Negen jaar voorstellen, nog altijd mul zand: burger blijft wachten op actie in De Panne

30 juli 2026

Een burger die problemen vaststelt, foto’s maakt, alternatieven uitwerkt, gemeentelijke diensten aanspreekt en jarenlang bereid blijft om constructief mee te denken: het klinkt als precies de betrokkenheid die een lokaal bestuur zou moeten aanmoedigen. Toch staat Alfons Moens negen jaar na de eerste melding opnieuw op vrijwel hetzelfde punt. Langs de Dynastielaan in De Panne staan volgens de aanduiding 1.100 parkeerplaatsen ter beschikking, terwijl Alfons Moens en Pieter Paul Moens in juli 2026 slechts acht aangepaste parkeerplaatsen tellen. Twee belangrijke doorgangen van de Dynastielaan naar het kustpad bestaan nog altijd uit mul zand. Voor rolstoelgebruikers, mensen met een rollator, ouders met een kinderwagen en personen die moeilijk stappen, kan de route daardoor eindigen nog voor de zee is bereikt. Het dossier werd besproken met ambtenaren, schepen Michèle Vandermeeren, voormalig burgemeester Bram Degrieck en burgemeester Wim Janssens. Er kwamen antwoorden, verwachtingen, interne besprekingen en verwijzingen naar toekomstige plannen. Wat volgens de aangeleverde stukken ontbreekt, is een zichtbare en blijvende oplossing voor de twee zandpaden en een duidelijk uitvoeringsplan voor de aangepaste parkeerplaatsen.

Een burger die niet alleen klaagt, maar oplossingen aanreikt

Alfons Moens beperkte zich vanaf het begin niet tot de vaststelling dat de situatie moeilijk was. Alfons Moens bracht concrete voorstellen aan die rekening hielden met de ligging in beschermd duingebied. Alfons Moens stelde zandkleurige matten voor, verwees naar een bestaand matsysteem aan het Vissersdorp, vroeg onderzoek naar een honingraatstructuur en noemde houten platen als mogelijke tijdelijke ondergrond. Later kwamen ook verwijderbare betonplaten ter sprake. Voor de parkeerproblemen liet Alfons Moens een visueel voorstel uitwerken met aangepaste plaatsen bij Residentie Westdiep aan de Dynastielaan 34. Alfons Moens en Pieter Paul Moens vroegen geen groot bouwwerk of ingreep die de volledige omgeving zou wijzigen. Alfons Moens en Pieter Paul Moens vroegen een bruikbare keten van parkeerplaats tot kustpad: voldoende ruimte om uit te stappen, een geschikte ondergrond, een haalbare afstand en rustbanken voor wie niet lang aan één stuk kan wandelen. De documenten tonen daarmee een burger die niet alleen een probleem op tafel legt, maar ook jarenlang technische en praktische mogelijkheden blijft aandragen.

Een dossier dat groeit terwijl het zandpad blijft liggen

Sinds maandag 10 april 2017 groeide de correspondentie uit tot een dossier met e-mails, foto’s, gesprekken, herinneringen, plannen en verslagen. Alfons Moens nam contact op met verschillende gemeentelijke diensten en beleidsverantwoordelijken. Alfons Moens kreeg antwoorden en ontving meermaals signalen dat een oplossing werd onderzocht of voorbereid. In 2019 was er sprake van nieuwe kunststofelementen. In 2020 liet Jimmy Matsaert weten dat er zeker een oplossing zou komen en dat beton werd bekeken nadat het Agentschap voor Natuur en Bos niet gunstig stond tegenover kunststof. In 2023 werd tijdens een gesprek met voormalig burgemeester Bram Degrieck gesproken over losse betonplaten binnen een beheersplan en een latere aanbesteding. In 2025 stelde burgemeester Wim Janssens dat aanpassing op dat ogenblik niet toegelaten zou zijn en dat verbetering afhankelijk was van een Vlaams kustveiligheidsproject op lange termijn. De antwoorden veranderden, de betrokken personen wisselden en de plannen kregen andere vormen. De foto’s uit 2026 tonen intussen nog altijd een doorgang door los zand.

