Van Seoul tot Incheon: drie dagen waarin jongeren vrede in praktijk brengen

16 september 2026

In Zuid-Korea begint op donderdag 17 september 2026 het 2026 HWPL International Youth Peace Program, een driedaags internationaal programma waarin jongeren en andere deelnemers uit verschillende landen zich buigen over oorlog en vrede, religieuze en etnische verschillen, vredeseducatie, cultuur en de vraag hoe ideeën over vrede kunnen worden omgezet in concrete actie. De activiteiten brengen de deelnemers naar Seoul en Incheon en gaan bewust verder dan vergaderzalen. Het War Memorial of Korea, Insadong Culture Street, Gwanghwamun, Gyeongbokgung, een boeddhistische tempel in Incheon en Seoul National University maken deel uit van het programma. Voor indegazette.be is de deelname bijzonder. Wij zijn vereerd dat we hier deel van mogen uitmaken en van dichtbij kunnen meemaken hoe deelnemers uit verschillende landen gedurende drie dagen spreken over de vraag wat vrede in de praktijk kan betekenen.

Bijna tweehonderd deelnemers samen in Zuid-Korea

Tijdens de voorbereidende briefing op woensdag 16 september werd duidelijk hoe omvangrijk de organisatie achter het programma is. Rekening houdend met Koreaanse deelnemers en gasten uit het buitenland gaat het om bijna tweehonderd mensen die gelijktijdig door verschillende onderdelen van het programma worden geleid. Dat vraagt een nauwkeurige planning van vervoer, accommodatie, maaltijden, vertaling, interviews en de verschillende activiteiten in Seoul en Incheon. De planning kan ter plaatse wijzigen door het verkeer, iets wat in en rond Seoul een belangrijke factor is. Sommige trajecten kunnen lange verplaatsingstijden vragen. De deelnemers kregen daarom de boodschap om zich strikt aan de afgesproken vertrekuren te houden en rekening te houden met wijzigingen wanneer de verkeerssituatie dat noodzakelijk maakt.

Eerste dag begint bij het War Memorial of Korea

Op donderdag 17 september start het inhoudelijke traject in Seoul. Het War Memorial of Korea vormt een van de eerste belangrijke locaties. Het programma begint daar om 9.30 uur. Dat is een opvallende keuze voor een internationaal vredesprogramma. Deelnemers die willen nadenken over vrede beginnen hun traject op een plaats waar de gevolgen van oorlog, militaire confrontatie en de geschiedenis van het Koreaanse schiereiland tastbaar aanwezig zijn. Het programmaboek plaatst deze eerste dag in het teken van leren uit geschiedenis en cultureel erfgoed. De bedoeling is dat deelnemers niet alleen over vrede spreken als een abstract begrip, maar eerst worden geconfronteerd met plaatsen die tonen waarom oorlog generaties lang gevolgen kan hebben.

Het War Memorial of Korea vormt daarbij een inhoudelijk startpunt. Het programma gaat daarna verder in de hoofdstad. De deelnemers trekken naar Insadong Culture Street, een gebied dat sterk verbonden is met Koreaanse kunst, tradities en cultuur. Daar worden activiteiten uitgevoerd met behulp van een speciaal digitaal programma. De deelnemers kregen tijdens de briefing uitleg over de installatie en het gebruik daarvan. Via die toepassing worden opdrachten uitgevoerd en foto’s verzameld.

Een digitaal vredestraject door Seoul

Zelfs de manier waarop foto’s tijdens het programma worden gemaakt, is vastgelegd. Foto’s die binnen de toepassing worden doorgestuurd, moeten horizontaal worden genomen en een verhouding van 16:9 hebben. Dat lijkt op het eerste gezicht een klein praktisch detail, maar het toont hoeveel voorbereiding achter het programma zit. De deelnemers krijgen een persoonlijke identificatie binnen het digitale systeem en gebruiken de toepassing gedurende het traject voor opdrachten en beeldmateriaal.

Insadong, Gwanghwamun en Gyeongbokgung maken cultuur onderdeel van vrede

Na Insadong gaat het traject verder richting Gwanghwamun en Gyeongbokgung. Daar krijgen de deelnemers uitleg over de Koreaanse cultuur en geschiedenis. Het programma gebruikt cultureel erfgoed daarbij als instrument om gesprekken over identiteit, geschiedenis en vrede te ondersteunen. De centrale gedachte is dat mensen elkaars achtergrond beter moeten leren kennen wanneer zij vreedzaam naast elkaar willen leven.

