Klimaatfilms uit 35 landen bekroond op internationaal festival in Birmingham

11 oktober 2026

Het elfde My Name Is Climate Film Festival heeft in Birmingham films bekroond over bedreigde kusten, hergebruik in India, waterbesparende boomaanplant en de bescherming van zeeleven. Het festival ontving ruim 300 inzendingen uit 35 landen en vond plaats op vrijdag 18 en zaterdag 19 september 2026 in het Lyttleton Theatre van het Birmingham & Midland Institute. Filmmakers, acteurs, jonge verhalenmakers, milieuprofessionals, academici en bezoekers namen er deel aan vertoningen en gesprekken over klimaat, natuur en de leefomgeving. Naast de filmprijzen stonden onderwijs, duurzame filmproductie en een hulpactie voor slachtoffers van overstromingen in Nepal op het programma. Een achtkoppige internationale jury beoordeelde de deelnemende producties.

Van de Himalaya tot Birmingham

Plotselinge overstromingen in de Himalaya, terugtrekkend ijs in het Noordpoolgebied en extreme hitte in Europa behoorden tot de onderwerpen die tijdens de tweedaagse bijeenkomst aan bod kwamen. Het programma besteedde ook aandacht aan aantasting van ecosystemen, herstel van biodiversiteit en de toestand van oceanen. De verhouding tussen mens en natuur liep door de verschillende films en gesprekken heen. Naast internationale gebeurtenissen kregen klimaatrisico’s in Birmingham en andere delen van het Verenigd Koninkrijk een plaats. De festivalagenda ging zo van veranderingen in verafgelegen gebieden naar vragen over gezondheid en leefomstandigheden in de eigen omgeving. De inzendingen uit 35 landen brachten uiteenlopende vertelvormen samen, waaronder animatie, documentaire en fictie voor kinderen.

Een panel over de prijs van wegkijken

Lalit Bhusal, oprichter van de My Name Is Climate Foundation en directeur van het festival, leidde het panelgesprek The Cost of Silence: The Hidden Price of Looking Away. De bijeenkomst had een niet-partijpolitieke opzet en bracht lokaal bestuur, documentairefilm en wetenschappelijk onderzoek aan dezelfde tafel. Centraal stond de menselijke en maatschappelijke prijs van onvoldoende aandacht voor milieuproblemen. Het gesprek ging over de manier waarop klimaatrisico’s worden besproken, de rol van film bij het overbrengen van informatie en de kennis die aanwezig is in bestaande praktijken rond duurzaam materiaalgebruik. De deelnemers benaderden deze onderwerpen vanuit hun eigen beroepsveld. Publieke gezondheid, filmische vertelling en onderzoek naar hergebruik kregen elk ruimte binnen het gesprek.

Gezondheidsbescherming als plaatselijke invalshoek

Paul Fisher nam deel als Assistant Director for Health Protection & Place bij Birmingham City Council. Hij bracht het perspectief van een stadsbestuur en de publieke gezondheidszorg in het panel. Zijn bijdrage richtte zich op stedelijke klimaatrisico’s en het welzijn van inwoners. Dat gaf de internationale festivalthema’s een plaatselijke invalshoek: naast beelden van overstromingen, branden of bedreigde kusten kwamen ook vragen aan bod waarmee een stad en haar bewoners te maken hebben. Fisher sprak vanuit zijn werk rond gezondheidsbescherming en de leefomgeving. Zijn deelname plaatste de verantwoordelijkheid van lokaal bestuur naast het werk van filmmakers en onderzoekers die milieuvraagstukken in beeld brengen en bespreken.

Alan Marcus en Purva Taveri over verhalen en kennis

Professor Alan Marcus besprak hoe documentairefilm en academisch werk milieuvraagstukken kunnen uitleggen aan een publiek. Dr. Purva Taveri, regisseur en onderzoeker, richtte zich op inheemse circulaire praktijken en duurzaamheid. Haar invalshoek betrof gewoonten rond hergebruik, reparatie en materiaalbeheer die al bestaan binnen het dagelijkse leven. Beide bijdragen sloten aan bij films die tijdens het festival werden bekroond. Marcus kreeg een publieksprijs voor een documentaire over natuurbranden en kusterosie. Taveri ontving een regieonderscheiding voor haar film over circulaire tradities in India. Hun deelname aan het panel bood ruimte om naast het filmwerk ook de achterliggende onderzoeks- en vertelpraktijk te bespreken.

