Vijftien processen-verbaal, drie keer zes maanden wachten: wie volgde de klachten uit Deinze op?

10 november 2026

Een inwoner van Deinze vroeg inzage en afschriften van vijftien processen-verbaal die hij in verband bracht met een burenconflict. Voor drie inzages moest hij naar eigen zeggen zes maanden wachten. Bij andere stukken kreeg hij juist opnieuw toestemming, maanden nadat hij ze al had ingekeken. In november 2008 legde hij die gang van zaken voor aan de gouverneur van Oost-Vlaanderen. Hij wilde weten wie de klachten behandelde en wat er met de stukken gebeurde. In november 2026 bracht hij zijn kritiek opnieuw onder de aandacht van federale beleidsverantwoordelijken.

Een tweede toelating voor hetzelfde dossier

In zijn brief beschrijft de inwoner hoe hij eind juli 2008 toestemming kreeg om een dossier in te kijken. Later ontving hij opnieuw een toelating die volgens hem op de datum na identiek was. Op 12 november ging hij het dossier nog eens inkijken. Hij zegt dat hij daarbij geen nieuwe stukken aantrof. Op de tweede toelating stond volgens hem ook geen verwijzing naar de aanvraag waarop die brief een antwoord was. Daardoor kon hij uit de brief zelf niet opmaken of het parket een nieuwe aanvraag had behandeld of een eerdere beslissing opnieuw had verstuurd. De inwoner vermoedde dat twee magistraten met hetzelfde proces-verbaal bezig waren. De stukken laten niet toe dat vermoeden te bevestigen.

Een betalingsherinnering zonder eerste brief

Bij een andere aanvraag kreeg het gezin volgens de inwoner een herinnering om de kosten van een afschrift te betalen. De eerste betalingsbrief zegt hij nooit te hebben ontvangen. Voor een ander dossier diende hij zelf de aanvraag in, maar stond de toelating volgens hem op naam van zijn echtgenote. Zij moest daardoor naar het gerechtsgebouw om de stukken in te kijken. De inwoner schrijft ook dat hij voor drie inzages zes maanden wachtte en pas na tussenkomst van Slachtofferhulp toegang kreeg. De brief beschrijft zo verschillende problemen die voor de aanvrager elk een ander gevolg hadden. Soms bleef een dossier maanden buiten bereik. Soms was er wel een brief, maar was onduidelijk op welke aanvraag die sloeg of wie de toelating mocht gebruiken.

Drie bezoeken voor één geseponeerd dossier

Voor één dossier dat volgens hem was geseponeerd, zegt de inwoner drie keer naar het gerechtsgebouw in Gent te zijn gegaan. De eerste keer ging hij goederen ophalen. De tweede keer ging hij terug voor beeldmateriaal dat hij had bezorgd. De derde keer ging hij voor inzage en een afschrift van het dossier. Volgens de inwoner was het beeldmateriaal bij de teruggave ongeopend. Uit zijn beschrijving valt niet af te leiden of iemand de beelden op een andere manier had bekeken, of welke rol ze speelden bij de beslissing om het dossier te seponeren. Om dat te bepalen zijn de stukken nodig die tonen wanneer het materiaal binnenkwam, aan welk proces-verbaal het werd toegevoegd en wat er vervolgens mee gebeurde.

Wat de parketreferentie wel oplevert

Op 21 november 2008 bundelde de inwoner zijn bezwaren in een brief aan de gouverneur van Oost-Vlaanderen. De eerste acht hoofdstukken kwamen volgens hem grotendeels overeen met een eerder schrijven aan de Gentse procureur-generaal. Hij verwees naar een antwoord van het parket bij het hof van beroep met dossierkenmerk GC 1409/08 en vroeg om een gesprek met een ambtenaar die de gouverneur zou aanwijzen. Die referentie biedt een concreet aanknopingspunt om de briefwisseling terug te vinden. Ze geeft op zichzelf geen uitsluitsel over de behandeling van de vijftien processen-verbaal. Daarvoor zou per stuk duidelijk moeten zijn bij welke dienst het terechtkwam, of het aan een ander dossier werd toegevoegd en welke beslissing erop volgde.

