Machetemoord voor KBC-kantoor in Marche-en-Famenne: gruwel op een plek waar iedereen komt

Mario Vásquez Rioja

14 juli 2026

Een moord midden in het dagelijkse leven

Een jonge vrouw werd in de nacht van zondag 12 op maandag 13 juli 2026 op straat achtervolgd en met een machete gedood aan de Avenue de la Toison d’Or in Marche-en-Famenne. De aanval vond plaats vlak voor het lokale kantoor van CBC Assurances, dat tot KBC Groep behoort. Het is een herkenbare plaats waar klanten langskomen met vragen over hun woning, wagen, gezin of onderneming en waar werknemers iedere werkdag hun taak opnemen. Op het voetpad voor dat kantoor werd een jonge vrouw opgejaagd en om het leven gebracht. Dat maakt deze zaak zo aangrijpend. Dit gebeurde niet op een afgelegen terrein of op een plaats waar haast niemand passeert. Het gebeurde in een straat waar mensen wandelen, werken, boodschappen doen en afspraken hebben. De Avenue de la Toison d’Or behoort tot het dagelijkse leven van Marche-en-Famenne. Net daar werd een vrouw achtervolgd en met een machete aangevallen. Een getuige probeerde haar nog eerste hulp te verlenen, maar kon haar niet redden. Een tweede jonge vrouw liep bij dezelfde feiten ernstige verwondingen op. Zij verkeert niet langer in levensgevaar.

Een mens werd opgejaagd

Er bestaat geen keurige formulering die kan verbergen wat hier is gebeurd. Een mens werd opgejaagd. Een mens werd met een groot snijdend wapen aangevallen. Een mens stierf op straat terwijl iemand wanhopig probeerde haar leven te redden. Het woord machete maakt duidelijk welke angst de laatste ogenblikken van het slachtoffer moeten hebben beheerst. Een dergelijk wapen kan verschrikkelijke verwondingen veroorzaken. Het gerecht onderzoekt onder welke omstandigheden het werd gebruikt en waarom de vrouw werd aangevallen. Over het motief bestaat voorlopig geen duidelijkheid. Toch hoeft niemand het einde van het onderzoek af te wachten om de menselijke afschuw te erkennen. Wat de aanleiding ook was, niets rechtvaardigt het achtervolgen en doden van een vrouw. Geen ruzie, geen conflict, geen persoonlijke verhouding en geen andere verklaring kan een daad van deze aard aanvaardbaar maken. De gruwel ligt niet alleen in het wapen, maar ook in de achtervolging. Het slachtoffer moet hebben beseft dat zij in levensgevaar verkeerde. Zij probeerde weg te komen, maar haar aanvaller bleef haar volgen. Die gedachte is nauwelijks te verdragen.

Een plek waar mensen zich veilig wanen

De locatie maakt deze moord extra confronterend. De feiten speelden zich af voor een kantoor waar mensen onder normale omstandigheden binnengaan om bescherming en zekerheid te regelen. Klanten komen er om verzekeringen af te sluiten, schadegevallen te bespreken of advies te vragen over risico’s in hun dagelijkse leven. Voor diezelfde deur werd een vrouw geconfronteerd met geweld waartegen niemand haar nog kon beschermen. Het contrast is hard. Binnen worden risico’s berekend en schadegevallen behandeld. Buiten werd een mensenleven op gewelddadige wijze beëindigd. Een plaats waar mensen hulp zoeken wanneer iets fout loopt, werd het decor van een gebeurtenis die niet ongedaan kan worden gemaakt. De straat blijft bestaan en het kantoor zal opnieuw openen. Klanten zullen opnieuw binnenkomen en werknemers zullen hun werk hervatten. Toch is die plek niet langer dezelfde. Iedere inwoner die er passeert, kan weten dat daar een jonge vrouw werd gedood. Een gewone locatie draagt voortaan de herinnering aan buitengewoon geweld.