Acht juryleden uit film, journalistiek en klimaatwerk

Karen Johnson maakte deel uit van de jury en presenteerde het programma. De Belgische journalist en mensenrechtenverdediger Andy Vermaut nam deel als Global Climate Ambassador. Kavita Panjan Dhar bracht ervaring mee als mensenrechtenverdediger en oprichter van Kavrin Films. Débora Sa behoorde tot de jury als oprichter en CEO van Planet Caretakers in Portugal en als European Climate Pact Partner. De samenstelling bracht kennis van film en verhalen samen met ervaring in mensenrechten en milieuwerk. De juryleden beoordeelden producties binnen een festival dat klimaatvraagstukken via verschillende genres benadert. Een animatiefilm voor jongeren, een documentaire over watergebruik en een kinderfilm over zeeleven kregen daardoor elk een plaats binnen dezelfde festivalwerking.

Klimaatcommunicatie, onderzoek en duurzaam ondernemen

Roberta Bosu nam deel vanuit haar werk als strateeg voor klimaatcommunicatie en spreker over verhalen, klimaatrechtvaardigheid en milieubestuur. Maxim Alexander LeFleur bracht een achtergrond mee als filmmaker, schrijver en onderzoeker, met aandacht voor publieke aangelegenheden, verhalende media en de ecologische crisis. Johnny Stengel was jurylid als medeoprichter en CEO van Strategic Alliances for a Viable Earth, afgekort SAVE. Anar Ahmad Zada maakte de achtkoppige jury compleet vanuit zijn werk rond duurzaam ondernemen en klimaatgerichte vernieuwing binnen het European Climate Pact. De jury omvatte zo verschillende beroepsvelden die aansluiten bij de inhoud en de vorm van de ingezonden films.

Jongerenprijs voor The Grass Was Greener Yesterday

De Britse animatiefilm The Grass Was Greener Yesterday, geregisseerd door Araminta Stuart, ontving de Best Teen Climate Storytellers Award. De categorie richt zich op jonge verhalenmakers van 13 tot 18 jaar. Stuarts film behandelt verlies in de leefomgeving, herinneringen en de ervaring van jongeren op een veranderende planeet. Animatie vormt daarbij de vertelvorm. De bekroning gaf een jongerenperspectief een plaats tussen de films van andere makers en onderzoekers. Waar sommige producties technieken of geografische veranderingen behandelen, richt deze film zich op de beleving van een omgeving die niet meer dezelfde is als vroeger. De titel verwijst naar dat verschil tussen herinnering en heden.

Hergebruik in Rajasthan, Sikkim, Kerala en Chhattisgarh

Dr. Purva Taveri werd onderscheiden als beste regisseur binnen de categorie voor een lange film over klimaatvraagstukken uit India. Haar documentaire India’s Circularity – Not a Trend, But a Tradition from the Margins brengt inheemse tradities rond hergebruik en reparatie in beeld. De film behandelt praktijken in Rajasthan, Sikkim, Kerala en Chhattisgarh. Die vier Indiase deelstaten vormen de geografische basis van een verhaal over het opnieuw gebruiken van materialen en het herstellen van bestaande voorwerpen. De titel beschrijft circulariteit als een traditie die aanwezig is bij mensen aan de maatschappelijke rand. Het onderwerp ligt daardoor bij bestaande kennis en dagelijks handelen. Taveri’s film kreeg erkenning voor het documenteren van die praktijken.

Mermaid Beach brengt zeebescherming naar een kinderpubliek

Mermaid Beach, geregisseerd door Sam P. Green en Rebecca J. Matthews uit het Verenigd Koninkrijk, kreeg de prijs voor beste lange klimaatfilm voor kinderen. De film gebruikt een fantasieverhaal aan de kust om de bescherming van zeeleven aan bod te laten komen. Hoofdrolspeelster Ellie Bindman ontving de prijs voor beste actrice voor haar vertolking van Lily. Haar acteerwerk werd gewaardeerd om de diepte en moed van het personage. De dubbele bekroning gaf zowel de film als de hoofdrolspeelster erkenning. Binnen het festivalprogramma bood Mermaid Beach een fictieverhaal voor kinderen naast documentaires die zich richten op materiaalgebruik, herbebossing en veranderingen in kustgebieden.

Green Musketeer over Pieter Hoff en Wout Hoff

De Nederlandse productie Green Musketeer won de onderscheiding voor beste lange documentaire over klimaatvraagstukken uit Nederland. De film behandelt de visie van de overleden uitvinder Pieter Hoff en zijn zoon Wout Hoff. Waterbesparende technologie en herbebossing staan centraal in hun werk tegen woestijnvorming. De documentaire brengt inspanningen in China, Mexico en de Great Green Wall in Afrika in beeld. Het onderwerp draait om boomaanplant en de vraag hoe daarbij met water kan worden omgegaan. De filmprijs erkende de documentaire over dit werk. De geografische spreiding van de beschreven projecten gaf de Nederlandse productie een internationaal onderwerp, met aandacht voor de toepassing van de technieken in verschillende gebieden.

