Duizend Amerikaanse aanvallen slagen er niet in Iraanse doelstellingen bij Hormuz te breken
27 juli 2026
De Verenigde Staten hebben tussen 12 en 24 juli 2026 ongeveer duizend doelen in Iran aangevallen, maar de acties hebben de Iraanse leiding volgens de nieuwe analyse niet overtuigd om haar doelstellingen in de Straat van Hormuz op te geven. Iran blijft streven naar langdurige controle over de strategische vaarweg en weigert een bestand waarin de toekomstige status van de zeestraat onduidelijk blijft. Sinds 24 juli voeren beide partijen aanzienlijk minder rechtstreekse aanvallen uit, terwijl Oman, Pakistan en Qatar proberen diplomatieke onderhandelingen op gang te brengen. (Critical Threats)
Minder doelen dan tijdens eerste oorlogsperiode
Tijdens de huidige fase richtten de Verenigde Staten zich hoofdzakelijk op militaire installaties, waaronder kustradars, lanceerplaatsen voor drones en andere voorzieningen die Iraanse aanvallen ondersteunen. De ongeveer duizend getroffen doelen vormen een aanzienlijk aantal, maar liggen ver onder de 13.000 doelen die tijdens 38 dagen in maart en april werden aangevallen. De beperktere campagne lijkt onvoldoende om de Iraanse bereidheid tot verdere militaire druk fundamenteel te veranderen.
Iran presenteert aanvallen als vergelding
De Iraanse leiding omschrijft haar acties tegen Amerikaanse bases en regionale staten als defensieve vergelding. De militaire operaties dienen echter ook concrete politieke doelen. Iran probeert erkenning af te dwingen voor zijn zeggenschap over de Straat van Hormuz en wil bepalen onder welke voorwaarden commerciële schepen de doorgang gebruiken. De vermindering van Iraanse aanvallen sinds 24 juli betekent daarom niet noodzakelijk dat Teheran zijn doelstellingen heeft opgegeven. Iran heeft momenteel minder reden om Amerikaanse doelen aan te vallen zolang Washington zijn luchtoperaties onderbreekt en de Iraanse controle over het scheepvaartverkeer niet doeltreffend beëindigt. (Critical Threats)
Amerikaanse zeeblokkade blijft bestaan
Hoewel de luchtaanvallen zijn gepauzeerd, handhaven de Verenigde Staten hun blokkade van Iraanse havens en vaartuigen. Amerikaanse militairen gingen aan boord van de onder Comorese vlag varende tanker M/T Charminar in de Arabische Zee. Het schip was in juli 2025 door de Verenigde Staten gesanctioneerd wegens betrokkenheid bij Iraanse oliesmokkel. Na de inspectie zette het schip zijn reis voort naar Shinas in Oman. De operatie toont dat Washington de economische en maritieme druk blijft voortzetten, ook zonder nieuwe bombardementen. (Critical Threats)
Oman voert gesprekken in Teheran
Iraanse en Omaanse functionarissen overlegden op 24 en 25 juli in Teheran over een mogelijke regeling voor de Straat van Hormuz. De Iraanse woordvoerder van Buitenlandse Zaken Esmail Baghaei en regionale functionarissen verklaarden dat vooruitgang was geboekt. Er zijn nog geen details bekendgemaakt over concrete afspraken. Oman treedt al langer op als tussenpersoon tussen Iran en de Verenigde Staten en kan boodschappen overbrengen wanneer rechtstreekse gesprekken politiek moeilijk zijn.
Pakistan en Qatar leggen eigen voorstel voor
Pakistan en Qatar zouden eveneens een gezamenlijk voorstel hebben ingediend. Dat plan vraagt om een stopzetting van alle aanvallen en een hervatting van onderhandelingen. Zowel Washington als Teheran zou op het voorstel hebben gereageerd. De inhoud van die reacties is niet openbaar gemaakt. De verschillende bemiddelingspogingen tonen dat regionale landen vrezen voor verdere schade aan energievoorziening, scheepvaart en Amerikaanse militaire bases in het Midden-Oosten.
Washington houdt militaire optie open
Steven Cheung, communicatiedirecteur van het Witte Huis, verklaarde dat president Donald Trump een diplomatieke regeling blijft verkiezen. Hij waarschuwde tegelijk dat de Verenigde Staten opnieuw militaire middelen kunnen inzetten wanneer Iran regionale Amerikaanse bondgenoten of burgerschepen in de zeestraat blijft aanvallen. De aanvalspauze is daardoor geen formeel bestand. Zij is een tijdelijke situatie die snel kan eindigen wanneer onderhandelingen mislukken of een nieuw maritiem incident plaatsvindt.
Het centrale probleem blijft onopgelost. Washington kan duizenden militaire doelen aanvallen, maar Iran blijft zijn geografische positie gebruiken om de scheepvaart door Hormuz onder druk te zetten. Zonder akkoord over vrije en veilige doorgang blijft iedere aanvalspauze bijzonder kwetsbaar.
Iran, Verenigde Staten, Straat Van Hormuz, Donald Trump, Oman, Qatar, Pakistan, Amerikaanse Aanvallen, Zeeblokkade, Diplomatie
Bronnen:
Institute for the Study of War en Critical Threats Project, Iran Update Evening Special Report van 26 juli 2026. (Critical Threats)
Auteur: Andy Vermaut