1.100 parkeerplaatsen, maar slechts acht aangepaste plaatsen geteld

Aan het begin van de Dynastielaan staat een groot informatiebord waarop de zone voor lang parkeren wordt aangeduid met 1.100 plaatsen. Dat aantal maakt de verhouding met de acht door Alfons Moens en Pieter Paul Moens getelde aangepaste plaatsen opvallend. Acht plaatsen op 1.100 komt neer op ongeveer 0,73 procent. Bij de zeilwagenclub zouden zes laadplaatsen voor elektrische voertuigen en twee aangepaste parkeerplaatsen liggen. De discussie gaat niet over het belang van laadplaatsen, maar over de vraag of de beschikbare ruimte evenwichtig wordt ingericht voor mensen die door hun mobiliteitsbeperking niet op elke gewone plaats kunnen parkeren. Een standaardvak biedt niet noodzakelijk voldoende zijruimte voor een rolstoel, een looprek, een liftplatform of hulp bij het uitstappen. Een vrije gewone plaats op enkele honderden meters van een bruikbare strandtoegang is bovendien geen gelijkwaardig alternatief voor iemand die slechts een beperkte afstand kan afleggen.

Een parkeerkaart maakt een gewone parkeerplaats niet aangepast

Burgemeester Wim Janssens wees erop dat houders van een parkeerkaart voor personen met een handicap in De Panne ook op gewone plaatsen gratis kunnen parkeren. Die regeling kan nuttig zijn, maar beantwoordt niet aan de volledige vraag van Alfons Moens en Pieter Paul Moens. Gratis parkeren bepaalt de kostprijs. Een aangepaste parkeerplaats bepaalt of iemand de wagen veilig kan verlaten. Iemand die een rolstoel naast de wagen moet plaatsen, heeft extra breedte nodig. Iemand die een hulpmiddel uit de koffer haalt, heeft voldoende ruimte achter de wagen nodig. Iemand die niet ver kan stappen, heeft een parkeerplaats nodig dicht bij een bruikbare doorgang. Een kosteloze gewone parkeerplaats kan daarom niet automatisch worden beschouwd als een bruikbaar alternatief voor een voorbehouden en correct ingericht vak.

Vier toegangen, maar slechts twee bruikbare routes

Alfons Moens en Pieter Paul Moens onderscheiden vier publieke toegangen tussen de Dynastielaan en het kustpad. Bij de zeilwagenclub ligt een doorgang met betonnen platen. Aan het einde van de Dynastielaan, bij het Vissersdorp en het GR-traject, ligt eveneens een verharde route. Tussen die twee punten bevinden zich de doorgangen bij de Elisa Belpairelaan en de Emile Verhaerenlaan. Die twee doorgangen bestaan grotendeels uit zand en lopen tussen houten palen en draadafbakening door het duingebied. De foto’s tonen een oneffen ondergrond waarin kleine wielen kunnen wegzakken. Een persoon die goed te been is, kan door het zand stappen. Voor een rolstoelgebruiker of iemand met een rollator kan enkele tientallen meters mul zand een onneembare hindernis vormen. Een gezin met een kinderwagen kan dezelfde problemen ondervinden. De zee is zichtbaar dichtbij, maar de feitelijke bereikbaarheid wordt bepaald door de ondergrond van de laatste meters.

De bruikbare toegangen raken op drukke dagen snel bezet

De twee verharde routes liggen bij zones waar parkeerplaatsen tijdens drukke periodes snel worden ingenomen. Alfons Moens wees daar al in eerdere contacten op. Wanneer de plaatsen bij de zeilwagenclub en het Vissersdorp bezet zijn, moeten bezoekers verderop langs de Dynastielaan parkeren. De meest nabije doorgangen zijn dan vaak de zandpaden bij de Elisa Belpairelaan en de Emile Verhaerenlaan. Daardoor ontstaat een vreemde situatie: er zijn honderden parkeerplaatsen langs de laan, maar de verbinding tussen een vrije plaats en het kustpad kan voor een minder mobiele bezoeker onbruikbaar zijn. De aanwezigheid van parkeerplaatsen op zich zegt dus weinig over toegankelijkheid. Beslissend is of een parkeerplaats aansluit op een route die zonder fysieke blokkade kan worden afgelegd.