Publieksprijs voor Saliqmiut

Alan Rudolph Marcus ontving de publieksprijs voor een korte documentaire over klimaatvraagstukken met Saliqmiut: people along the coast, at the edge. De film plaatst de verwoesting door natuurbranden in Los Angeles naast toenemende kusterosie bij de Inuit in Tuktoyaktuk, in het Canadese Noordpoolgebied. Het gaat om twee verschillende situaties waarin veranderingen in de leefomgeving het bestaan van inwoners raken. In Los Angeles staan de gevolgen van brand centraal. In Tuktoyaktuk gaat het om land dat aan de kust verdwijnt. De documentaire kreeg erkenning voor de visuele benadering van deze onderwerpen. De publieksprijs voegde de waardering van kijkers toe aan de onderscheidingen binnen de andere categorieën.

Speciale vermeldingen voor bezoekende makers

Naast de genoemde prijzen kregen bezoekende regisseurs en andere makers speciale vermeldingen voor hun bijdrage aan klimaatverhalen. Die erkenningen maakten deel uit van het programma rond de officiële vertoningen. Het festival bood daarmee ook aandacht aan makers buiten de vijf beschreven bekroningen. Voor het gehele overzicht van prijsontvangers werd een afzonderlijke pagina aangekondigd op de festivalwebsite, met 5 oktober 2026 als publicatiedatum. De prijzen die in de terugblik van 29 september werden uitgelicht, bestrijken jongerenanimatie, regie, kinderfilm, acteerwerk en documentaire. De onderwerpen lopen van herinneringen aan natuurverlies tot reparatietradities, zeebescherming, waterbesparende boomaanplant en veranderende kusten.

Een podium voor groene projecten

Ondernemers, onderzoekers en ontwikkelaars kregen tijdens het festival gelegenheid om duurzame producten, circulaire initiatieven en schone technologieën te presenteren. Hun presentaties waren gericht op aanwezigen uit de creatieve sector, investeerders en vertegenwoordigers van de publieke sector. Het programma gaf zo ruimte aan projecten die buiten de filmwereld worden ontwikkeld, maar inhoudelijk bij klimaat en duurzaamheid aansluiten. Deelnemers konden hun producten of werkwijzen toelichten en daarover in gesprek gaan. De projectpresentaties vormden een afzonderlijk onderdeel van de festivalwerking naast vertoningen, panelgesprekken en prijzen. De aandacht ging naar de toepassing van ideeën en technieken, met een publiek dat vanuit verschillende beroepen aanwezig was.

Films krijgen ook buiten de festivalzaal een route

Het My Name Is Climate Film Festival werkt aan contacten tussen filmmakers, internationale distributeurs en verkoopagenten. Die activiteiten zijn bedoeld om geselecteerde films bij andere publieken te brengen, onder meer via commerciële distributie en omroepen. Een festivalvertoning is daarbij een eerste ontmoetingsplaats tussen een film en kijkers. Via distributie kan een productie ook beschikbaar worden voor mensen die niet aan het festival deelnemen. De organisatie richt zich op die verdere verspreiding als onderdeel van haar doorlopende werking. De aandacht voor verkoop en distributie staat naast de inhoudelijke programmering, zodat de films ook na de tweedaagse bijeenkomst een route naar andere zalen en kanalen kunnen krijgen.

Onderwijsactiviteiten in het Verenigd Koninkrijk en Almere

Geselecteerde films worden opgenomen in vertoningsprogramma’s voor scholen, colleges en universiteiten. De My Name Is Climate Foundation werkt via film en onderwijs aan klimaatbewustzijn en activiteiten rond de leefomgeving. Het Almere International Film Festival in Nederland is het zusterfestival binnen die werking. Daar bestaan samenwerkingen met internationale scholen en universiteiten voor vertoningen, masterclasses over filmmaken en gesprekken over klimaat. De onderwijsactiviteiten bieden een gebruik van de films buiten het reguliere festivalpubliek. Leerlingen en studenten kunnen de onderwerpen bekijken en bespreken binnen hun onderwijsomgeving. Masterclasses richten zich ook op het maken van films, waardoor de aandacht van het kijken naar het zelf vertellen verschuift.

