Moet Vlaanderen zijn boeren opgeven voor goedkope import? Joël Van Coppenolle die mee een rond punt bezet, roept iedereen op om dringend wakker te worden

8 januari 2026

Op donderdag 8 januari 2026, vanaf 11.00 uur, zetten landbouwers uit verschillende regio’s hun voertuigen stil op strategische verkeersknooppunten. Het Algemeen Boerensyndicaat (ABS) heeft deze actiedag georganiseerd om het handelsakkoord met Mercosur tegen te houden. De boeren stellen dat voedselproductie niet mag worden gereduceerd tot een simpele handelswaar.

Actie op drie locaties

De actie vindt gelijktijdig plaats op drie specifieke locaties in Vlaanderen. In de provincie Antwerpen verzamelen de deelnemers zich op het rondpunt van Wommelgem en de turborotonde van de Eurosilo in Gent. Aan de kust wordt actiegevoerd op het rondpunt boven de A11 Aziëlaan in Zeebrugge. De keuze voor deze locaties is bewust gemaakt om de bereikbaarheid van logistieke en industriële zones te beïnvloeden.

OOk Coördinatie vanuit de West-Vlaamse landbouwershoofdstad Diksmuide

De acties worden lokaal gecoördineerd door verschillende afdelingen van het syndicaat. In Diksmuide neemt Joël Van Coppenolle (70) de centrale rol op zich en we doen dit namens alle landbouwers in Diksmuide die onze kritiek eensgezind delen. Als voorzitter van het Algemeen Boerensyndicaat en voortrekker van de beweging in Diksmuide, geeft hij mee leiding aan de delegaties die vertrekken vanuit Diksmuide richting Zeebrugge en andere actiepunten. Deze regionale aanpak moet zorgen voor een breed gedragen protest over de provinciegrenzen heen.

Kritiek op handelsverdrag

De aanleiding voor het protest is de uitstelperiode rond het Mercosur-akkoord, die loopt tot 12 januari. De landbouwers vrezen dat de goedkeuring van dit verdrag de Europese markt zal overspoelen met goedkope import uit Zuid-Amerika. Volgens het syndicaat houdt de Europese Unie hierbij onvoldoende rekening met de strengere milieu- en welzijnsnormen die voor de lokale boeren gelden. De slogan “Voeding is meer dan platte commerce” verwijst naar de wens om de landbouw te beschermen als maatschappelijk goed in plaats van een vrij verhandelbaar product.

De boeren stellen dat er sprake is van een ongelijk speelveld. Concreet wordt gewezen op verschillen in regelgeving: in Brazilië zijn bijvoorbeeld 77 actieve stoffen toegelaten voor suikerrietteelt, terwijl de Europese Unie 43 van deze stoffen verbiedt. Dit omvat herbiciden, fungiciden en insecticiden die in Brazilië legitiem worden gebruikt, maar in de EU als gevaarlijk of onacceptabel worden beschouwd. Landbouwers vragen zich af hoe ze kunnen concurreren met producten die mogelijk zijn geteeld met middelen die in Europa niet zijn toegestaan.

Europese boeren benadrukken ook het gebrek aan traceerbaarheid en transparantie in de productieketen van Mercosur-landbouwproducten. Terwijl Europese boeren zich moeten houden aan strenge traceerbaarheidsregels van geboorte tot bord, bestaat er bij importproducten vaak onduidelijkheid over de herkomst, voeding en medicatiegebruik van de dieren of gewassen. Dit maakt het moeilijk voor Europese consumenten om te weten wat ze kopen en ondermijnt het vertrouwen in de kwaliteit en veiligheid van importproducten.

Naast de handelsdeal zelf, klagen onze landbouwers ook over de zware administratieve lasten en stijgende productiekosten. Landbouwers moeten zich houden aan complexe regels en vergunningsprocedures, wat tijd en geld kost. Tegelijkertijd stijgen de kosten voor energie, veevoeder, meststoffen en arbeid, wat de winstgevendheid van landbouwbedrijven onder druk zet. Boeren zeggen dat deze combinatie van factoren het voortbestaan van familiebedrijven in gevaar brengt.

Vraag naar eerlijke en gelijke concurrentie

Joël Van Coppenolle:”Landbouwers eisen een eerlijk en gelijk speelveld waarop alle producten aan dezelfde normen voldoen. Ze dringen aan op herziening van het Mercosur-akkoord om ervoor te zorgen dat importproducten aan dezelfde milieu-, dierenwelzijns- en voedselveiligheidsnormen voldoen als Europese producten. Bovendien vragen ze om minder administratieve lasten en meer ondersteuning om de stijgende kosten te compenseren.

De kritiek van Europese boeren op Mercosur is veelzijdig en gaat dieper dan alleen handelsaspecten. Het gaat om fundamentele vragen over eerlijke concurrentie, traceerbaarheid, transparantie en de levensvatbaarheid van de landbouwsector. Terwijl de onderhandelingen over het Mercosur-akkoord voortduren, blijft de druk op Europese boeren hoog en eisen ze actie om hun positie en toekomst te beschermen. De actie van 8 januari staat los van eerdere, spontanere tractordemonstraties en is een geplande actie van het Algemeen Boerensyndicaat.”

De actie vindt plaats op een doordeweekse dag om de economische impact te maximaliseren zonder het weekendverkeer te blokkeren. De boeren benadrukken dat de actie vreedzaam verloopt, maar wel degelijk overlast veroorzaakt om politieke aandacht te genereren.

