaat dat zichzelf boven de wet plaatst.

De Dodelijke Logica: “Rule by Law” als Wapen

Kern van het kwaad is de “pervertering” van een fundamenteel principe. Waar “Rule of Law” garandeert dat iedereen gelijk is voor de wet, hanteert de zogenaamde “Poelaertcratie” haar duistere tegenhanger: “Rule by Law”. Hierbij fungeert dan eigen wetgeving ( bedacht door bepaalde rechters of door bepaalde advocaten zoals wijlen Armand De Decker ) als een flexibel instrument voor machthebbers om met hun “rule by law”-wetten een gewenst “Poelaertcratie”-vonnis voor rijkere klanten zoals Patokh Chodiev van de band te laten rollen.

Een “Poelaertcratie”-vonnis is dan als resultaat het omgekeerde van wat conform de eerlijke “rule of law”-rechtspleging uit de bus zou zijn gekomen bij correcte Belgische rechters. Dat neemt niet weg dat de meerderheid van de rechters eerlijk zijn en het blijven houden bij “the rule of law”. De echte rechtsstaat is een samenleving zwaar enkel de Wetten van het Volk, dus van de verkozenen in de Wetgevende Macht, de baas zijn. Maar die eerlijke rechters zien ook hoe het Fortis-rechtsgeding door de korpschef Guy Delvoie in 2008 bewust aan de 18e Kamer van de voorzitter Paul Blondeel werd toegekend. Daar was een geurtje aan. Die kamer had geen ervaring met failliete banken. Die kamer had ook geen idee wie deze bank dan wel zou mogen proberen te redden en ze wist nog minder wat nog de belangen waren van de oude aandeelhouders wiens aandelen gezamenlijk na de crash 0 Euro waard waren. Andere vreemde vaststellingen bij eerlijke rechters is hoe rechtsgedingen plots konden verhuizen van een 2e Kamer met drie rechters naar een 8e Kamer alwaar een berucht emeritus-professor M.B. dan geheel solo zeer recent de voorzitter was geworden.

De eerste foute doctrine van “the rule by law”, ooit geïntroduceerd door Jacques Velu (1987) en uitgebreid door Ernest Krings (1989), bereikte een gruwelijk hoogtepunt onder Ghislain Londers en Xavier De Riemaecker rond 2000. Het resultaat? Een “Mexicaans leger” van procureurs-generaal dat via marionetten de Hoge Raad voor de Justitie (HRJ-CSJ) omvormde tot een autocraat bolwerk dat geen enkele klacht over magistraten ontvankelijk verklaarde. Vernomen wanbedrijven of misdaden, gepleegd door magistraten, werden gewoonweg verticaal geklasseerd en dus niet aangegeven. In 2020-2024 waren de twee Vlaamse AOC-voorzitters Frank Franceus ( jurist ) en Hilde Melotte ( advocate ) de gehoorzame marionetten.

De jurist Frank Franceus ging in 2023 met pensioen. De advocate Hilde Melotte nam als voorzitter de leiding van de AOC voor het jaar 2024. Nog net op de valreep op 20 januari 2025 ondertekende ze haar laatste AOC-beslissing die zeer duidelijk vals was. Ze verstopte vernomen feiten van een zeer duidelijk bewezen wanbedrijf gepleegd in 2020 en nogmaals in 2022 door een vrederechter E.D. in een dossiernummer van 2009 dat ging over een andere vrederechter L.W. en over andere feiten van het jaar 2009. Die vrederechter L.W. was reeds in 2012 overleden. Men kan niet naast de valsheid in geschrifte kijken door de inzet in 2025 van een vals dossiernummer van het jaar 2009. Eerst had Hilde Melotte sinds 4 mei 2024 geweigerd om ook maar één AOC-brief terug te sturen naar de klachtindiener. De eerste klacht over E.D. werd op 4 mei 2024 aangetekend bekend gemaakt.