De eerste melding kwam al op 10 april 2017

Alfons Moens bracht de toestand op maandag 10 april 2017 onder de aandacht van Jimmy Matsaert van de technische dienst van De Panne. Alfons Moens vroeg om de paden bij de Elisa Belpairelaan en de Emile Verhaerenlaan te verbeteren, zodat personen met een mobiliteitsbeperking en gezinnen met een kinderwagen het kustpad gemakkelijker konden bereiken. Alfons Moens hield meteen rekening met het feit dat de paden in duingebied liggen. Een klassieke vaste bestrating zou mogelijk moeilijk liggen binnen de natuurvoorwaarden. Daarom verwees Alfons Moens naar matten zoals die bij de Grand Route aan het Vissersdorp werden gebruikt. Alfons Moens meldde daarnaast schade aan een verkeersbord en een verlichtingsarmatuur. Sommige onderhoudspunten werden later aangepakt, maar de kernvraag over de twee strandpaden bleef terugkomen.

Alfons Moens bleef herinneringen sturen

Op woensdag 28 juni 2017 bedankte Alfons Moens Jimmy Matsaert voor een antwoord over de verlichting en vroeg Alfons Moens opnieuw naar het mogelijke plaatsen van matten. Op maandag 24 juli 2017 bezorgde Alfons Moens een foto van het matsysteem aan de Grand Route. Alfons Moens stelde voor een zandkleurige uitvoering te gebruiken, zodat de matten minder zouden afsteken tegen de duinomgeving. Alfons Moens vroeg tegelijk of extra zitbanken konden worden geplaatst langs het kustpad. De vraag was afkomstig van wandelaars en bewoners die tijdens het stappen geregeld moesten rusten. Daarmee werd al vroeg duidelijk dat toegankelijkheid niet alleen draait om de ondergrond, maar ook om de mogelijkheid om een route in haalbare stukken af te leggen.

Stormen maakten de doorgang moeilijker

In mei 2018 kwam Alfons Moens opnieuw terug op het dossier. Alfons Moens meldde dat er een groter niveauverschil was ontstaan tussen de bestaande bestrating en het zandpad bij de Elisa Belpairelaan. Door wind en stormweer was zand verplaatst, waardoor de overgang moeilijker werd voor ouderen, personen met een mobiliteitsbeperking en mensen met een kinderwagen. Alfons Moens herhaalde ook de vraag naar banken langs het kustpad. De melding toont dat een zandroute niet alleen moeilijk is door de samenstelling van de ondergrond. De toestand kan veranderen door weersinvloeden, afkalving en zandverplaatsing. Een pad dat op een bepaald ogenblik nog stapbaar lijkt, kan korte tijd later een hogere drempel, smallere doorgang of zachtere ondergrond hebben.

In 2019 leek een oplossing nabij

Op dinsdag 23 april 2019 liet Jimmy Matsaert weten dat oude matten zouden worden vervangen door nieuwe kunststofelementen. De elementen waren volgens Jimmy Matsaert in voorbereiding bij de gemeentelijke schrijnwerkers en zouden normaal vóór de drukke periode worden geplaatst. De bewoners van Residentie Westdiep kregen daardoor de indruk dat de toegankelijkheid van de routes bij de Elisa Belpairelaan en de Emile Verhaerenlaan zou worden aangepakt. Tijdens de algemene vergadering van Residentie Westdiep op zaterdag 25 mei 2019 werd die positieve verwachting meegedeeld. Alfons Moens bedankte Jimmy Matsaert enkele dagen later namens de bewoners. Het dossier leek eindelijk richting uitvoering te bewegen.