De productie achter de camera telt mee

Het festival moedigt filmteams aan om de ecologische voetafdruk van hun producties te beperken. De aandacht voor duurzaamheid betreft dus ook het werk dat nodig is om een film te maken. Achter de camera worden keuzes gemaakt die bij de milieubelasting van een productie horen. Het festival promoot groene werkwijzen voor filmteams als onderdeel van zijn activiteiten. Deze aandacht sluit aan bij de programmering over klimaat, natuur en materiaalgebruik. De films behandelen onderwerpen op het scherm, terwijl de organisatie makers ook uitnodigt na te denken over hun eigen productiepraktijk. Duurzame filmproductie staat zo naast filmvertoning, onderwijs en de presentatie van groene projecten.

Noodhulp voor getroffen gezinnen in Nepal

Tijdens het festival werd een internationale oproep gedaan om slachtoffers van plotselinge overstromingen in Nepal te helpen. De hulpactie richt zich op gezinnen die onderdak, voedsel, schoon drinkwater en ondersteuning bij herstel nodig hebben. Filmmakers, bezoekers en andere geïnteresseerden werden uitgenodigd de inzameling te steunen en de oproep verder te verspreiden. De campagne loopt via WhyDonate onder de naam Nepal Flash Flood Emergency Relief Fund. Het festival plaatste de hulpvraag binnen zijn aandacht voor klimaatrechtvaardigheid en de omstandigheden van kwetsbare inwoners. De bestemming van de gevraagde bijdragen is praktische noodhulp. De inzamelingspagina biedt de route voor wie de campagne wil bekijken of een bijdrage wil leveren.

Lalit Bhusal koppelt verhalen aan praktische activiteiten

Festivaldirecteur Lalit Bhusal beschreef de inzendingen uit 35 landen als een manier om mensen via cinema over landsgrenzen heen bij dezelfde onderwerpen te betrekken. Zijn terugblik bracht overstromingen in Nepal en hitte in Europa samen binnen de aandacht voor klimaatvraagstukken. Hij wees op noodhulp, presentaties van groene projecten en onderwijsactiviteiten in het Verenigd Koninkrijk en Almere als werkterreinen van de organisatie. Film vormt binnen die werking het vertrekpunt voor gesprekken en andere activiteiten. De hulpactie voor Nepal, de contacten rond duurzame projecten en de vertoningen voor onderwijsinstellingen zijn de concrete onderdelen die bij de editie van 2026 naar voren kwamen.

Editie van 2027 krijgt categorie rond VN-doelen

Voor de twaalfde editie van het My Name Is Climate Film Festival in 2027 zijn de inschrijvingen via FilmFreeway geopend. De nieuwe wedstrijdcategorie richt zich op de Sustainable Development Goals, de duurzameontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties. Makers kunnen animatie, documentaires, lange films en korte films indienen. De oproep omvat klimaatverandering, weerbaarheid en schone energie, de VN-doelen, milieurechtvaardigheid en bescherming van biodiversiteit. Ook natuur, oceanen, de verhouding tussen mens en dier, jongerenperspectieven en nieuwe klimaatoplossingen behoren tot de onderwerpen. Voor jonge verhalenmakers en beginnende makers die aan de voorwaarden voldoen, bestaan mogelijkheden om zonder inschrijvingskosten deel te nemen.

Festivalbeelden beschikbaar in album en montage

Een fotoalbum op Facebook en een videomontage op YouTube geven een visuele terugblik op de editie van 2026. De organisatie heeft beide kanalen beschikbaar gesteld naast haar festivalinformatie. De My Name Is Climate Foundation zet haar werk voort via verhalen, film en onderwijs, met het Britse festival en het Almere International Film Festival als evenementen binnen die werking. Vertoningen, gesprekken met makers, masterclasses en contacten met onderwijsinstellingen blijven de beschreven activiteiten. Voor filmmakers biedt de aangekondigde editie van 2027 een nieuwe gelegenheid om werk in te dienen, met de categorie rond de VN-doelen als toevoeging aan het programma.

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)

Wil je de onafhankelijke journalistiek van indegazette.be ondersteunen?

Iedere dag zetten we ons in om nieuws, reportages en verhalen te brengen uit de Westhoek, België, Europa en de rest van de wereld. Dat doen we met veel inzet en de overtuiging dat onafhankelijke journalistiek toegankelijk moet blijven voor iedereen. Elke vrijwillige bijdrage, groot of klein, helpt onze redactie om haar journalistieke werk voort te zetten. Steunen kan via Ko-fi of Buy Me a Coffee. Hartelijk dank voor je vertrouwen, je betrokkenheid en je steun aan indegazette.be!

Andy Vermaut
Hoofdredacteur indegazette.be