Hoe een brief over klachten later met een moordzaak werd verbonden

In de brief uit 2008 verwees de inwoner naar een eerdere Belgische ontvoeringszaak. Hij gebruikte die als voorbeeld van wat er volgens hem kan gebeuren wanneer waarschuwingen onvoldoende worden opgevolgd. Op 10 mei 2019 bracht hij die passage achteraf in verband met een andere moordzaak. De brief uit 2008 bevatte echter geen concrete informatie over de verdachte in die zaak, een persoon die gevaar liep of een dreigend misdrijf. De passage was een algemene waarschuwing over de werking van politie en justitie, ingegeven door zijn ervaringen met het burenconflict. De stukken geven geen basis om te stellen dat de brief een aanknopingspunt bood waarmee de latere misdrijven konden worden voorkomen.

Wat de Hoge Raad onderzocht

De Hoge Raad voor de Justitie onderzocht in die latere moordzaak afzonderlijk hoe magistraten omgingen met informatie over de verdachte. Daar ging het wel om informatie over een concrete persoon. Een politieel informatierapport van 17 april 2008 bereikte het onderzoeksteam. De informatie werd vervolgens opgenomen in een proces-verbaal van 24 juli 2008 en kwam zo bij de onderzoeksrechter terecht. De Hoge Raad stelde vast dat de naam van de verdachte in het officiële strafdossier op dat ogenblik één keer voorkwam, tussen ruim tweeduizend processen-verbaal. De vermelding gaf volgens de Hoge Raad op zichzelf weinig aanleiding om er bijzondere aandacht aan te besteden. De Raad verweet de betrokken magistraten individueel geen fout, maar stelde wel de vraag of de terughoudendheid om rechtstreeks contact op te nemen met collega’s in een ander gerechtelijk arrondissement de doorstroming van informatie kon hinderen. Ook vroeg de Raad om informatie die steunt op de eigen waarnemingen van een politiemedewerker grondiger te onderzoeken dan een gewone tip.

Welke vraag nog openstaat

Op 9 november 2026 bracht de inwoner zijn kritiek opnieuw onder de aandacht van federale beleidsverantwoordelijken. Hij verwees daarbij ook naar andere strafzaken. Om die vergelijking te beoordelen, moet voor elke zaak duidelijk zijn welke beslissing ter discussie staat, wie ze nam en welke informatie op dat moment beschikbaar was. Die onderbouwing ontbreekt in de beschikbare stukken. Voor de klachten uit Deinze ligt er wel een controleerbaar vertrekpunt. Er is een brief van 21 november 2008, een parketreferentie en een beschrijving van de inzageproblemen. Wat ontbreekt, is een overzicht waaruit blijkt wat er met elk van de vijftien processen-verbaal is gebeurd.

Bronnen:
Brief aan de gouverneur van Oost-Vlaanderen van 21 november 2008, gebundelde correspondentie van 10 mei 2019 en particuliere correspondentie van 9 en 10 november 2026.
Hoge Raad voor de Justitie, bijzonder onderzoeksverslag van 27 juni 2012, deel IV over de behandeling van informatie door de gerechtelijke overheden. hrj.be

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)

Wil je de onafhankelijke journalistiek van indegazette.be ondersteunen?

Iedere dag brengen we nieuws, reportages en verhalen uit de Westhoek, België, Europa en de rest van de wereld. Elke vrijwillige bijdrage helpt ons om dat werk voort te zetten en onze journalistiek voor iedereen toegankelijk te houden.

Je kunt ons ondersteunen via Ko-fi of Buy Me a Coffee.

Hartelijk dank voor je vertrouwen, je betrokkenheid en je steun aan indegazette.be!

Andy Vermaut
Hoofdredacteur indegazette.be