De verwachte matten kwamen er niet op de gevraagde paden

Na de positieve communicatie van 2019 bleef Alfons Moens naar de uitvoering vragen. Op woensdag 22 juli 2020 herinnerde Alfons Moens Jimmy Matsaert opnieuw aan de vraag om de twee routes van een geschikte ondergrond te voorzien. Op donderdag 23 juli 2020 antwoordde Jimmy Matsaert dat het Agentschap voor Natuur en Bos niet gunstig stond tegenover de kunststofoplossing. Jimmy Matsaert stelde dat een uitvoering in beton werd overwogen, vergelijkbaar met het pad naast het zeilwagencentrum. Jimmy Matsaert liet daarbij weten dat er zeker een oplossing zou komen. De planning moest nog worden bekeken. Voor Alfons Moens en de bewoners betekende dat opnieuw wachten, ditmaal op een betonnen alternatief.

Beton kwam aan de Schuilhavenlaan, niet aan beide gevraagde doorgangen

In oktober 2020 meldde Jimmy Matsaert dat het pad van de Schuilhavenlaan richting het strand met beton zou worden verhard. Die ingreep verbeterde een bestaande toegang, maar loste de vragen bij de Elisa Belpairelaan en de Emile Verhaerenlaan niet op. De afstand tussen de toegankelijke routes bleef groot. Wie in het middengedeelte van de Dynastielaan parkeert, moet nog altijd naar een verder gelegen doorgang of door het zand. De boodschap dat er een oplossing zou komen, leidde dus wel tot een ingreep elders in de zone, maar niet tot de gevraagde aanpak van beide tussenliggende paden. Voor Alfons Moens bleef de centrale vraag daardoor bestaan.

Nieuwe aanvraag bij Sören Deroo in 2022

Op donderdag 28 april 2022 legde Alfons Moens het dossier voor aan Sören Deroo van het team Omgeving. Alfons Moens beschreef opnieuw hoe snel de parkeerplaatsen bij de zeilwagenclub en het Vissersdorp bezet raakten en waarom bezoekers vervolgens bij de zandpaden terechtkwamen. Alfons Moens stelde verschillende uitvoeringsmogelijkheden voor. Naast matten verwees Alfons Moens naar een honingraatstructuur zoals die eerder in de Dumontwijk werd gebruikt. Alfons Moens noemde ook houten platen zoals die op bepaalde ogenblikken op het strand lagen. Daarmee bood Alfons Moens opnieuw alternatieven aan die mogelijk verwijderbaar waren en minder ingrijpend konden zijn dan een klassieke vaste weg. Een blijvende oplossing aan de twee doorgangen is in de aangeleverde stukken niet terug te vinden.

Van ambtenaar naar burgemeester en opnieuw naar een toekomstig plan

Op zaterdag 26 augustus 2023 kwam het dossier aan bod tijdens een gesprek met voormalig burgemeester Bram Degrieck. Paul Demuynck nam deel aan het gesprek en stelde nadien een verslag op. Alfons Moens wees op afkalving van het pad, scheefstaande palen, een smaller geworden doorgang en prikkeldraad dat op bepaalde plaatsen dicht bij wandelaars kwam. Voormalig burgemeester Bram Degrieck liet volgens het verslag weten dat op korte termijn zou worden nagegaan wat mogelijk was. Voor de toekomst verwees voormalig burgemeester Bram Degrieck naar een beheersplan voor de duinenzone tussen de appartementen en het strand. In dat beheersplan zou een verharding met losse betonplaten worden opgenomen. De platen zouden verwijderbaar zijn en daardoor binnen het natuurgebied kunnen worden gebruikt. Na goedkeuring zou een aanbesteding volgen.

De verwachting van 2023 werd geen zichtbare uitvoering

De mededeling over losse betonplaten bood opnieuw perspectief. Het voorstel sloot bovendien aan bij de aanpak die Alfons Moens al jaren verdedigde: geen zware permanente weg door de duinen, maar een verwijderbare en rolvaste route. De stukken bevatten echter geen bevestiging dat het beheersplan tot uitvoering kwam aan de Elisa Belpairelaan of de Emile Verhaerenlaan. Evenmin is een aanbesteding voor die specifieke doorgangen opgenomen. De foto’s uit 2026 tonen nog altijd zand. Daarmee ontstaat een terugkerend patroon: een voorstel wordt besproken, een mogelijke oplossing wordt genoemd en daarna verdwijnt het concrete vervolg uit beeld.

