Jonge Belgische studente Yasmine Taouil zet zich via HPWL in voor wereldvrede

13 september 2025

Yasmine Taouil, een studente aan de Karel de Grote University of Applied Sciences and Arts in Antwerpen, neemt deel aan de elfde HWPL Peace Summit in Zuid-Korea. Ze vertegenwoordigt daar de jeugd via IPYG, de International Peace Youth Group. Yasmine Taouil kwam in aanraking met HWPL via haar vader. Hij ontmoette een vertegenwoordiger op een conferentie over religie en noemde dat zijn dochter interesse heeft in Koreaanse cultuur. Dat leidde tot gesprekken met HWPL-leden. Taouil raakte onder de indruk van hun werk voor vrede wereldwijd. Met alle conflicten van nu kon ze dat niet negeren. Ze wilde zelf bijdragen en sloot zich aan bij IPYG om vrede te bevorderen.

Studies en vrede verbinden

Als studente international business management volgt Yasmine Taouil, vakken zoals international and European law, cross-cultural communication en business in Asia. Die helpen haar begrijpen hoe misverstanden conflicten veroorzaken. Begrip voor verschillen bouwt sterke banden op, zegt ze. Ze leert over de United Nations en hoe wereldtoestanden zaken beïnvloeden. Door bij IPYG te gaan, wil ze de wereld beter snappen en actief helpen verbeteren.

Persoonlijke doelen voor verandering

Yasmine Taouil ziet een wereld vol conflicten en ongelijkheid. Mensen sterven aan honger terwijl anderen overeten. Rijken worden rijker, armen armer. Klimaatverandering verslechtert dagelijks. Als jongere voelt ze plicht om bij te dragen. Anders blijft er misschien geen leefbare wereld over. Ze weigert af te wachten en hoopt problemen op te lossen.

Uitdagingen als activist

Tot nu toe ondervond Yasmine Taouil geen problemen als studente die voor vrede pleit. Haar universiteit steunt zulke initiatieven. Ze beseft dat niet iedereen dat geluk heeft. Daarom maakt ze optimaal gebruik van haar kansen om vrede te verspreiden.

Invloed van geloof en identiteit

Buiten haar studies is Yasmine Taouil moslim. Ze kent misvattingen over islam. Culturele gebruiken vermengen zich vaak met de religie, wat verkeerde beelden geeft. Taouil wil dat scheiden om religieuze conflicten te verminderen. Ze streeft naar meer begrip tussen mensen.

Voorstel voor jeugdverandering

Voor wereldvrede moet je lokaal beginnen, vindt Yasmine Taouil. In buurten en steden. Als jonge moslima met hijab en Marokkaanse wortels heeft ze ook discriminatie ervaren. Geboren in België voelt ze zich niet volledig geaccepteerd. Niet Belgisch genoeg door haar roots, niet Marokkaans genoeg door haar opvoeding in Antwerpen. Identiteit vinden is lastig. Stereotypen dwingen mensen harder te werken of maken ze boos. Yasmine Taouil wil dat doorbreken. Ze pleit voor dialoog over problemen, zonder ruzie. Een middenweg waar iedereen welkom is, ongeacht religie, etniciteit of oriëntatie. Samenwerken kan buurten verbeteren en uiteindelijk de wereld.

Toepassing van summit-kennis

Op de summit (de top die volgende week in Zuid-Korea plaatsgrijpt) hoopt Yasmine Taouil te leren over HWPL’s plan voor een internationaal recht dat oorlog stopt. Ze kijkt uit naar ontmoetingen met gelijkgestemden. Verschillende visies op oplossingen wil ze horen en toepassen in haar dagelijks leven, beginnend bij zichzelf. Dat neemt ze mee in studies en daarbuiten.

HPWL: Vrede als Hoogste Doel

Stel je een wereld voor waarin vrede geen abstract ideaal is, maar een tastbare realiteit. Dat is het toekomstbeeld waar de organisatie HPWL – Heavenly Culture, World Peace, Restoration of Light – elke dag aan bouwt. Het is een beweging die je grip probeert te geven op iets wat vaak ongrijpbaar voelt.

Het begon allemaal in 2014, in Zuid-Korea. Daar zette oprichter Lee Man-hee, een man met een achtergrond die zowel respect als vragen oproept, de eerste stappen. Vanuit dat bescheiden Aziatische begin rolde de beweging als een olievlek over de wereld uit. Tegenwoordig kom je ze tegen in tientallen landen; van de straten van Amsterdam tot de dorpen in Kenya. Wat bindt al die duizenden deelnemers? Een onwrikbaar geloof in dialoog boven geweld.

Het mooie aan HPWL is hun aanpak. Geen verhitte politieke debatten, maar de rustige kracht van gesprek en cultuur. Ze organiseren bijeenkomsten waar je een priester, een imam en een atheïst naast elkaar aan tafel kunt vinden, die allemaal luisteren. De ‘Declaration of Peace’ fungeert hierbij als hun kompas. Een document dat niet in ivoren torens is geschreven, maar door mensen die de urgentie van vrede dagelijks voelen. Dat het document zijn weg vond naar de Verenigde Naties voelt als een logische stap.

Ook dichtbij huis is hun werk zichtbaar. De Nederlandse en Belgische (Vlaamse) takken zijn geen passieve afdelingen; het zijn bruisende hubs van activiteit. Je ziet ze lezingen organiseren in buurthuizen, waar de koffie sterk is en de gesprekken eerlijk. Of ze ruimen een park op, omdat zorg voor de natuur en zorg voor elkaar in hun ogen onlosmakelijk verbonden zijn. Als je praat met de vrijwilligers ter plekke, dan hoor je vooral een verlangen om iets goeds te doen, zonder bijbedoelingen. Het is deze authenticiteit die mensen blijft aantrekken, zelfs in onrustige tijden. Uiteindelijk gaat HPWL niet over grote doctrines. Het gaat over de menselijke maat. Over de overtuiging dat echte verandering begint bij een handdruk, een gedeeld gesprek, een gezamenlijke actie. Het is een beweging die je uitnodigt om niet toe te kijken, maar mee te doen.