Dat maakt deze eerste dag inhoudelijk breder dan een klassieke conferentiedag. Er zijn historische locaties, culturele opdrachten, gesprekken en activiteiten in de stad. De deelnemers krijgen daardoor niet alleen presentaties te horen, maar bewegen letterlijk door Seoul. Geschiedenis, oorlog, cultuur en hedendaags stadsleven worden achter elkaar geplaatst.

Die aanpak past binnen de opbouw van het programma, waarin drie stappen centraal staan: eerst kennismaken met de geschiedenis en het erfgoed, daarna inhoudelijk werken rond vrede en ten slotte nadenken over concrete acties. De deelnemers worden daarbij aangemoedigd om niet alleen te luisteren, maar ook zelf vragen te stellen over hun eigen samenleving en hun eigen rol.

Tweede dag brengt de deelnemers naar Incheon

Op vrijdag 18 september verplaatst een belangrijk deel van het programma zich naar Incheon. Daar wordt Heungryunsa gebruikt als locatie voor verschillende bijeenkomsten. Het gaat om een boeddhistische tempel die voor het programma ter beschikking wordt gesteld. Tijdens de briefing werd uitdrukkelijk duidelijk gemaakt dat het gebruik van de tempel als locatie geen religieuze aansluiting of religieuze goedkeuring van deelnemers betekent. De locatie wordt gebruikt omdat zij voor het programma beschikbaar werd gemaakt.

Dat onderscheid is relevant binnen een bijeenkomst waarin vrijheid van godsdienst en interreligieuze dialoog zelf belangrijke thema’s zijn. Een vredesprogramma dat mensen met verschillende religieuze en levensbeschouwelijke achtergronden samenbrengt, moet ruimte laten voor verschil. De bedoeling is niet dat deelnemers eenzelfde geloof of overtuiging aannemen, maar dat ze met elkaar spreken over de manier waarop verschillende overtuigingen vreedzaam naast elkaar kunnen bestaan.

DPCW-artikelen 8 tot en met 10 centraal

Een van de belangrijkste onderdelen in Incheon is een rondetafelgesprek over de artikelen 8, 9 en 10 van de Declaration of Peace and Cessation of War, doorgaans afgekort als DPCW. Die drie artikelen sluiten rechtstreeks aan bij de inhoud van deze internationale bijeenkomst.

Artikel 8 gaat over vrijheid van godsdienst. Daarbij staat centraal dat religieuze vrijheid moet worden beschermd en dat religie niet mag worden gebruikt als rechtvaardiging voor geweld. Tolerantie en het respecteren van religieuze overtuigingen vormen daarbij belangrijke uitgangspunten.

Artikel 9 behandelt religie, etnische identiteit en vrede. Het uitgangspunt daarvan is dat wederzijds begrip tussen religieuze en etnische groepen moet worden bevorderd en dat dialoog kan helpen om oorzaken van spanningen te identificeren voordat die spanningen uitgroeien tot geweld.

Artikel 10 richt zich op het verspreiden van een cultuur van vrede. Daar krijgt ook vredeseducatie een belangrijke plaats. De gedachte is dat vrede niet uitsluitend afhankelijk kan worden gemaakt van regeringen, diplomaten of internationale instellingen. Jongeren, burgers, scholen, maatschappelijke organisaties, journalisten en andere actoren kunnen eveneens bijdragen door geweldloos handelen, mensenrechteneducatie en dialoog concreet toe te passen.

Van principes naar de vraag wat iemand zelf kan doen

Tijdens het programma worden deelnemers daarom uitgenodigd om verder te denken dan de formuleringen van de DPCW. De praktische vragen zijn minstens even belangrijk. Hoe kunnen verschillende identiteiten vreedzaam naast elkaar bestaan? Wat gebeurt er wanneer religieuze verschillen politiek of maatschappelijk worden misbruikt? Hoe kan iemand reageren wanneer wantrouwen tussen groepen groeit? En welke verantwoordelijkheid kunnen jongeren zelf opnemen?

