Natalia Rodríguez Ruiz wil jongeren anders naar de zee laten kijken
30 maart 2026
Op haar zestiende werkt Natalia Rodríguez Ruiz uit Cádiz al aan een reeks maritieme en educatieve projecten die één duidelijke lijn volgen: mensen dichter bij de zee brengen via kennis, kunst en begrijpelijke uitleg. Als jonge duiker, freediver, student aquacultuur en recent benoemde Ambassador for the European Climate Pact wil ze tonen dat de oceaan geen ver onderwerp is, maar een deel van het dagelijks leven.
Van Cádiz naar een publieke rol
Natalia Rodríguez Ruiz zegt dat haar band met de zee teruggaat tot haar vroege kindertijd. Toen ze vier jaar oud was, zag ze potvissen in de Straat van Gibraltar. Sindsdien groeide de zee voor haar uit tot een kader om de wereld te begrijpen. Vanuit Cádiz probeert ze nu klimaat- en oceaanthema’s in heldere taal over te brengen, vooral in educatieve en lokale contexten.
Die inzet kreeg recent een extra plaats binnen het European Climate Pact. In die rol wil ze moeilijke thema’s rond klimaat en oceaan omzetten in taal die ook in klaslokalen en in de directe leefomgeving bruikbaar is. Voor haar draait het daarbij niet alleen om kennis, maar ook om nabijheid: mensen moeten de zee niet alleen kennen, maar ook als iets beschouwen dat hun eigen leven raakt.
Een boek over haaien
Het project dat op dit moment het verst staat, is “Sin aletas no hay paraíso”. Dat ontstond nadat Natalia Rodríguez Ruiz vernam wat finning inhoudt: haaien waarvan de vinnen worden afgesneden, waarna de dieren levend in zee worden teruggeworpen zonder overlevingskans. Dat gegeven bracht haar ertoe zich diepgaand in te lezen in de toestand van haaien en in de druk die op die soorten rust.
Het resultaat is een geïllustreerd boek in aquarel met ongeveer vijftig haaiensoorten, telkens aangevuld met korte, toegankelijke en tegelijk nauwkeurige informatie. Het werk wil het beeld van haaien bijsturen en hun rol in het mariene evenwicht duidelijk maken. Naast het boek werkt ze ook aan olieverfschilderijen die thema’s zoals overbevissing, finning en andere menselijke druk op haaien behandelen.
Het project krijgt inhoudelijke steun van verschillende specialisten. Het boek bevat een voorwoord van oceanograaf Gádor Muntaner en bijdragen van haaienexpert en bioloog Charlie Sarria. Aan de Universiteit van Cádiz wordt de wetenschappelijke inhoud nagekeken door onderzoeker Remedios Cabrera. Ook de organisatie Oceana speelt een rol in het geheel, want de opbrengst van het boek is bestemd voor haar werk rond mariene bescherming.
Onderwatergeluid in de Straat van Gibraltar
Naast het haaienproject werkt Natalia Rodríguez Ruiz aan een tweede spoor dat technischer van aard is. Dat gaat over het onderwatergeluid van snelle ferry’s in de Straat van Gibraltar, een zone met hoge biodiversiteit waar geluid van groot belang is voor tal van soorten. Tijdens haar studie aan de Universiteit van Cádiz verdiepte ze zich in die problematiek en kwam ze tot het inzicht dat de oceaan geen stille ruimte is, maar een omgeving waarin geluid nodig is om te communiceren, te navigeren en voedsel te vinden.
Voor soorten zoals walvisachtigen kan verstoring van dat geluidsmilieu zware gevolgen hebben. Vanuit die vaststelling groeide een voorstel om maatregelen te bekijken die de akoestische impact van het maritieme verkeer kunnen beperken. Dat werk zit nog in een eerste fase, waarbij vooral gezocht wordt naar voldoende steun om het plan stevig te kunnen indienen.
Van kennis naar klaslokalen
Een derde lijn in haar werk ligt in onderwijs. Binnen het kader van het European Climate Pact wil Natalia Rodríguez Ruiz de inhoud van klimaatvraagstukken op een begrijpelijke manier naar scholen brengen. Klimaatverandering mag volgens haar niet overkomen als iets dat ver weg gebeurt. Het moet zichtbaar worden als iets dat samenhangt met dagelijkse keuzes, ook aan tafel en in consumptiegedrag.
Daar sluit ook haar haaienproject op aan. Veel mensen weten volgens haar niet dat ze haai eten, omdat die vis onder andere namen verkocht wordt. Daardoor blijft de link tussen consumptie en druk op sleutelsoorten vaak buiten beeld. Net daar wil ze ingrijpen: niet met beschuldigingen, wel met uitleg die mensen helpt om betere keuzes te maken.
Steun, planning en eerste oplage
“Sin aletas no hay paraíso” zit momenteel in de financieringsfase. Natalia Rodríguez Ruiz wil via crowdfunding geld ophalen om het boek uit te geven en tegelijk van bij de start mensen bij het traject te betrekken via een voorverkoop. Na publicatie mikt ze op een eerste oplage van ongeveer vijfhonderd exemplaren, die zowel bij particulieren als bij organisaties terecht moeten komen.
Daarna wil ze het project ook in scholen inzetten als educatief instrument. Tegelijk zoekt ze verdere samenwerkingen om de reikwijdte van het initiatief te vergroten. Dat er al gesprekken zijn geweest met de Diputación de Cádiz, de Ayuntamiento de Cádiz en de Universiteit van Cádiz, ziet ze als een teken dat het project ook buiten haar eigen kring weerklank vindt.
Een generatie die de oceaan opnieuw leert lezen
Voor Natalia Rodríguez Ruiz ligt de kern van het werk in het verkleinen van de afstand tussen grote milieuthema’s en het dagelijks leven. De achteruitgang van haaien is volgens haar niet louter een ecologisch vraagstuk. Het raakt biodiversiteit, mariene voedselketens, economische activiteiten en uiteindelijk ook de mens. Vandaag wordt ongeveer een derde van de haaien, roggen en draakvissen met uitsterven bedreigd, zijn populaties in enkele decennia met ruim zeventig procent teruggelopen en worden jaarlijks ongeveer honderd miljoen haaien gevangen.
Dit interview en en publicatie werd gemachtigd door haar papa Fernando José Rodríguez Russo.
Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel)