“Onze boeren zijn de ruggengraat van ons platteland. Dit akkoord, dat nu op het punt staat ondertekend te worden, is een schandalig verraad aan alles waar we voor vechten: eerlijke concurrentie, duurzame landbouw en de bescherming van ons eigen voedsel. Het laat niemand koud, en terecht – het is een aanval op ons bestaan, verpakt in de gladde taal van Europese bureaucraten die nog nooit een spade in de grond hebben gestoken.“

Joël Van Coppenolle, voorzitter Algemeen Boerensyndicaat Diksmuide

Joël Van Coppenolle vervolgt:”Als Vlaamse boeren, de ruggengraat van ons platteland, staan we op de barricaden tegen dit zogenaamde “vrije handelsakkoord” met Mercosur – een deal die niets minder is dan een doodsvonnis voor onze levenswijze, onze families en onze toekomst. Dit akkoord, dat nu op het punt staat ondertekend te worden, is een schandalig verraad aan alles waar we voor vechten: eerlijke concurrentie, duurzame landbouw en de bescherming van ons eigen voedsel. Het laat niemand koud, en terecht – het is een aanval op ons bestaan, verpakt in de gladde taal van Europese bureaucraten die nog nooit een spade in de grond hebben gestoken. Laten we beginnen met de kern van het probleem: oneerlijke concurrentie die ons kapotmaakt. Mercosur-landen zoals Brazilië en Argentinië dumpen straks hun goedkoop rundvlees, suiker, pluimvee en ethanol op onze markt, geproduceerd onder normen die in Europa al lang verboden zijn. Zij gebruiken groeihormonen, antibiotica en pesticiden die hier illegaal zijn, terwijl wij Vlaamse boeren ons blauw betalen aan strenge EU-regels voor dierenwelzijn en milieubescherming. Het resultaat? Onze prijzen kelderen, onze marges verdampen, en duizenden familiebedrijven gaan failliet. Dit is geen handel; dit is economische oorlogvoering tegen de kleine boer, ten gunste van multinationals die zelfs het Amazonewoud platbranden voor winst,” stelt Joël Van Coppenolle.

Een andere landbouwer stelt:”Ursula von der Leyen mag dan wel beloven dat we vroegtijdig toegang krijgen tot 45 miljard euro uit het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid vanaf 2028, maar dat is een pleister op een amputatie – te weinig, te laat, en geen oplossing voor de onmiddellijke slachting van onze hele sector. Waar zit het gezond verstand bij die gasten?”

Ook kritiek uit de milieubeweging

Ook uit de milieubeweging klinkt echt forse kritiek. “En wat met het milieu? Dit akkoord is een “groenwasoperatie” van de bovenste plank. Terwijl wij in Vlaanderen de landbouwers laten investeren in duurzame praktijken – denk aan precisielandbouw, bodemgezondheid en reductie van emissies – moedigt Mercosur ontbossing aan en vernietigt het ecosysteem. Hun veeteelt is verantwoordelijk voor massale houtkap in de Amazone, en nu importeren we dat gif rechtstreeks in onze voedselketen. Hoe durft de EU te beweren dat dit “duurzaam” is? Het is pure en echte hypocrisie: we offeren ons eigen platteland op voor goedkope importen die de planeet verwoesten. Vlaamse boeren zijn de echte milieubeschermers, niet de Brusselse pennenlikkers die dit akkoord doordrukken ondanks waarschuwingen van wetenschappers en ngo’s.”

Ons platteland sterft uit als dit doorgaat.

Joël Van Coppenolle:”Voedselveiligheid? Vergeet het maar! Mercosur-producten voldoen niet aan onze strenge standaarden. Ze zitten vol met residuen van verboden chemicaliën, en dat belandt straks op het bord van onze kinderen. Wij Vlaamse boeren produceren kwaliteitsvoedsel – lokaal, traceerbaar en gezond – maar dit akkoord ondermijnt dat allemaal. Het is een gezondheidsrisico, een economisch risico, en een cultureel risico. Ons platteland sterft uit als dit doorgaat: dorpen lopen leeg, tradities verdwijnen, en de volgende generatie boeren kiest voor een baan in de grootstad omdat er geen toekomst meer is in de landbouw. Kijk naar de protesten in andere landen, waar boeren de straten van Parijs blokkeren met tractors – een signaal dat ook in Vlaanderen moet weerklinken. Onze regering moet kleur bekennen en dit monster blokkeren. De EU-ministers proberen ons nog te sussen met beloftes over lagere tarieven op meststoffen, maar dat is een belediging – we hebben geen kruimels nodig, we hebben bescherming nodig! Dit akkoord is geen kans; het is een ramp.”

Volgens de landbouwers verkiezen onze Europese bureaucraten geopolitieke spelletjes en diversificatie van handel boven de levens van onze Europese boeren. Om het in de woorden van Joël Van Coppenolle te zeggen:”Wij Vlaamse boeren eisen: stop dit akkoord nu! Steun lokale landbouw, bescherm onze normen, en kies voor eerlijke handel in plaats van uitbuiting. Als dit doorgaat, zal het platteland nog meer in opstand komen – en terecht. Wij zijn de voeders van de natie; zonder ons stort alles in. Mercosur? Nee bedankt – wij kiezen voor Vlaanderen, voor onze boeren, voor de toekomst,” stelt Joël Van Coppenolle, voorzitter van het ABS in Diksmuide.

Bronnen:
Gesprek met Joël Van Coppenolle voorzitter van het Algemeen Boerensyndicaat (ABS) Diksmuide

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op mailto:info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel)