Glenn Van Sinay werkt tegelijk aan zorgsoftware, boeken en muziek als De MensenZijde

2 maart 2026

Glenn Van Sinay uit Wieze (Oost-Vlaanderen) ontwikkelt onder de naam Livion digitale zorgmodules voor woonzorgcentra, bereidt nieuwe boeken voor bij Uitgeverij Les Iles en bracht recent vier maatschappelijk geëngageerde nummers uit op Spotify onder de artiestennaam De MensenZijde. Hij koppelt dat aan zijn eigen leven met Functionele Neurologische Stoornis (FNS), een aandoening die volgens hem zijn mobiliteit en spraak beïnvloedt en hem in een rolstoel bracht, met dagen die sterk kunnen verschillen in energie, pijn en spierspasmen.

Van incident in de zorg naar medisch ontslag en dichte deuren

Op zondag 1 maart 2026 schetste Glenn Van Sinay hoe hij verpleegkundige werd opgeleid en hoe een medische gebeurtenis een breuklijn werd. Tijdens een incident met een patiënt die viel, ving hij die persoon op en reanimeerde hij hem. Van Sinay stelt dat hij nadien zelf in een rolstoel belandde. Na zijn revalidatie wilde hij terug aan het werk en vroeg hij om re-integratie, maar volgens hem stond zijn toenmalige werkgever daar niet voor open en volgde medisch ontslag.

Glenn Van Sinay beschrijft daarna een periode waarin werk vinden moeilijk bleef. Hij spreekt over 67 sollicitaties zonder reactie en over het effect van een vermelding van zijn beperking in een sollicitatiebrief. Hij zegt dat hij enkel gesprekken kreeg wanneer hij zijn beperking niet vermeldde, maar dat het contact stilviel zodra men hem in zijn rolstoel zag. Hij noemt dat bijzonder frustrerend, zeker in een gezin met twee kinderen die toen 2 en 5 jaar oud waren, terwijl medische kosten bleven doorlopen. Hij voegt eraan toe dat hij de indruk had dat men niet enkel zijn been, maar ook zijn denkvermogen verkeerd inschatte.

WZC Ten Rozen in Aalst en Livion als digitale zorgmodules

Glenn Van Sinay zegt dat hij uiteindelijk een kans kreeg in WZC Ten Rozen in Aalst. Daar zet hij in op digitale innovatie in de zorg. Hij ontwikkelt onder de naam Livion digitale zorgmodules en een softwarepakket dat volgens hem menukeuzes automatiseert en dat woonzorgcentra helpt rond medicatieveiligheid en infectiebeleid. Van Sinay stelt dat hij die software zelf schreef, dat ze gebruiksvriendelijk is en dat ze in de praktijk veel mensen ondersteunt. Hij geeft aan dat hij daar fier op is.

Functionele neurologische stoornis en wat dat doet met spreken, bewegen en plannen

Glenn Van Sinay leeft met Functionele Neurologische Stoornis (FNS). Hij zegt dat de diagnose pas werd gesteld na langdurige onderzoeken, waarbij andere neurologische aandoeningen werden uitgesloten. In zijn dagelijkse leven, zo beschrijft hij, beïnvloedt FNS zijn mobiliteit en spraak. Hij zit in een rolstoel en zegt dat hij soms naar woorden moet zoeken wanneer hij spreekt, terwijl schrijven voor hem vlotter gaat. Zijn energie is volgens hem wisselend en hij spreekt over zware spierspasmen en pijn. Daardoor vraagt plannen volgens hem meer voorbereiding.