Omdat er geen antwoord kwam werd de druk op de ketel opgevoerd met nog meer aangetekende brieven, o.a. ook parallel naar de procureur-generaal Ria Mortier bij het Hof van Cassatie. Die antwoordde ook nooit. Al dat stilzwijgen was zeer verdacht. Maar dat stilzwijgen was de stilte voor de storm. De storm komt na 30 juni 2025.

En deze zal komen uit de hoek van de twee andere Belgische machten. De storm zal eentje zijn zoals Charles de Montesquieu het zelf zou gewenst hebben. Hij voorzag een zeer degelijk veiligheidssysteem. En de boodschap aan foute machthebbers was daarbij: “Waag het niet om mijn Trias Politica systeem te ondermijnen of er zwaait wat. Andere eerlijke machthebbers mogen jullie dan bij wet achtervolgen en vervolgen ook al is de foute machthebber de allerhoogste rechter van het land.”

In het jaar 1987 ontstond evenwel toch de foute rechtsleer van de advocaat-generaal Jacques Velu die zijn dwaalleer doordrukte in het Justitiepaleis te Brussel dat foute machthebbers wel nog steeds mochten achtervolgd en vervolgd worden in België zolang ze maar niet werkzaam waren in de Belgische rechterlijke macht zelf.

De Fortis-zaak met de bewijsbaar foute machtshebber Ghislain Londers van het Hof van Cassatie met zijn foute Fortis-brief van 19 december 2008 was het bewijs dat deze Eerste Voorzitter van dat Hof beschikte over een Vaticaanse immuniteit, conform de valse rechtsleer van Jacques Velu van 1987. Normaal gezien zou die Fortis-brief in het zuivere en niet gesaboteerde Charles de Montesquieu systeem al ten laatste in de maand januari 2009 vernietigd zijn geweest door een tussenkomst van de uitvoerende macht met de inzet van het wetsartikel 441 van het wetboek strafvordering.

Chronologie van een Staatsondermijning

Het schandaal ontvouwt zich als een bloedspoor. Alles begon nog meer eerder fout te lopen met de moedwillige sabotage van de HRJ-CSJ vanaf haar oprichting in 2000 — bedoeld als waakhond na de Dutroux-affaire, maar verkaveld tot een schild voor justitiële misstanden. De mini-staatsgreep tegen premier Yves Leterme in 2008 bewees de politieke invloed van deze kliek. De latere procureur-generaal Patrick Duinslaeger van Cassatie en de latere procureur-generaal Johan Delmulle van Brussel bleken sinds 1998 de architecten te zijn van het niet werkende HRJ-systeem waarbij binnenkomende klachten tegen magistraten — zoals die over vrederechter E.D. in 2015 en 2020 — stelselmatig “verticaal geklasseerd” gingen worden.

De gevolgen waren dodelijk letterlijk. De eedaflegging van Laurence Massart in 2019, onder het oog van koning Filip en minister Koen Geens, was een toneelstuk: een “eed van leugen” die de politieke infiltratie in ons rechtssysteem voltooide. Dat project was een 100% fout project à la “the rule by law” , bedacht en gewild door de procureur-generaal Johan Delmulle van Brussel. Binnen maanden volgde de moord op Julie Van Espen — een direct gevolg van een justitie die waarschuwingen over daders negeerde.

Het dieptepunt kwam op 5 juli 2022 met de brute moord op de jurist Jan-Willem Peeters uit Overijse. Deze oneerlijke jurist profiteerde aanzienlijk van dat lucratieve “rule by law”-systeem. Hij werd doorgeschoten door een opgelichte burger uit Overijse die als huiseigenaar meer dan 2 miljoen euro dwangsommen diende te betalen aan zijn huurder, zijnde deze spitsvondige jurist, die sinds 2017 nog nooit zijn huurgeld had betaald. Een andere opgelichte burger had enorme pogingen ondernomen sinds 2014 om het wangedrag van E.D. als rechter aan te kaarten. Alles werd geseponeerd met een bureaucratisch “geen misdrijf”. En de Hoge Raad loog stelselmatig: “Wij mogen wat een rechter doet niet evalueren”. Maar in de wet staat iets anders. Daar staat expliciet dat ze “ernstige disciplinaire beroepsfouten moeten doormelden” maar dat ze het niet verder mogen behandelen omdat ze geen tuchtrechtbank zijn.

