Internationale Dag van Nelson Mandela bracht twintig nationaliteiten samen in Brussel

22 juli 2026

Op zaterdag 18 juli 2026 kwamen in Brussel vertegenwoordigers van verenigingen, samen goed voor twintig verschillende nationaliteiten, bijeen ter gelegenheid van de Internationale Dag van Nelson Mandela. De Belgische feitelijke vereniging United for Human Rights organiseerde de bijeenkomst met de oproep om van iedere dag een Nelson Mandela-dag te maken. Mensenrechteneducatie, discriminatie, migratie, oorlog en vreedzaam samenleven stonden centraal. Persoonlijke getuigenissen uit verschillende landen maakten duidelijk hoe mensenrechten zowel in internationale conflicten als in het dagelijkse leven onder druk kunnen komen te staan.

Jongeren wapenen tegen discriminatie

Henri-Paul Kindoki, verantwoordelijke van United for Human Rights, stelde de educatieve campagne Jongeren voor Mensenrechten voor. Die campagne wil jonge mensen op een toegankelijke manier informeren over hun fundamentele rechten en hen helpen zich te wapenen tegen discriminatie en vooringenomenheid. Kleine educatieve boekjes vormen de basis van de campagne. Ze zijn eenvoudig geschreven en beschikbaar in ruim twintig talen. Daardoor kunnen jongeren met uiteenlopende taalachtergronden kennismaken met de rechten die voor ieder mens gelden. Tijdens de bijeenkomst werd gepleit voor een opvoeding waarin kennis van mensenrechten een vaste plaats krijgt. Jongeren moeten niet alleen weten dat mensenrechten bestaan, maar ook begrijpen wat die rechten in hun eigen leven en in de omgang met anderen betekenen.

Brief uit Burundi over Mandela’s leiderschap

Simon Niyokuru uit Burundi bracht hulde aan Nelson Mandela via een brief waarin hij zijn bewondering voor diens leiderschap uitdrukte. Hij verwees naar de finale van de wereldbeker rugby in Zuid-Afrika, een gebeurtenis waarbij witte en zwarte Zuid-Afrikanen de kleuren van dezelfde winnende ploeg droegen. Voor Niyokuru bewees dat ogenblik dat een bevolking, ondanks een zwaar verleden, opnieuw rond een gedeeld doel kan samenkomen. Mandela slaagde er als leider in om na jaren van apartheid te zoeken naar een weg waarbij verschillende bevolkingsgroepen naast elkaar konden leven. De rugbyfinale kreeg daardoor een betekenis die verder reikte dan sport. Ze werd een zichtbaar moment waarop mensen die lange tijd van elkaar waren gescheiden zich achter hetzelfde nationale symbool schaarden.

Droom in de modewereld bereikt

Een jonge vrouw uit Guinee-Conakry vertelde hoe zij als immigrante tegen sterke tegenwerking in toch haar droom in de modewereld wist te realiseren. Zij sprak over trouw blijven aan een persoonlijk doel, blijven werken en niet opgeven wanneer vooruitgang moeilijk wordt. Haar verhaal maakte indruk op de aanwezigen en gaf het gesprek over mensenrechten een persoonlijk karakter. Achter discussies over discriminatie en migratie staan immers mensen die proberen te studeren, te werken en een toekomst uit te bouwen. Haar boodschap was duidelijk: wie iets wil bereiken, moet ondanks tegenslagen blijven geloven in de eigen mogelijkheden en bereid zijn daarvoor inspanningen te leveren.

Oorlogen en geweld blijven rechten bedreigen

Verschillende stemmen uit het publiek wezen op de toestand in Congo, Soedan, Rwanda, Oekraïne en andere delen van de wereld. De deelnemers spraken over oorlogen en geweld waarbij burgers het slachtoffer worden en fundamentele rechten niet worden gerespecteerd. Tegelijk werd duidelijk gemaakt dat mensenrechtenschendingen niet uitsluitend binnen gewapende conflicten plaatsvinden. Ook Afrikaanse immigranten in Zuid-Afrika krijgen te maken met onderdrukking en gewelddadige behandeling. Daardoor verschoof het gesprek van internationale oorlogen naar de manier waarop mensen in hun dagelijkse omgeving met migranten, minderheden en kwetsbare personen omgaan. De bescherming van mensenrechten begint niet pas wanneer een conflict internationaal nieuws wordt. Ze speelt ook een rol in scholen, op de arbeidsmarkt, binnen instellingen en in het dagelijkse contact tussen mensen.

Beginnen bij het eigen handelen

De deelnemers kwamen tot de conclusie dat er nog veel werk nodig is en dat verandering bij het eigen handelen moet beginnen. Internationale instellingen, regeringen en organisaties dragen een belangrijke verantwoordelijkheid, maar ook burgers kunnen discriminatie tegengaan en respect voor andere mensen bevorderen. Daarbij werd verwezen naar de Internationale Dag van Samenleven in Vrede, die ieder jaar op 16 mei wordt gehouden. De aanwezigen bespraken hoe die dag in de praktijk kan worden gebracht door mensen met verschillende achtergronden en overtuigingen met elkaar in gesprek te laten gaan. Niet alleen spreken over vrede, maar ook zelf bijdragen aan vreedzame omgang, stond daarbij centraal.

Religies werken samen via URI

Ook URI werd genoemd als initiatief waarbij mensen van verschillende religies samenkomen en samenwerken aan een vreedzamere wereld. Religieuze verschillen hoeven geen aanleiding te zijn voor afstand, wantrouwen of conflict. Door mensen rond concrete initiatieven bijeen te brengen, kan samenwerking ontstaan rond onderwerpen die verschillende levensovertuigingen raken. De deelnemers zagen daarin mogelijkheden voor nieuwe activiteiten waarbij mensenrechten, wederzijds respect en vreedzaam samenleven centraal staan. De bijeenkomst bracht niet alleen bestaande problemen ter sprake, maar leidde ook tot bereidheid om verdere initiatieven op te zetten.

Twintig nationaliteiten rond dezelfde tafel

De aanwezigen brachten ervaringen mee uit verschillende landen en maatschappelijke omgevingen. De bijdragen uit Burundi en Guinee-Conakry, samen met de opmerkingen over Congo, Soedan, Rwanda, Oekraïne en Zuid-Afrika, maakten duidelijk dat mensenrechten in iedere regio een andere concrete betekenis kunnen krijgen. Voor de ene deelnemer ging het over de verwerking van apartheid, voor een andere over migratie, discriminatie, oorlog of het recht om persoonlijke ambities na te streven. Toch kwamen de gesprekken telkens terug bij hetzelfde uitgangspunt: ieder mens heeft rechten en iedereen draagt verantwoordelijkheid voor de manier waarop anderen worden behandeld. De deelnemers sloten de avond af met een hapje en een drankje.

United for Human Rights zet educatief werk voort

United for Human Rights is een internationale organisatie die in 2002 tot stand werd gebracht door Marie Schuttleworth. Zij groeide op in een wit gezin tijdens de apartheid en wilde bijdragen aan het beëindigen van discriminatie. Zij reisde drie keer de wereld rond om mensenrechten onder de aandacht te brengen. Haar werk wordt vandaag internationaal voortgezet via nationale en lokale verenigingen. De bijeenkomst in Brussel paste binnen die educatieve inzet. Door materiaal in ruim twintig talen beschikbaar te stellen, wil de organisatie mensenrechten begrijpelijk maken voor jongeren en volwassenen met verschillende achtergronden.

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)