Van losse betonplaten naar een mededeling dat aanpassing niet kon

Burgemeester Wim Janssens antwoordde op maandag 29 september 2025 op de vragen van Alfons Moens. Burgemeester Wim Janssens bevestigde dat er twee toegankelijke strandroutes waren en dat de gemeente die zou onderhouden. Burgemeester Wim Janssens erkende tegelijk dat de paden bij de Elisa Belpairelaan en de Emile Verhaerenlaan niet integraal toegankelijk waren. Een aanpassing zou volgens burgemeester Wim Janssens op dat ogenblik niet mogelijk zijn binnen de geldende regels. Burgemeester Wim Janssens verwees voor verbetering naar een Vlaams project rond kustveiligheid op lange termijn. In de documenten wordt niet uitgelegd welke concrete regel een tijdelijke mat, een verwijderbare plaat of een andere rolvaste oplossing uitsluit. De lezer blijft daardoor achter met twee verschillende bestuurlijke boodschappen. Voormalig burgemeester Bram Degrieck sprak in 2023 over verwijderbare betonplaten die in natuurgebied mogelijk waren. Burgemeester Wim Janssens stelde in 2025 dat aanpassing niet toegelaten was.

Een burger kan moeilijk reageren op een niet uitgelegde juridische blokkade

Wanneer een bestuur stelt dat regelgeving een ingreep verhindert, is het voor een burger belangrijk te weten om welke regel het gaat, welke overheid bevoegd is en welke alternatieven wel mogelijk blijven. In de aangeleverde correspondentie staat geen concrete bepaling, vergunningvoorwaarde of formeel advies dat de verschillende voorgestelde oplossingen afzonderlijk beoordeelt. Daardoor kan Alfons Moens moeilijk nagaan of een aangepast ontwerp, andere materiaalkeuze of tijdelijke proefopstelling wel haalbaar zou zijn. Een algemene verwijzing naar regelgeving sluit het gesprek af zonder dat duidelijk wordt welke technische ruimte nog bestaat. Net daar ontstaat het gevoel dat constructief meedenken niet leidt tot een gelijkwaardig inhoudelijk antwoord.

De verkeerscel zou het parkeerprobleem bespreken

Alfons Moens sprak burgemeester Wim Janssens tijdens het tweedeverblijversevenement van zaterdag 13 september 2025 aan over de parkeerplaatsen, de strandpaden, de banken en de bereikbaarheid van hoge gebouwen. Burgemeester Wim Janssens antwoordde aanvankelijk dat de vragen intern zouden worden behandeld. Later liet burgemeester Wim Janssens weten dat de parkeerplaatsen in de verkeerscel zouden worden besproken. Burgemeester Wim Janssens wees op de mogelijkheid om met een parkeerkaart gratis op gewone plaatsen te parkeren en op de hoeveelheid palen en borden die nodig zou zijn wanneer bij meerdere gebouwen aparte plaatsen worden aangelegd. Burgemeester Wim Janssens erkende daarbij dat de bezorgdheid over extra signalisatie geen argument was om de aangepaste plaatsen niet te realiseren. In de aangeleverde documenten staat geen beslissing van de verkeerscel, geen timing en geen overzicht van bijkomende plaatsen.

Het gevreesde palenbos tegenover de nood aan bruikbare plaatsen

De bezorgdheid over een opeenstapeling van palen en verkeersborden is begrijpelijk vanuit straatinrichting, maar moet worden afgewogen tegen de concrete behoefte aan aangepaste parkeerplaatsen. Langs de Dynastielaan zijn al laadplaatsen met bijbehorende signalisatie aanwezig. Alfons Moens en Pieter Paul Moens vragen dat ook personen met een mobiliteitsbeperking op meerdere locaties terechtkunnen. Een bestuurlijke uitdaging rond signalisatie kan technisch worden onderzocht. Er kan worden gekeken naar gegroepeerde aanduidingen, aangepaste wegmarkeringen, zonale oplossingen of een andere spreiding. In de stukken is niet zichtbaar dat dergelijke varianten samen met Alfons Moens en Pieter Paul Moens werden uitgewerkt.