Daar ligt een van de belangrijkste accenten van het International Youth Peace Program. Jongeren worden niet uitsluitend benaderd als mensen die later misschien verantwoordelijkheid zullen dragen. De vraag is wat zij vandaag al kunnen doen. Dat kan via onderwijs, journalistiek, vrijwilligerswerk, lokale initiatieven, gesprekken tussen verschillende groepen, beleidsvoorstellen of andere concrete projecten.

Vrede wordt in die benadering een dagelijkse praktijk. Respect hebben voor iemand met een andere overtuiging klinkt eenvoudig, maar krijgt pas betekenis wanneer dat respect overeind blijft bij meningsverschillen. Hetzelfde geldt voor dialoog. Praten met mensen die vrijwel hetzelfde denken, is relatief eenvoudig. Het wordt moeilijker en belangrijker wanneer overtuigingen fundamenteel verschillen.

Vijf religieuze leiders in de International Religious Peace Academy

Later op vrijdag staat de International Religious Peace Academy op het programma. Vijf religieuze leiders nemen eraan deel. Het grootste deel van de bijdragen wordt in het Koreaans gehouden. Daarom wordt simultane vertaling aangeboden via Zoom. Deelnemers moeten daarvoor hun eigen telefoon of ander toestel gebruiken en beschikken over oortjes, mobiele data en voldoende batterijcapaciteit.

Dat klinkt technisch, maar het is noodzakelijk om een werkelijk internationaal gesprek mogelijk te maken. Zonder vertaling kan een bijeenkomst met deelnemers uit verschillende landen snel uiteenvallen in afzonderlijke taalgroepen. Hier wordt geprobeerd om iedereen toegang te geven tot dezelfde inhoud.

Tijdens de briefing werd daarom uitvoerig stilgestaan bij praktische voorbereiding. Powerbanks, telefoons, oortjes, mobiele data en de Zoom-toepassing zijn belangrijke hulpmiddelen voor de bijeenkomst. Omdat het programma in een tempel plaatsvindt, kunnen deelnemers niet automatisch rekenen op dezelfde technische voorzieningen die in een modern congrescentrum vanzelfsprekend zijn.

Interviews geven deelnemers een eigen stem

Binnen het programma is ook ruimte voorzien voor interviews. Bepaalde deelnemers worden gevraagd om hun visie, ervaringen en verwachtingen toe te lichten. Voor indegazette.be is dat journalistiek interessant omdat de bijeenkomst hierdoor niet alleen kan worden beschreven vanuit officiële toespraken. Ook deelnemers zelf kunnen uitleggen waarom zij naar Zuid-Korea kwamen, welke problemen zij in hun eigen land zien en welke oplossingen zij zelf haalbaar achten.

Dat is belangrijk wanneer over vrede wordt gesproken. Het woord wordt internationaal zeer vaak gebruikt, maar de betekenis ervan verschilt sterk naargelang iemands achtergrond. Voor iemand uit een land dat met oorlog wordt geconfronteerd, kan vrede in de eerste plaats fysieke veiligheid betekenen. Elders kan de aandacht liggen op religieuze spanningen, discriminatie, jongerenparticipatie, mensenrechten, politieke polarisatie of geweld binnen de samenleving.

Juist daarom kan een internationale bijeenkomst waarde krijgen wanneer deelnemers voldoende ruimte krijgen om niet uitsluitend naar een centraal programma te luisteren, maar ervaringen naast elkaar te leggen.

Onderwijs na de bijeenkomst blijft vrijwillig

Na bepaalde programmaonderdelen kunnen deelnemers informatie krijgen over verdere educatieve trajecten van de betrokken religieuze vertegenwoordigers. Tijdens de briefing werd daarbij duidelijk aangegeven dat deelname daaraan vrijwillig is. Iedereen kan zelf bepalen of een bepaald onderwijsaanbod aansluit bij zijn of haar interesse.

Ook dat past bij het thema vrijheid van godsdienst. Interreligieuze dialoog kan alleen geloofwaardig zijn wanneer deelnemers vrij blijven in hun eigen overtuiging en in de keuze om wel of niet aan verdere activiteiten deel te nemen.

Seoul National University op 19 september

Op zaterdag 19 september staat voor een deel van de deelnemers een bezoek aan Seoul National University op het programma. Het vertrek vanuit het hotel is rond 8.00 uur gepland. Er wordt een korte rondgang op de campus voorzien en ook een bezoek aan een café bij het Department of Religious Studies.