Haar beroep maakt haar leven niet minder waard

De overleden vrouw had een buitenlandse nationaliteit en was actief in de prostitutie. Dat gegeven mag haar niet reduceren tot een beroep, een categorie of een dossier. Zij was in de eerste plaats een mens. Zij had een verleden, herinneringen, verwachtingen en waarschijnlijk mensen die op haar wachtten. Mogelijk was zij een dochter, een zus, een vriendin of een moeder. Haar persoonlijke omstandigheden zijn voorlopig niet bekend, maar daarvoor is geen levensverhaal nodig om haar menselijke waarde te erkennen. Iedere persoon heeft recht op leven, lichamelijke integriteit en bescherming tegen geweld. Mensen die in de prostitutie werken, kunnen zich in een kwetsbare positie bevinden. Zij kunnen te maken krijgen met afhankelijkheid, bedreiging, uitbuiting en geweld. Hun veiligheid is geen bijkomstigheid. Hun dood weegt niet minder zwaar omdat hun werk bij sommige mensen ongemak oproept. De manier waarop over een slachtoffer wordt gesproken, zegt veel over het morele gehalte van een samenleving. Wie haar alleen omschrijft als een prostituee, laat de persoon achter het beroep verdwijnen. Zij was een jonge vrouw die het recht had om naar huis te gaan en verder te leven. Dat recht werd haar met bruut geweld ontnomen.

De getuige die niet wegkeek

In dit drama was er ook iemand die niet wegkeek. Een getuige probeerde de jonge vrouw eerste hulp te geven. Die persoon had op afstand kunnen blijven of kunnen wachten tot de hulpdiensten arriveerden, maar koos ervoor om te handelen. Het moet bijzonder zwaar zijn om een slachtoffer met dergelijke verwondingen op straat aan te treffen en te beseffen dat iedere seconde telt. Eerste hulp verlenen in zulke omstandigheden vraagt moed. De poging kon het leven van de vrouw niet redden, maar zij hoefde in haar laatste ogenblikken niet helemaal alleen te blijven. De getuige verdient erkenning, niet omdat de hulp goed afliep, maar omdat menselijke verantwoordelijkheid zichtbaar wordt op momenten waarop angst iemand kan verlammen. De beelden van die nacht kunnen nog lang blijven doorwegen. Ook politiemensen, ambulanciers, magistraten, speurders, laboranten en de wetsarts werden geconfronteerd met de gevolgen. Achter iedere gerechtelijke term staan mensen die een plaats moeten onderzoeken, verwondingen moeten vaststellen, bewijsmateriaal moeten verzamelen en nabestaanden moeten informeren.

De tweede vrouw mag niet worden vergeten

Tijdens dezelfde aanval liep een tweede jonge vrouw ernstige verwondingen op. Zij verkeert niet langer in levensgevaar, maar dat betekent niet dat haar beproeving voorbij is. Lichamelijke verwondingen kunnen langdurige behandeling vragen. Psychische gevolgen kunnen pas dagen, weken of maanden later zichtbaar worden. Angst, slaapproblemen en herbeleving kunnen iemands dagelijkse leven ingrijpend aantasten. Zij ontsnapte aan de dood terwijl een andere vrouw naast haar het leven verloor. Dat gegeven kan een mens blijvend tekenen. In de aandacht voor de overleden vrouw dreigt zij te worden herleid tot de tweede persoon uit het dossier. Ook zij is een rechtstreeks slachtoffer. Zij verdient medische verzorging, psychologische begeleiding, bescherming en privacy. Dat zij heeft overleefd, maakt wat haar werd aangedaan niet minder ernstig.

Een verdachte van twintig jaar

Vier personen werden aanvankelijk van hun vrijheid beroofd en vier huiszoekingen werden gelijktijdig uitgevoerd. Drie arrestanten werden vervolgens buiten verdenking gesteld. De hoofdverdachte is een twintigjarige inwoner van Marche-en-Famenne zonder bekende gerechtelijke antecedenten. Het parket heeft een aanhoudingsbevel tegen hem gevorderd. De jonge leeftijd van de verdachte roept indringende vragen op. Hoe kan iemand van twintig jaar in verband worden gebracht met een daad van deze omvang? Wat ging eraan vooraf? Was er sprake van planning, een conflict of andere omstandigheden? Het onderzoek moet daarop antwoorden. De leeftijd van de verdachte mag geen aanleiding zijn om de feiten te minimaliseren. Zij mag evenmin worden gebruikt om vóór het proces een psychologisch portret te verzinnen. De man heeft recht op het vermoeden van onschuld zolang een rechter niet definitief over zijn schuld heeft geoordeeld. Dat juridische beginsel is essentieel. Het verandert niets aan het feit dat een jonge vrouw dood is en een tweede vrouw ernstige verwondingen opliep.