Een uitgewerkt voorstel bij Residentie Westdiep

In augustus 2024 werd voor Residentie Westdiep aan de Dynastielaan 34 een concreet voorstel opgesteld. Op een luchtbeeld werden drie aangepaste parkeerplaatsen aangeduid naast parkeerplaatsen voor elektrische voertuigen. De begeleidende tekst stelde voor om een vergelijkbare inrichting bij andere gebouwen langs de Dynastielaan toe te passen. Alfons Moens dacht daarmee verder dan de eigen voordeur. Het voorstel was niet beperkt tot één persoonlijk vak, maar ging uit van een systeem waarbij mensen met een mobiliteitsbeperking verspreid over de volledige laan dichter bij hun bestemming konden parkeren. In een latere nota werd ook voorgesteld om vier gewone plaatsen ter hoogte van een gebouw om te zetten. De aangeleverde stukken bevatten geen formele beoordeling van het ontwerp en geen gemotiveerde beslissing.

Schepen Michèle Vandermeeren kreeg het volledige pakket

Alfons Moens en Pieter Paul Moens bespraken de onderwerpen op maandag 11 augustus 2025 met schepen Michèle Vandermeeren. Op dinsdag 12 augustus 2025 bezorgden Alfons Moens en Pieter Paul Moens een schriftelijke samenvatting. Alfons Moens en Pieter Paul Moens brachten de aangepaste parkeerplaatsen, de strandpaden, de banken, de European Disability Card en de hulpverlening bij hoge gebouwen samen in één dossier. Alfons Moens en Pieter Paul Moens telden toen zes aangepaste plaatsen langs een zone met 1.100 parkeerplaatsen. Alfons Moens en Pieter Paul Moens vroegen om enkele aangepaste plaatsen bij ieder gebouw en bij de toegangen naar het strand. Alfons Moens en Pieter Paul Moens bezorgden ook foto’s en eerdere correspondentie. Een concreet antwoord van schepen Michèle Vandermeeren of een uitvoeringsplanning zit niet in de aangeleverde stukken.

Een burger wordt ontvangen, maar ziet het resultaat niet

De documenten tonen niet dat Alfons Moens volledig werd genegeerd. Jimmy Matsaert antwoordde verschillende keren. Sören Deroo sprak met Alfons Moens. Voormalig burgemeester Bram Degrieck ontving Alfons Moens. Schepen Michèle Vandermeeren besprak de vragen met Alfons Moens en Pieter Paul Moens. Burgemeester Wim Janssens bezorgde inhoudelijke reacties. Het probleem ligt elders. De burger wordt ontvangen, bedankt en doorverwezen, maar de kernaanvragen blijven zichtbaar onopgelost. Het onderscheid is belangrijk. Formeel luisteren is niet hetzelfde als uitvoeren. Een antwoord per e-mail is niet hetzelfde als een pad waarop een rolstoel kan rijden. Een interne bespreking is niet hetzelfde als een aangepaste parkeerplaats. Een toekomstig project is niet hetzelfde als een concrete datum.

Ook de rustbanken verdwenen uit beeld

Alfons Moens kaartte sinds 2017 aan dat er minder banken stonden langs het kustpad tussen de zeilwagenclub en het Vissersdorp of Westpunt. Voor een fitte wandelaar is een bank een aangename voorziening. Voor een oudere persoon, iemand met ademhalingsproblemen of iemand met een beperkte stapafstand kan een bank noodzakelijk zijn om de route te kunnen afleggen. Burgemeester Wim Janssens liet in september 2025 weten dat extra banken konden worden bekeken omdat de gemeente die infrastructuur zelf beheert. Dat onderdeel lijkt minder afhankelijk van natuurvergunningen dan een pad door de duinen. Toch bevat het dossier geen overzicht van geplaatste banken, gekozen locaties of uitvoeringsdatum.

De vraag gaat ook over waardigheid

Toegankelijkheid wordt vaak herleid tot vakken, borden, platen en breedtes. Voor de gebruiker gaat het om iets fundamentelers. Een persoon met een mobiliteitsbeperking wil een uitstap kunnen plannen zonder vooraf te moeten vrezen dat de laatste meters onhaalbaar zijn. Een oudere bewoner wil niet afhankelijk zijn van toevallige hulp om een zandhelling over te raken. Een ouder wil een kinderwagen niet door diep zand moeten sleuren. Een aangepaste parkeerplaats en een bruikbaar pad geven mensen de mogelijkheid om zelfstandig te beslissen waar zij naartoe gaan. Wanneer de infrastructuur onderbroken is, wordt ook die zelfstandigheid onderbroken.

De European Disability Card kwam eveneens ter sprake

Pieter Paul Moens en Alfons Moens vroegen tijdens het gesprek met schepen Michèle Vandermeeren aandacht voor de European Disability Card. Pieter Paul Moens en Alfons Moens wilden dat de kaart beter bekend werd bij hulpdiensten en medewerkers die tijdens crisissituaties worden ingezet. De European Disability Card lost het fysieke parkeer- of padenprobleem niet op, maar de vraag toont opnieuw dat Pieter Paul Moens en Alfons Moens vanuit een bredere benadering denken. Pieter Paul Moens en Alfons Moens koppelen parkeerbeleid aan noodplanning, hulpverlening, evacuatie en herkenning van ondersteuningsnoden. Ook daar boden Pieter Paul Moens en Alfons Moens hun medewerking en kennis aan.

Zorgen over interventies in hoge gebouwen

Residentie Westdiep telt elf verdiepingen en heeft ondergrondse parkeerplaatsen vóór het gebouw. Alfons Moens wees erop dat een ladderwagen daardoor op de rijweg moet worden opgesteld. Alfons Moens liet een berekening maken waarbij een ladderlengte van ongeveer 36 meter werd genoemd. Alfons Moens stelde voor om te onderzoeken of een hogere ladderwagen mogelijk was, eventueel met alternatieve financiering en betrokkenheid van Plopsaland. Voormalig burgemeester Bram Degrieck zou volgens het verslag laten onderzoeken of een oefening kon worden uitgevoerd om de beperkingen vast te stellen. Burgemeester Wim Janssens raadpleegde later de brandweer en antwoordde dat een gespecialiseerd klimteam wordt ingezet en dat de brandweer die werkwijze wilde behouden.

Een overlijden maakte de bezorgdheid bijzonder concreet

Alfons Moens verwees in de correspondentie naar een interventie op donderdag 5 oktober 2023. Een eigenaar van een appartement in Residentie Westdiep kreeg op de negende verdieping hartfalen en moest met hulp van een brandweerevacuatieteam en touwen naar het gelijkvloers worden gebracht. De betrokkene overleed een dag later. De aangeleverde stukken bevatten geen medisch of operationeel verslag en leggen geen verband tussen de evacuatiemethode en het overlijden. Alfons Moens gebruikte de gebeurtenis om de vraag te stellen of de beschikbare middelen voor hoge gebouwen voldoende zijn. Het incident maakt duidelijk waarom Alfons Moens het onderwerp niet beschouwt als een theoretische discussie over materieel.

De foto’s uit 2026 spreken een eenvoudige taal

Bestuurlijke dossiers kunnen ingewikkeld worden door bevoegdheden, natuurbeheer, vergunningen, verkeersregels en Vlaamse projecten. De foto’s uit 2026 zijn eenvoudiger. Eén foto toont het bord met 1.100 parkeerplaatsen. Een andere foto toont personen op een onverharde route door het duingebied. Een derde foto toont een smalle zanddoorgang tussen houten palen en draden. De beelden bevatten geen beleidsnota’s en geen toekomstige planning. De beelden tonen wat een gebruiker vandaag aantreft: veel parkeercapaciteit, weinig getelde aangepaste plaatsen en zand op routes die voor een deel van de bezoekers essentieel zijn.

