Schande, Leefgoed! Hoe durven jullie families hun thuis af te pakken? (opinie)

Wat zich afspeelt in de sociale woonwijk Levelo in Laakdal is een absolute schande. Twintig gezinnen, vaak ouderen die al decennia hun leven hebben opgebouwd in hun huizen, worden door woonmaatschappij Leefgoed als oud vuil op straat gezet. Waarom? Omdat ze zogenaamd “te groot” wonen. Wat een arrogante, harteloze onzin! Hoe durft Leefgoed deze mensen, die hun huizen met liefde hebben onderhouden en hun wortels daar hebben geplant, zo’n mes in de rug te steken? Dit is geen “pijnlijke maar noodzakelijke beslissing”, zoals directeur Paul Deckers het zo kil durft te noemen. Dit is een schaamteloze aanval op kwetsbare mensen, op hun recht op woonzekerheid, op hun waardigheid!
Stel je voor: iemand met ernstige hartproblemen, die na dertig jaar zijn thuis moet verlaten. “Hoe moet ik nu verhuizen? Dat is gekkenwerk,” klinkt het. Of een weduwe, bijna dertig jaar in haar huis, die nu met alleen een fiets haar leven elders moet opbouwen. Haar familie woont in de buurt, maar Leefgoed lijkt dat totaal niet te boeien. En wat te denken van een koppel dat 36 jaar lang een thuis heeft gebouwd, kinderen heeft grootgebracht, en nu te horen krijgt dat hun kleinkinderen maar elders moeten logeren? Dit zijn geen nummertjes op een lijst, meneer Deckers, dit zijn ménsen! Mensen met verdriet, met angsten, met levens. En jullie schoppen ze eruit alsof het niets is.
Leefgoed heeft het lef om te beweren dat dit nodig is om “plaats te maken voor gezinnen die grotere woningen nodig hebben”. Wat een hypocriete smoes! Jarenlang was het plan om de derde slaapkamer om te bouwen tot een badkamer, zodat deze bewoners konden blijven. Maar nu, door een of andere bureaucratische regelwijziging, draaien jullie dat plan zomaar om en laten jullie deze mensen in de kou staan. En dan durven jullie te spreken van “uitgebreide begeleiding”? Een verhuiskostenvergoeding van 600 euro? Wat een grap zeg! Denk je dat je daarmee het verdriet kunt afkopen van een gemeenschap die uit elkaar wordt gerukt? De spelletjesavonden, de soep voor een zieke buur, het samen winkelen – dat is niet te vervangen met een aalmoes en wat vage beloftes over “herhuisvesting in de buurt”.
En die zogenaamde begeleiding? Een informatievergadering op 22 april? Wat gaan jullie daar zeggen? Dat jullie “begrip hebben voor de gevoelens”? Spaar ons de krokodillentranen! Jullie hebben deze mensen bewust vroeg ingelicht, niet om hen te helpen, maar om jullie eigen geweten te sussen terwijl jullie hen een jaar lang in onzekerheid laten bungelen. En dat terwijl de buren uit de eerste fase van de renovatie wél mochten terugkeren. Waarom dit onderscheid? Waarom deze willekeur? Het stinkt naar mismanagement en een totaal gebrek aan empathie.
Leefgoed, jullie moeten je kapotschamen. Jullie spelen met de levens van kwetsbare mensen alsof het een schaakspel is, waarbij ouderen en alleenstaanden maar pionnen zijn die je zonder scrupules van het bord veegt. Dit gaat niet om stenen en muren, dit gaat om thuis, om gemeenschap, om geborgenheid. En dat nemen jullie af van mensen die vaak al weinig hebben. Hoe slapen jullie ’s nachts?
Dit kan niet zomaar. Dit màg niet zomaar. De Vlaamse sociale huisvesting zou een schild moeten zijn voor de meest kwetsbaren, geen bulldozer die hun levens sloopt onder het mom van “efficiëntie”. Leefgoed, draai deze beslissing terug. Geef deze mensen hun recht op woonzekerheid. En als jullie dat niet doen, dan hoop ik dat de publieke verontwaardiging jullie achtervolgt tot jullie je menselijkheid hervinden. Want wat jullie nu doen, is niet alleen onrechtvaardig – het is onmenselijk.
Andy Vermaut