Hij wijst ook op misverstanden die hij vaak tegenkomt. Glenn Van Sinay zegt dat mensen FNS geregeld als louter psychisch wegzetten, terwijl hij het voor zichzelf als lichamelijk ervaart. Hij beschrijft dat de pijn en de gebeurtenis met de vallende patiënt voor hem een kantelpunt waren, waarbij zijn hersenen zijn been als het ware “uitschakelden”. Hij voegt eraan toe dat zo’n reactie bij veel mensen kan herstellen, maar dat dat bij hem, en bij een groep anderen, niet gebeurde. Hij zegt ook dat er een hardnekkig idee leeft dat wie nog kan lachen of werken niet ernstig ziek is, terwijl zijn klachten volgens hem grillig blijven en sommige dagen net extra risicovol zijn. Van Sinay geeft aan dat achteruitgang volgens hem niet vanzelf terugkeert.

Over de mentale kant zegt hij dat hij ervoor koos niet verbitterd te worden. Hij ging bijstuderen, programmeren en creëren. Hij noemt betekenis geven aan beperking zijn antwoord, en zegt dat het niet de rolstoel op zich was die hem het meest raakte, maar de reacties van de buitenwereld: minder inkomen, minder kansen en sneller afgeschreven worden.

De MensenZijde als noemer voor boeken, columns en muziek

Glenn Van Sinay brengt zijn schrijfwerk en muziek onder bij De MensenZijde. Hij legt uit dat De MensenZijde gaat over wat achter diagnoses, labels en systemen zit, de kant die je niet in dossiers leest. Hij wil ervaringen tonen zoals mantelzorg, onzichtbare beperking en uitsluiting, maar ook kracht en doorgaan. Hij zegt dat zijn omgeving vaak steun geeft, soms discussie oproept, maar dat het gesprek wel op gang komt. Hij hoopt dat mensen trager kijken en milder oordelen.

Boeken in voorbereiding bij Uitgeverij Les Iles, met keuzes voor de lezer

Glenn Van Sinay zegt dat zijn boeken binnenkort verschijnen via Uitgeverij Les Iles. Hij beschrijft verhalen waarin een groep paralympiërs helden wordt en raadsels rond wereldkundige geschiedenismomenten oplost, met een opzet waarbij de lezer keuzes kan maken die het verloop sturen.

Hij noemt TEAM De Maanmissie, dat draait rond de eerste maanlanding. Daarnaast noemt hij De Smaak van Verraad, waarin het verzet in Wieze volgens hem communiceert via geheim schrift, gekoppeld aan de smaak van pralines.

Verder werkt hij aan Tussen Staal en Stilte, een roman voor volwassenen die zich situeert rond Expo 1958. Van Sinay zegt dat het boek het verhaal brengt van Congolezen die daar tentoongesteld werden. Hij geeft aan dat hiervoor al een contract bestaat, maar dat het boek nog verder moet worden afgewerkt.

Vier nummers op Spotify met maatschappelijke thema’s en uiteenlopende stijlen

Op zondag 1 maart 2026 gaf Glenn Van Sinay aan indegazette.be meer details over zijn recente Spotify-release met vier nummers onder De MensenZijde. Hij zegt dat hij bewust voor vier nummers koos omdat hij vier thema’s wilde uitwerken die elk een andere kwetsbaarheid tonen. Er ligt volgens hem ook een vijfde nummer klaar, maar hij wil daar nog een project rond afronden met RVT Ten Rozen. Dat nummer gaat volgens hem over dementie.

Glenn Van Sinay noemt als centrale lijn menselijke waardigheid en maatschappelijk relevante thema’s. Hij stelt vragen als: wie wordt gezien, wie wordt vergeten en wie bepaalt wat “normaal” is. Hij zegt dat elk nummer ook een andere muzikale aanpak kreeg: van bigband en pop tot Nederlandse chanson en een stevig rocknummer. Dat deed hij volgens eigen uitleg omdat beperking en ziekte verschillende stemmen kunnen hebben en iedereen kunnen treffen, van een bouwvakker tot een directeur van een fabriek. Hij zegt dat hij per thema ook het arrangement mee laat sturen.

Hij licht de vier nummers inhoudelijk toe. Een nummer gaat over toegankelijkheid en dagelijkse obstakels, met voorbeelden zoals parkeerplaatsen, toiletten en pashokjes voor mensen met een beperking die volgens hem geregeld door valide mensen worden ingenomen, vaak met excuses zoals “het is maar voor vijf minuten” of “hier is het ruimer”. Van Sinay zegt dat hij met dat nummer wil sensibiliseren.

Een ander nummer is gericht op mantelzorgers en op liefde die blijft, ook na verlies. Hij koppelt het aan zijn eigen familiegeschiedenis, met de dood van zijn moeder acht jaar geleden en de zorg die zijn vader vier jaar lang opnam. Hij zegt dat hij dit neerschreef om dat verlies een plaats te geven.

Een derde nummer gaat over etiketten en snelle oordelen, met voorbeelden zoals slechte voetpaden waardoor iemand uit een rolstoel kan vallen, en situaties waarin een aandoening verkeerd gelezen wordt, zoals diabetes of autisme. Hij geeft als voorbeeld dat iemand met diabetes dronken kan lijken, terwijl het volgens hem om een hypoglycemie gaat.

Het rocknummer schreef hij als eerbetoon aan mensen in de zorg. Glenn Van Sinay zegt dat hij verbaasd was dat zorgmedewerkers zelden een nummer krijgen dat hen rechtstreeks aanspreekt, terwijl ze dagelijks mensen helpen. Hij zegt ook dat het nummer zeven minuten duurt en dat die lengte voor hem niet toevallig is. Hij verwijst naar een responstijd van ongeveer zeven tot acht minuten die in spoedeisende hulpverlening vaak als topniveau wordt gezien bij levensbedreigende situaties, en hij koppelt dat aan de overlevingskans bij bijvoorbeeld een hartaanval.

Over de productie zegt Glenn Van Sinay dat die gebeurde met ondersteuning van een muziekprogramma en digitale tools. Omdat hij soms moeilijk uit zijn woorden komt, nam hij de zang volgens eigen uitleg in korte stukjes op en bewerkte hij die nadien. Hij stelt dat inhoud, visie, muzikale aanpak en tekst volledig van hem zijn. Hij zegt dat hij twee jaar intensief aan deze nummers werkte, met het idee dat elke seconde moest kloppen.

De Spotify-pagina van De MensenZijde staat hier: https://open.spotify.com/artist/1cbPq8RBa2gKr1fCj22tQc?si=ZpSwhOCBRmSi6zBt3YG8Dw

Klimmen met zijn zoon in Klimzaal Banzai in Aalst

Glenn Van Sinay beschrijft klimmen als een belangrijke hobby. Hij begon ermee omdat zijn zoontje ermee startte en er sterk door gefascineerd raakte. Glenn Van Sinay zegt dat iemand met een beperking dan voor een keuze staat: niet starten omdat het moeilijk lijkt, of toch proberen en er het beste van maken. Hij klimt in Klimzaal Banzai in Aalst en zegt dat dit gebeurt onder begeleiding, met onder meer een ergo die toezicht houdt. Hij beschrijft een werking waarbij iedereen welkom is, met voorbeelden zoals mensen met autisme en blinde klimmers die volgens hem met een walkietalkie begeleid worden. Zelfs als het bij vijf blokken blijft, zegt hij, werkt het motiverend.

Hij noemt klimmen vertrouwen, in jezelf, in anderen en in het touw, en hij ziet het ook als tijd met zijn zoon. Zijn medische situatie speelt volgens hem mee, want alles vraagt aanpassing en voorbereiding, maar hij zegt dat elke meter dan extra betekenis krijgt. Hij merkt ook op dat zijn rugpijn volgens hem beter wordt wanneer hij gaat klimmen. Voor hem is elke route een beeld van doorgaan: omhoog kijken, houvast zoeken, vallen en opnieuw starten.

Bronnen:
Glenn Van Sinay
Spotify-profiel De MensenZijde, EDC-fanclub via Pieter Paul Moens

https://www.facebook.com/EDCEuropeanDisabilityCard

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel)