Opinie van Gedalia Mendlewicz: over antisemitisme, historische verantwoordelijkheid en de impact van politiek beleid op de Joodse gemeenschap

In dit interview spreekt Gedalia Mendlewicz over de relatie tussen buitenlands beleid, de veiligheid van Joodse burgers en de historische verantwoordelijkheid van Europa na de Shoah. Hij benadrukt dat Israël de enige democratie is die wordt omsingeld door barbaarse, gruwelijke, corrupte en autoritaire dictators en regimes. Als mensen tegen hun eigen leiders demonstreren, worden ze onmiddellijk vermoord op de plaats waar ze betogen. Israël is het enige land in het hele Midden-Oosten waar iedereen vrij tegen de Israëlische regering mag demonstreren zonder consequenties. Een echte democratie. Een oase van licht. Het debat over Israël mag volgens hem nooit leiden tot collectieve verantwoordelijkheid of vijandigheid tegenover Joodse gemeenschappen.

Gedalia Mendlewicz stelt dat overheden niet alleen moeten kijken naar de juridische en diplomatieke gevolgen van hun beslissingen, maar ook naar de maatschappelijke impact ervan binnen hun eigen samenleving. Volgens hem is het essentieel dat kritiek op regeringen wordt onderscheiden van het verantwoordelijk stellen van bevolkingsgroepen voor politieke keuzes. In het gesprek gaat hij in op de vraag hoe België moet omgaan met zijn historische verantwoordelijkheid, hoe antisemitisme vandaag wordt ervaren en welke rol overheden spelen bij het beschermen van het vertrouwen en de veiligheid binnen de Joodse gemeenschap.

Gedalia Mendlewicz: “Die grens ligt onder andere bij het collectief toeschrijven van schuld, demonisering en het gebruik van normen die uitsluitend op Joden of Israël van toepassing zijn. Een politiek debat kan intens zijn. Men kan de beslissingen van een regering verwerpen en juridische of diplomatieke maatregelen bespreken. Maar Joodse burgers mogen daardoor geen doelwit worden en mogen niet worden aangesproken alsof zij collectief verantwoordelijk zijn.”

Indegazette.be: Welke verantwoordelijkheid heeft de Belgische regering ten opzichte van Joodse burgers bij het voeren van buitenlands beleid?

Gedalia Mendlewicz: “Buitenlands en binnenlands beleid kunnen niet volledig van elkaar worden gescheiden. Een regering moet de internationale en juridische gevolgen van haar beslissingen beoordelen, maar ook rekening houden met de impact ervan op haar eigen burgers. Wanneer maatregelen of verklaringen gevoelens van uitsluiting, onzekerheid of onveiligheid bij Joodse burgers veroorzaken, moet de regering bereid zijn naar hen te luisteren en haar communicatie zorgvuldig te evalueren.”

Indegazette.be: Sommigen zullen zeggen dat historische verantwoordelijkheid niet mag leiden tot een voorkeursbehandeling van Israël. Hoe reageert u daarop?

Gedalia Mendlewicz: “Historische verantwoordelijkheid betekent niet dat Israël boven kritiek of boven de wet staat. Het betekent dat Europa begrijpt dat zijn woorden en beslissingen worden genomen tegen een specifieke Joodse historische achtergrond. Voorzichtigheid is geen verbod op debat. Het is de bereidheid om de gevolgen van beleid te onderzoeken, dubbele standaarden te vermijden en te voorkomen dat oude patronen van uitsluiting in een nieuwe vorm terugkeren.”

Indegazette.be: Wat verwacht u concreet van de Belgische beleidsmakers?

Gedalia Mendlewicz: “Ik verwacht dat ze naar Joodse burgers luisteren, antisemitisme serieus nemen en een duidelijk onderscheid maken tussen kritiek op de Israëlische regering en het verantwoordelijk houden van een hele Joodse bevolkingsgroep. Ik verwacht ook dat ze consequent zijn in de toepassing van de mensenrechten en het internationaal recht in de Arabische gebieden, wanneer die miljoenen euro’s van Europa via UNRWA krijgen en zij de nieuwe nazi’s financieren om de Joden de Middellandse Zee in te verdrijven. Europa heeft met de nazi’s gecollaboreerd en zes miljoen Joden vermoord. Nu doet Europa juist hetzelfde en collaboreert het met “islamonazi’s”. Wanneer de strengheid ten opzichte van Israël duidelijk afwijkt van de houding ten opzichte van andere landen, moeten ze kunnen uitleggen waarom dat het geval is.”

