Toen hout, schilderkunst en ambitie elkaar vonden in een bijzondere kunstpresentatie
17 augustus 2026
Uit de glorietijden van een bijzondere gezamenlijke kunstpresentatie blijven beelden, teksten en foto’s bewaard die tonen hoe Robin Uzeel en Rogette Jonckiere elk vanuit een uitgesproken eigen praktijk naar buiten traden. Uzeel werkte met hout, vuur, sculptuur en buitenopdrachten. Jonckiere bracht schilderijen en gemengde technieken waarin menselijke figuren, kleur en emotie centraal stonden. De bewaarde documenten laten zien hoe twee verschillende artistieke talen elkaar ontmoetten zonder hun eigen karakter te verliezen.
Auteur: Andy Vermaut
Twee kunstenaars met een eigen beeldtaal
De gezamenlijke presentatie bracht twee kunstenaars samen die elk een persoonlijke weg hadden ontwikkeld. Robin Uzeel vertrok vanuit bomen, stammen en houtstructuren. Rogette Jonckiere werkte met schilderkunst, gemengde technieken, figuren en kleurvlakken. In de begeleidende tekst worden zij voorgesteld als kunstenaars die vanuit technische beheersing en overtuiging aan een herkenbaar oeuvre bouwden. Het ging niet om een presentatie waarin de ene kunstvorm de andere naar de achtergrond duwde. De houten sculpturen en de schilderijen kregen elk hun eigen ruimte en betekenis. De ontmoeting maakte duidelijk hoe verschillend materiaal kan spreken: hout draagt zijn groeilijnen, nerven en beschadigingen mee, terwijl verf, kleur en lijn een eigen wereld op doek kunnen vormen.
Robin Uzeel maakt de boom zichtbaar
Robin Uzeel werkt met hout dat zijn oorspronkelijke structuur behoudt. In zijn beelden blijven de groeilijnen, kronkelingen, knopen en vezels van het materiaal aanwezig. Hij behandelt een stam niet als een vormloze basis die volledig moet verdwijnen onder een nieuw ontwerp. Het hout bepaalt mee de richting van het beeld. De kunstenaar zaagt, kerft, brandt, holt uit en polijst, maar laat tegelijk zien waar de boom vandaan komt. Zo kunnen sculpturen lijken op menselijke figuren, wortels, hoge zuilen of organische vormen die zich vanuit de stam omhoogwerken. In de bewaarde teksten wordt Uzeel omschreven als een beeldhouwer met kennis van bomen, die de eigen aard van ieder stuk hout ernstig neemt.
Vuur en polijsten als herkenbare ingrepen
Vuur speelt een duidelijke rol in de werkwijze van Uzeel. Bij sommige sculpturen wordt het binnenste van de stam uitgehaald en worden delen gebrand. Daardoor krijgt het hout een donkere binnenzijde. De buitenkant wordt vervolgens geschuurd en gepolijst, waardoor een duidelijk verschil ontstaat tussen het ruwe, donkere interieur en het gladder afgewerkte oppervlak. Die techniek maakt het beeld niet alleen visueel krachtiger, maar laat ook de diepte van het hout zien. De donkere delen dragen de sporen van de bewerking, terwijl de gepolijste zones de nerf, kleur en vorm van de houtsoort naar voren brengen. In de documentatie worden onder meer acacia en goudregen vermeld. Goudregen wordt gepolijst voor binnenopstelling, terwijl acacia wordt gebrand en gepolijst en zowel binnen als buiten kan worden geplaatst.
Kunst die ter plaatse ontstaat
De foto’s tonen ook de fysieke werkelijkheid achter grote houten sculpturen. Uzeel werkt niet enkel in een atelier. Hij maakt ook opdrachten op locatie, onder meer in particuliere tuinen. Op de beelden is te zien hoe hij met veiligheidsuitrusting, gereedschap en zware stammen werkt. Een werk begint bij het selecteren en voorbereiden van het hout, gevolgd door zagen, vormgeven en afwerken. Bij grotere sculpturen is ook transport nodig. Een kraan kan worden ingezet om zware delen op te tillen of te verplaatsen. Daardoor krijgt de creatie niet alleen een artistieke, maar ook een technische kant. Een groot buitenbeeld moet immers stevig worden geplaatst en afgestemd zijn op de locatie waar het terechtkomt.
Van stam tot monumentaal beeld
De praktijk van Uzeel omvat ook monumentale opdrachten. De bewaarde documentatie vermeldt dat hij verschillende grote werken realiseerde en dat zijn sculpturen zijn opgenomen in private en openbare collecties in België, Frankrijk, Denemarken, Duitsland en Zwitserland. Zijn werk kreeg daarnaast aandacht in pers, radio en televisie. Hout en Habitat in Antwerpen, Gouden Lasso in Kortrijk en een uitzending over boomchirurgie op Dobbit TV worden in het dossier vermeld. Die gegevens tonen dat zijn werk niet beperkt bleef tot kleine kunstobjecten. Hij werkte ook aan grote beelden die een vaste plaats konden krijgen in een tuin, op een terrein, bij een bedrijf of in een publieke omgeving.