Voor Sarah, die zelf studeert, is dat een bijzonder onderdeel van de reis. Tijdens de briefing reageerde zij enthousiast op de mogelijkheid om een Zuid-Koreaanse universiteit van dichtbij te zien. Op datzelfde moment heeft Andy Vermaut een afzonderlijk programmaonderdeel. Sarah kreeg daarom met enige humor de opdracht om foto’s te maken en op dat moment als zijn ogen en journalist ter plaatse te fungeren.

Het is een klein familiaal moment binnen een internationaal programma, maar tegelijk typerend voor deze reis. De dagen bestaan uit serieuze gesprekken over oorlog, religie, etnische identiteit en internationale vredesregels, maar ook uit ontmoetingen, cultuur, eten, technische problemen, verplaatsingen en gesprekken tussen mensen die elkaar voordien niet kenden.

Van leren naar handelen

De derde dag verschuift de aandacht sterker naar actie. In het programmaboek wordt gesproken over praktische activiteiten en regionale besprekingen rond plannen voor 2027 binnen Youth Empowerment Peace Workshop-activiteiten. De bedoeling is dat deelnemers kijken naar wat in 2026 werd gerealiseerd en daarna bespreken welke projecten in hun eigen regio mogelijk zijn.

Daarmee wordt een logische vraag gesteld die bij internationale conferenties soms onvoldoende aandacht krijgt: wat gebeurt er nadat iedereen terug naar huis gaat?

Een bijeenkomst kan inspirerend zijn, maar zonder verdere actie verandert er weinig. Daarom worden deelnemers aangemoedigd om concrete ideeën mee naar hun eigen land te nemen. Dat kan gaan over vredeseducatie, jongerenprojecten, samenwerking tussen organisaties, lokale dialoog, publieke bewustmaking of beleidsvoorstellen.

Journalistiek als onderdeel van vredeswerk

Voor indegazette.be heeft de deelname ook een duidelijke journalistieke dimensie. Het is belangrijk om vredesinitiatieven aandacht te geven, maar journalistiek moet tegelijk onafhankelijk blijven. Tijdens de briefing legde Andy Vermaut uit dat hij geregeld positief schrijft over vredesinitiatieven wanneer daar aanleiding toe bestaat, terwijl hij in andere dossiers ook kritisch en onderzoekend werkt.

Die twee zaken sluiten elkaar niet uit. Een journalist kan waardering hebben voor mensen die zich inzetten voor vrede en tegelijk vragen blijven stellen over werking, resultaten, financiën, besluitvorming of maatschappelijke impact. Bescherming van journalistieke bronnen hoort daar eveneens bij.

Dat verklaart waarom zelfs de keuze van een browser tijdens de installatie van een programma-app ter sprake kwam. Voor iemand die onderzoeksjournalistiek bedrijft, is digitale privacy geen technisch detail. Het raakt rechtstreeks aan de mogelijkheid van bronnen om informatie veilig te delen.

Vrede krijgt hier verschillende gezichten

Wat tijdens deze eerste briefing vooral opvalt, is hoe breed het begrip vrede wordt ingevuld. Het gaat over oorlog en internationaal recht, maar ook over religieuze vrijheid. Het gaat over etnische verschillen, maar eveneens over onderwijs. Het gaat over historische herinnering in het War Memorial of Korea en over culturele plaatsen zoals Gyeongbokgung en Insadong. Het gaat over internationale deelnemers, maar ook over wat iemand later thuis kan doen.

Daardoor ontstaat een programma waarin geschiedenis, cultuur, onderwijs, religie en jongerenparticipatie elkaar voortdurend raken. De centrale vraag blijft telkens dezelfde: hoe voorkom je dat verschillen tussen mensen aanleiding worden voor geweld?

Daar bestaat geen eenvoudige oplossing voor. Een driedaags programma zal oorlogen niet beëindigen. Een rondetafelgesprek lost eeuwenoude spanningen niet automatisch op. Maar gesprekken kunnen wel mensen samenbrengen die elkaar anders nooit zouden ontmoeten. Ze kunnen deelnemers laten horen hoe iemand uit een andere cultuur of levensbeschouwing naar hetzelfde probleem kijkt. En ze kunnen ideeën opleveren die later op lokaal niveau verder worden uitgewerkt.