Een lange correspondentie is nog geen participatie met resultaat

Lokale besturen vragen burgers geregeld om meldingen te doen, voorstellen in te dienen en mee te denken over hun leefomgeving. Alfons Moens heeft dat gedaan. Alfons Moens documenteerde de toestand, hield rekening met natuurvoorwaarden, stelde verschillende materialen voor, tekende parkeerplaatsen in, sprak met bestuurders en bleef jarenlang beleefd opvolgen. De vraag is wat participatie betekent wanneer een dossier na negen jaar nog altijd bij dezelfde fundamentele vaststelling uitkomt. Een burger kan pas ervaren dat de inbreng ernstig wordt genomen wanneer duidelijk wordt welke oplossing gekozen wordt, waarom een alternatief wordt afgewezen en tegen wanneer een beslissing wordt uitgevoerd.

Het lokaal bestuur kan de impasse doorbreken

Een gezamenlijk plaatsbezoek kan een eerste concrete stap zijn. Burgemeester Wim Janssens, schepen Michèle Vandermeeren, de verkeerscel, het Agentschap voor Natuur en Bos, toegankelijkheidsdeskundigen, Alfons Moens, Pieter Paul Moens en gebruikers van een rolstoel, rollator of kinderwagen kunnen de vier routes ter plaatse beoordelen. Per locatie kan worden vastgesteld hoe breed de doorgang is, waar hoogteverschillen liggen, welke ondergrond bruikbaar is, hoeveel aangepaste parkeerplaatsen aanwezig zijn en welke verwijderbare materialen mogelijk zijn. Daarna kan een openbaar uitvoeringsplan volgen met verantwoordelijke diensten en termijnen. Daarmee zou het bestuur niet alleen een technisch probleem aanpakken, maar ook aantonen dat jarenlang burgerinitiatief tot een tastbaar gevolg kan leiden.

Een plaats bij ieder gebouw is het uitgangspunt

Alfons Moens en Pieter Paul Moens pleiten voor aangepaste parkeerplaatsen bij de verschillende gebouwen langs de Dynastielaan en in de buurt van de strandtoegangen. Dat voorstel voorkomt dat alle aangepaste vakken op slechts enkele punten worden gegroepeerd. Een bewoner of bezoeker kan dan dichter bij het juiste gebouw of de meest geschikte route parkeren. De exacte aantallen en locaties moeten door de bevoegde diensten worden onderzocht, maar het ruimtelijke uitgangspunt is duidelijk: spreiding maakt de parkeerzone bruikbaarder voor mensen die geen grote afstand kunnen afleggen. Het voorstel bij Residentie Westdiep toont dat zo’n inrichting concreet kan worden ingetekend.

Negen jaar later ligt de echte vraag bij het bestuur

Alfons Moens begon in april 2017 met een eenvoudige vraag over twee zandpaden. Negen jaar later bestaat een omvangrijk dossier met verschillende oplossingen, gesprekken met twee burgemeesters, overleg met schepen Michèle Vandermeeren en herhaalde contacten met gemeentelijke diensten. De vraag werd breder, maar bleef concreet: kunnen personen met een mobiliteitsbeperking parkeren en het kustpad bereiken zonder vast te lopen in zand, afstand of ontbrekende rustpunten? Alfons Moens heeft aantoonbaar meegedacht. De volgende stap kan niet opnieuw uitsluitend bestaan uit luisteren, intern behandelen of verwijzen naar een plan zonder datum.

Bronnen:
E-mail van Alfons Moens aan Andy Vermaut van 30 juli 2026, met toelichting en foto’s
Correspondentie van Alfons Moens met Jimmy Matsaert over de Dynastielaan en strandtoegang van 2017 tot 2020
Verdere correspondentie van Alfons Moens met Jimmy Matsaert over aangekondigde matten en een mogelijke betonnen uitvoering
Aanvraag van Alfons Moens aan Sören Deroo over de toegankelijkheid van het strand van 28 april 2022
Verslag van Paul Demuynck over het gesprek met voormalig burgemeester Bram Degrieck van 26 augustus 2023
Aanvraag voor aangepaste parkeerplaatsen bij Residentie Westdiep van augustus 2024
Schriftelijke opvolging van Alfons Moens en Pieter Paul Moens na het gesprek met schepen Michèle Vandermeeren van 11 augustus 2025
Correspondentie van Alfons Moens met burgemeester Wim Janssens na het gesprek van 13 september 2025

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)