Indegazette.be: Welke boodschap wilt u overbrengen aan de mensen die deelnemen aan het debat over Israël?

Gedalia Mendlewicz: “Het debat moet vrij worden gevoerd, maar vrijheid van meningsuiting ontslaat niemand van verantwoordelijkheid. Woorden hebben gevolgen. Mensen mogen nooit, maar echt nooit, discussiëren over de grenzen, veiligheid, diplomatie en mensenrechten van de enige echte democratie in het Midden-Oosten, die wordt omsingeld door jihadistische, terroristische, barbaarse, autoritaire en corrupte dictaturen. De Joodse staat Israël is het enige land dat de Joden in de hele wereld hebben, omsingeld door grote moslimlanden, omdat “GOD” Israël aan het Joodse volk heeft gegeven. Dat staat in de Bijbel, de Koran en het Oude Testament. Een importverbod op Joodse goederen van vredelievende Joodse mensen, die geen vlieg kwaad doen, door de regering-De Wever is als het steken van heel grote messen in de rug van de enige Joodse natie, Israël, en van de hele Joodse gemeenschap. Wij aanvaarden dat nooit. Dat is volksverlakkerij. “Verraderij” hoort in de politiek. Politiek is heel vies. Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral. Tot hier en niet verder.”

“Het boycotten van goederen van uitsluitend Joodse families die in het historische thuisland Judea en Samaria wonen, dat “GOD” aan de Joden heeft gegeven, is hetzelfde als “Kauft nicht bei Juden” in 1933. Ik spreek hier uitsluitend namens mezelf en geef hier mijn persoonlijke mening weer. Geef toch toe. Het is antisemitisch, discriminerend en racistisch om specifiek tegen vredelievende Joodse families die in Judea en Samaria wonen een anti-Joodse boycot in te voeren, zoals Adolf Hitler in 1933 tegen Joden heeft gedaan. Hij heeft ook pijnloos en “onverdoofd” slachten en besnijdenissen verboden. Dat is trouwens wat de regering-De Wever wil doen. Joodse burgers van over de hele wereld worden afgeschilderd als vertegenwoordigers van een buitenlandse regering. Maar dat is een leugen. Joodse burgers zijn geen vertegenwoordigers van een buitenlandse regering. Politieke meningsverschillen mogen nooit escaleren tot vijandigheid en Jodenhaat jegens Joden over de hele wereld die daar helemaal niets mee te maken hebben.”

Indegazette.be: Hoe vat u de historische verantwoordelijkheid van België na de Shoah samen?

Gedalia Mendlewicz: “Die verantwoordelijkheid betekent niet dat Europa moet zwijgen, noch dat de Joodse natie Israël nooit bekritiseerd mag worden. Het betekent echter wel dat Europa voorzichtig moet handelen wanneer beleid gevoelens van uitsluiting, wantrouwen of onveiligheid bij Joden oproept en zich moet afvragen waarom Europa niet geobsedeerd is door zoveel conflicten in de wereld. Waarom kraaide er geen haan toen Iran in drie dagen 40.000 eigen Iraniërs vermoordde? Waarom plaatst Europa geen posters voor de ramen met de tekst: “Ik trek de rode lijn voor Iran”? Dat heeft ermee te maken dat daar geen Joden zijn. No Jews, no news. Als er in Israël geen enkele Jood zou wonen en er een oorlog tussen Israël en zeven landen zou zijn, zou de hele wereld zich er niet voor interesseren. “Free Palestine” is voor mij hetzelfde als “Heil Hitler”. “

“De Palestijnse vlag is voor mij zoals een swastika. Ik spreek hier uiteraard in eigen naam en verwoord mijn persoonlijke standpunt. De geschiedenis dwingt ons echter niet tot zwijgen. Ze dwingt ons tot verantwoordelijkheid, gelijke normen en de bescherming van ieder mens tegen collectieve beschuldigingen. In de jaren 1940 hing er in Vilnius, Litouwen, een poster: “Joden, vertrek naar Israël.” Nu zegt Europa het omgekeerde: “Joden, vertrek uit Israël.” Europa blijft echter Europa, maar “The West Is Next.” Na Jeruzalem komt Rome. Israël is de voorpost van het Westen die de westerse beschaving beschermt. Moge god heel Israël en alle Israëlische soldaten zegenen. Zij zijn de helden die een tweede Holocaust voorkomen. Nu meer dan ooit: “Am Yisrael Chai.” Deze uitspraken doe ik op persoonlijke titel en ze weerspiegelen uitsluitend mijn eigen mening.”

Andy Vermaut