De kracht van het materiaal
De sculpturen van Robin Uzeel vertrekken vanuit hout, maar het materiaal wordt niet op een eenvormige manier behandeld. Een kromme stam, een stevige wortel, een lange tak of een beschadigd deel kan telkens tot een ander beeld leiden. De vorm van het hout wordt niet genegeerd, maar wordt een vertrekpunt. Daardoor krijgt iedere sculptuur een eigen ritme. Een hoge, verticale vorm kan de indruk wekken van een gestalte die zich opricht. Een horizontaal beeld kan juist de interne structuur van een wortel of een zware stam zichtbaar maken. De kunst ontstaat in de verhouding tussen wat al in het hout aanwezig is en wat de beeldhouwer eraan toevoegt.
Rogette Jonckiere en de schilderkunst van emotie
Naast de houtsculpturen stonden de schilderijen en gemengde technieken van Rogette Jonckiere. Haar werk vertrekt vanuit menselijke figuren, lichamen, beweging en kleur. In de begeleidende teksten wordt haar schilderkunst omschreven als gelaagd en persoonlijk. Ze werkt met kleuren als rood, blauw, grijs en aardetinten en brengt figuren in een beeldruimte die niet volledig vastligt. De kijker krijgt geen eenvoudige uitleg, maar wordt uitgenodigd om zelf naar de vormen en verhoudingen te kijken. In haar werk komen lichamelijkheid, moederschap, vrouwelijkheid en emotie terug. De schilderijen kunnen menselijke figuren naast boomachtige vormen plaatsen, waardoor de grens tussen lichaam en natuur minder vast wordt.
Haar kronkelend lijf
Een van de bewaarde teksten draagt de titel Haar kronkelend lijf. Daarbij hoort een schilderij waarin roze en rode menselijke figuren tussen vertakkingen en boomachtige lijnen zijn aangebracht. De tekst gaat over lichamelijkheid, verlangen, zwangerschap en moederschap. Het werk is persoonlijk van toon en toont hoe Jonckiere menselijke ervaringen in schilderkunst omzet. Het lichaam wordt niet als statische vorm weergegeven, maar als een figuur in beweging. De boomvormen rondom de personages geven het werk een extra laag. Daardoor ontstaat een schilderij waarin mens, groei en emotie samen zichtbaar worden.
Schilderijen met kleur, structuur en figuratie
De begeleidende tekst van Hugo Brutin beschrijft Jonckiere als een kunstenares die in haar schilderijen en gemengde technieken werkt met structuren en interieurs in brede zin. Haar werken bevatten herkenbare motieven, maar ook vormen die niet onmiddellijk een vaste betekenis krijgen. De kunstenaar bouwt beelden op met kleurvlakken, lijnen en lagen. Volgens de archieftekst kregen haar schilderijen in België, Nederland en Frankrijk aandacht. Haar werk werd omschreven als krachtig en gevoelig, met een palet dat zowel warme als donkere zones kon bevatten. De schilderijen dragen een persoonlijke beeldtaal waarin figuren, landschappelijke vormen en gevoelens elkaar kunnen benaderen.
Een presentatie waarin contrast zichtbaar werd
De kracht van de gezamenlijke presentatie lag in het duidelijke verschil tussen beide kunstenaars. Uzeel werkte driedimensionaal, met zware stammen, vuur en sculpturale bewerking. Jonckiere werkte op doek, met verf, kleur en figuren. Toch waren er ook raakpunten. Beide kunstenaars vertrokken vanuit een persoonlijke benadering van hun materiaal. Beide gaven veel aandacht aan vorm en uitstraling. In de sculpturen van Uzeel werd het materiaal van de boom zichtbaar gehouden. In de schilderijen van Jonckiere bleven menselijke ervaringen en gevoelens een uitgangspunt. De presentatie bracht zo hout en schilderkunst naast elkaar, zonder dat een van beide praktijken haar eigen stem verloor.
Een beeld van de glorietijden van een artistiek parcours
De bewaarde documenten tonen een periode waarin Robin Uzeel en Rogette Jonckiere elk op een eigen manier sterk aanwezig waren in het kunstleven. De foto’s van Uzeel aan het werk, de beelden van afgewerkte sculpturen, de schilderijen van Jonckiere en de uitvoerige teksten vormen samen een waardevol beeld van die tijd. Ze tonen kunstenaars die niet alleen werk exposeerden, maar ook een duidelijke visie op materiaal, vorm en kunst naar voren brachten. Voor Uzeel bevestigt het dossier hoe vroeg zijn herkenbare manier van werken met hout, vuur en polijsten al zichtbaar was. Voor Jonckiere toont het hoe schilderkunst, figuren en kleur een plaats kregen in een persoonlijk en expressief oeuvre.
Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)