In de wet staat:

Hoge Raad u hebt bij wet een meldingsplicht. Vernomen wanbedrijven en misdaden gepleegd door magistraten moet u melden.
Wat u meldt zal door een bevoegde tuchtrechtbank verder behandeld worden.
Voorts is deze tuchtrechtbank verplicht u mee te delen wat ze doet of deed met uw aangifte van een ernstige disciplinaire beroepsfout begaan door een magistraat.

Het Systeem van de Stilte

De HRJ-CSJ functioneert als een geoliede leugenmachine. Twee administrateurs hebben carte blanche om klachten te begraven zonder toezicht. Brieven zoals die van magistraat Luc Maes uit Nijvel (2018) verdwijnen in een zwart zinkgat. De deadline van 20 juni 2025 — een ultimatum voor transparantie — werd genegeerd. Zelfs de recente tuchtuitspraken tegen fraude bij magistratenexamens (17 juni 2025) verhullen het echte probleem: een cultuur van straffeloosheid die van de vier voorzitters en hun administrateurs handlangers maakt.

De Vluchtweg: Artikel 20 van de Grondwet

Dit artikel 20 komt uit de Duitse Grondwet van 1949. Het is een land waar het Nazisme ontstaan is en waarbij dit regime miljoenen eigen mensen en nog meer mensen in de omringende landen de dood injaagde. Het eerste wat Adolf Hitler deed in 1933 was de vervanging van “the rule of law” door zijn systeem van “the rule by law”. Hij maakte als kanselier onmiddellijk zelf zijn nieuwe wetten aan. Het Parlement werd op non-actief gezet.

Er rest nu in België één redmiddel: de 44 leden van de HRJ-CSJ (22 Nederlandstalig, 22 Franstalig) moeten in noodverband bijeenkomen. Zonder de vier verdachte voorzitters. Zonder de twee administrateurs. Met reserve-leden om het quorum te halen. Hun opdracht?

De valse rechtsleer Jacques Velu, door Londers en De Riemaecker uitgebreid naar het lamgelegde instituut HRJ, vernietigen
Het vernietigen van de Fortis-brief dd. 19/12/2008 van Londers omdat die het artikel 103 van de Grondwet schendt. Het is in de zaak van de onschuldige premier Yves Leterme.
De seponeringscultuur verbannen die klagers over foute rechters de mond snoert. Op een dag loopt het toch verkeerd af wanneer zo’n foute civiele rechter E.D. een jurist zoals Jan-Willem Peeters uit Overijse in het jaar 2022 de dood injaagt
De Hoge Raad herstellen tot wat hij moest zijn: een waakhond, geen schoothond.

Laatste Waarschuwing

De moord op Jan-Willem Peeters was géén alleenstaand feit. Het was het zoveelste alarmsignaal in een land waar rechters zichzelf tot koningen kronen. Als België nu niet ingrijpt, zal de volgende Julie Van Espen niet lang op zich laten wachten. De Poelaertcratie moet vallen. Niet morgen — vandaag.

Deze opinie is gebaseerd op documenten en rechtsdossiers (juni 2025), waaronder PV’s, BPOST-bewijzen en interne HRJ-CSJ-correspondentie. Alle feiten zijn verifieerbaar via openbare bronnen en parlementaire archieven en konden door mij stuk voor stuk ingekeken worden. De naam van de officiële klager anonimiseerde ik bewust.

Andy Vermaut +32499357495