Korea als betekenisvolle achtergrond

Dat juist Zuid-Korea hiervoor de achtergrond vormt, geeft het programma een bijzondere lading. Het Koreaanse schiereiland draagt zelf een zware geschiedenis van oorlog, scheiding en militaire spanning. Het programma begint niet toevallig bij het War Memorial of Korea en gaat daarna langs plaatsen die andere aspecten van Korea tonen: geschiedenis, cultuur, religie, onderwijs en hedendaags stadsleven.

Daardoor krijgen deelnemers verschillende kanten van het land te zien. Niet alleen het Korea van technologie en miljoenensteden, maar ook het Korea dat zijn geschiedenis bewaart, religieuze tradities kent en voortdurend leeft met de historische gevolgen van de deling van het schiereiland.

Bijna tweehonderd persoonlijke verhalen

Achter het cijfer van bijna tweehonderd deelnemers zitten evenzoveel achtergronden en ervaringen. Sommigen komen vanuit jongerenorganisaties. Anderen zijn betrokken bij maatschappelijke organisaties, onderwijs, religie of media. Zij brengen hun eigen nationale ervaringen mee naar dezelfde gesprekken.

Dat is misschien een van de sterkste mogelijkheden van zo’n bijeenkomst. Dezelfde woorden krijgen een andere betekenis afhankelijk van waar iemand vandaan komt. Vrijheid van godsdienst klinkt anders voor iemand die leeft waar verschillende religies zonder grote spanningen naast elkaar bestaan dan voor iemand die uit een regio komt waar geloof aanleiding kan zijn voor uitsluiting of geweld. Vredeseducatie krijgt een andere betekenis wanneer jongeren zijn opgegroeid met gewapend conflict. En internationale samenwerking wordt concreter wanneer de persoon tegenover je zelf kan vertellen wat er in zijn of haar land gebeurt.

Van Seoul terug naar de eigen samenleving

Het programma eindigt uiteindelijk niet in Seoul. De werkelijke test begint wanneer de deelnemers weer thuis zijn. Dan moet blijken welke contacten blijven bestaan, welke ideeën bruikbaar waren en welke plannen werkelijk worden uitgevoerd.

Het programmaboek noemt deelnemers uiteindelijk een “Living Legacy of Peace”: iemand die vrede niet alleen bespreekt, maar probeert die in het eigen handelen een plaats te geven. Achter die formulering zit een hoge ambitie. De komende dagen zullen vooral moeten tonen hoe die ambitie wordt vertaald naar de praktijk.

Voor indegazette.be is het daarom een eer om hier aanwezig te mogen zijn. Wij zijn vereerd dat we deel kunnen uitmaken van dit internationale programma, niet alleen om te luisteren maar ook om verslag uit te brengen, vragen te stellen, mensen uit verschillende landen te ontmoeten en hun ideeën over vrede mee te nemen naar onze lezers. Vanuit Seoul en Incheon zullen we de komende dagen kijken naar wat er wordt gezegd, maar vooral ook naar wat er daadwerkelijk wordt gedaan.

Bronnen:
Interne oriëntatie 2026 International Youth Peace Program, 16 september 2026. Het programma voor 17 september omvat onder andere het War Memorial of Korea, Insadong, Gwanghwamun en Gyeongbokgung en wordt georganiseerd voor bijna tweehonderd Koreaanse en buitenlandse deelnemers.
Interne oriëntatie 2026 International Youth Peace Program, programma 18 september in Incheon, met Heungryunsa, een rondetafel over DPCW-artikelen 8 tot 10 en de International Religious Peace Academy.
Interne oriëntatie 2026 International Youth Peace Program, toelichting over de DPCW, religieuze en etnische identiteit en het verspreiden van een cultuur van vrede.
Interne oriëntatie 2026 International Youth Peace Program, programma rond Seoul National University op 19 september.
HWPL International Youth Peace Program – Peace Legacy Explorer’s Guidebook, gepubliceerd op 29 augustus 2026.
HWPL – Declaration of Peace and Cessation of War, artikelen 8, 9 en 10.
HWPL – International Peace Youth Group en internationale jongerenwerking.

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)