Veiligheid is geen abstract begrip

Na een moord als deze ontstaan onvermijdelijk vragen over veiligheid. Waren er camera’s? Waren er voldoende politiepatrouilles? Kon iemand eerder hebben ingegrepen? Had de aanval voorkomen kunnen worden? Het zijn begrijpelijke vragen, maar antwoorden mogen niet worden verzonnen voordat het onderzoek is afgerond. Geen enkele stad kan absolute veiligheid garanderen. Zelfs een grote politieaanwezigheid kan niet ieder individueel geweldsdelict verhinderen. Toch mogen overheden de bezorgdheid van inwoners niet afdoen als overdreven angst. Wanneer een vrouw in het centrum van een stad op straat wordt achtervolgd en gedood, hebben inwoners recht op duidelijke informatie over de feiten en over de lessen die eruit worden getrokken. Veiligheidsbeleid gaat niet alleen over camera’s en uniformen. Het gaat ook over snelle noodhulp, bereikbare wijkagenten, aandacht voor signalen van dreiging, bescherming van kwetsbare mensen en de bereidheid om meldingen ernstig te nemen. Een camera kan beelden opleveren voor het onderzoek, maar grijpt zelf niet in. Een politiepatrouille kan helpen, maar kan niet op ieder moment in iedere straat aanwezig zijn. Een eerlijk debat over veiligheid erkent zowel de verantwoordelijkheid van de overheid als de grenzen van preventie.

Geen schouwspel van menselijk lijden

Een machetemoord trekt onvermijdelijk veel aandacht. Het woord is hard en de omstandigheden roepen afschuw op. Toch mag journalistiek niet vervallen in een wedstrijd om de meest bloederige beschrijving. De feiten zijn ernstig genoeg. Het is niet nodig om verwondingen uitvoerig te beschrijven of beelden te verspreiden die de waardigheid van het slachtoffer aantasten. Goede journalistiek moet duidelijk maken wat er gebeurde, welke vragen onbeantwoord blijven en hoe het gerechtelijke onderzoek verloopt. Zij moet een slachtoffer als mens behandelen en niet als materiaal voor snelle aandacht. Ook lezers moeten beseffen dat achter iedere titel een gestorven persoon staat. Achter iedere foto van een afgezette straat staan naasten die proberen te begrijpen wat hun is overkomen. Achter iedere getuigenis staat iemand die de feiten van dichtbij heeft meegemaakt. De gruwel benoemen is noodzakelijk. Er een spektakel van maken is dat niet. Het verschil ligt in de manier waarop met het slachtoffer en haar naasten wordt omgegaan.

Een stad die met de feiten moet leven

Na enkele dagen worden politielinten verwijderd. De straat wordt schoongemaakt. Het verkeer hervat en nieuwe gebeurtenissen nemen de plaats van oude berichten in. Voor de nabestaanden en de overlevende eindigt deze zaak echter niet wanneer de mediabelangstelling afneemt. Marche-en-Famenne zal met deze moord moeten leven. De plaats waar het gebeurde, blijft een herkenbare plek in het centrum. Mensen zullen er opnieuw verzekeringen bespreken, afspraken maken en hun dagelijkse bezigheden voortzetten. Tegelijk weten zij dat op datzelfde voetpad een jonge vrouw werd opgejaagd en gedood. Misschien is dat het meest ontwrichtende element van deze zaak. Het gebeurde niet ver weg. Het gebeurde voor een kantoor waar gewone mensen iedere dag komen. Een vrouw verloor er haar leven door geweld dat nauwelijks te bevatten is.

Bronnen:
Parket van de procureur des Konings van Luxemburg, afdeling Aarlen – communiqué over de feiten van 13 juli 2026
TV Lux – berichtgeving over de dodelijke aanval aan de Avenue de la Toison d’Or
Bureau Mathieu, CBC Assurances – kantoor aan de Avenue de la Toison d’Or in Marche-en-Famenne
KBC Groep – informatie over CBC Banque et Assurance

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)