Diksmuide houdt opvang open: twee plaatsen voor daklozen vanaf december

27 oktober 2026

Diksmuide voorziet vanaf 1 december 2026 twee opvangplaatsen en een kinderbedje voor mensen zonder onderdak in een woning van het lokaal opvanginitiatief. Dat opvanginitiatief blijft voorlopig open. Katleen Winne verdedigde op maandag 26 oktober 2026 tijdens de raad voor maatschappelijk welzijn in Diksmuide ook het behoud van woonzorgcentrum Yserheem in openbare handen. Het bestuur kiest daar voor een reorganisatie met aandacht voor financieel evenwicht. De geregistreerde woonproblemen maken de plaatselijke nood concreet: sinds 1 juni werden vier mensen die op straat leven, drie mensen in niet-conventionele ruimtes en 22 sofaslapers geregistreerd.

Twee opvangplaatsen en een kinderbedje

Een huisje van het lokaal opvanginitiatief, het LOI, wordt vanaf 1 december 2026 ingezet voor tijdelijke opvang. Er komen twee plaatsen en een kinderbedje. De werking steunt op Bed, Bad en Brood: een slaapplaats, sanitaire voorzieningen en voeding. Bij een doorverwijzing wordt de nodige informatie met de opvanglocatie gedeeld, zodat de betrokken partners hun ondersteuning op elkaar kunnen afstemmen. Het doorverwijzende OCMW betaalt 34,31 euro per volwassene per nacht en 21,10 euro per kind per nacht. Die bedragen worden aan het OCMW aangerekend en zijn geen aangekondigde bijdrage die de opgevangen persoon zelf moet betalen.

Regionale opvang tot 18 april 2027

De regionale opvang wordt georganiseerd van 15 oktober 2026 tot en met 18 april 2027. Lo-Reninge, Ieper en Poperinge starten samen met zes opvangplaatsen. Zonnebeke sluit later aan. Andere lokale besturen bereiden zich voor om eventueel eveneens deel te nemen. Diksmuide begint op 1 december met zijn eigen aanbod. De samenwerking omvat de DVV-gemeenten, de provincie West-Vlaanderen en CAW Centraal-West-Vlaanderen. Het doel is tijdelijke opvang beschikbaar te maken en de ondersteuning tussen de betrokken diensten af te stemmen.

Woonproblemen gaan verder dan slapen op straat

Sinds 1 juni 2026 registreerde Diksmuide vier mensen die op straat leven, drie mensen in niet-conventionele woonruimtes en 22 sofaslapers. Er waren ook vijf verblijven in een doorgangswoning. Verder zijn zestien mensen in begeleiding bekend die huurachterstallen hebben of hun opzeg kregen. Het gaat om verschillende registraties, die niet zonder meer kunnen worden opgeteld tot een aantal afzonderlijke personen. De cijfers maken duidelijk dat de plaatselijke woonnood ook mensen treft die tijdelijk bij anderen terechtkunnen of hun huidige woning dreigen te verliezen. Katleen Winne ziet daarin een reden om zowel preventie als opvang te organiseren.

Vroeger contact bij huurachterstand

Het schepencollege besliste op 6 oktober 2026 principieel om werk te maken van de problematiek. Via het pilootproject Outreachend Onthaal wil Diksmuide mensen met huurproblemen eerder bereiken en uithuiszettingen voorkomen. Daarvoor wordt samengewerkt met het CAW en het vredegerecht van Veurne. De bedoeling is actief contact te zoeken en ondersteuning aan te bieden voordat de situatie verder verslechtert. Met Woonmaatschappij IJzer en Zee wil het bestuur huurproblemen sneller vaststellen en mensen na een versnelde woningtoewijzing beter begeleiden. De begeleiding moet dus ook na het verkrijgen van een woning doorlopen.

Voorkomen dat tijdelijke opvang opnieuw op straat eindigt

Diksmuide neemt deel aan de regionale werking rond dak- en thuisloosheid. Welzijnsdiensten, het CAW, justitie en de woonmaatschappij moeten daarbij beter samenwerken rond vroegtijdige hulp en het voorkomen van uithuiszettingen. Katleen Winne omschrijft twee opdrachten: voorkomen dat mensen hun woning verliezen en een tijdelijke verblijfplaats bieden als dakloosheid toch ontstaat. Een bed voor één nacht neemt de onmiddellijke nood weg, maar geeft op zichzelf nog geen antwoord op de woonsituatie daarna. Als voorzitter van het bijzonder comité voor de sociale dienst wil zij daarom ook zoeken naar oplossingen die voorkomen dat mensen opnieuw op straat belanden.

Geen automatisch oordeel over persoonlijke schuld

Katleen Winne verzet zich tegen de gedachte dat mensen zonder woning hun situatie noodzakelijk zelf hebben veroorzaakt. Gezondheid, afkomst, kansen en gebeurtenissen tijdens het leven bepalen volgens haar mee welke mogelijkheden iemand heeft. Wie een dak boven het hoofd heeft, heeft dat niet uitsluitend aan zichzelf te danken. Wie dat dak verliest, heeft dat evenmin altijd zelf in de hand. Zij wil mensen ondersteunen die onvoldoende bescherming vinden in het maatschappelijke vangnet. Daarbij waarschuwt zij voor een houding waarbij vooral wordt gewenst dat mensen zonder woning niet op het eigen grondgebied of in het straatbeeld aanwezig zijn.

Geen sluiting van het lokaal opvanginitiatief

Het bestuur sluit het LOI voorlopig niet. Het wacht de maatregelen van hogere overheden af, terwijl de federale overheid haar opvangbeleid bijstuurt. Bij de bespreking van de sluitingsmotie erkende Katleen Winne dat de beschikbare middelen beperkt zijn en dat migratiebeleid regels nodig heeft. Zij vindt echter niet dat problemen in dat beleid automatisch moeten leiden tot minder plaatselijke verantwoordelijkheid voor de betrokken mensen. Het behoud van het initiatief is voor haar een keuze om opvang te blijven bieden terwijl beslissingen op een hoger bestuursniveau worden voorbereid.

Mensen verplaatsen neemt hun nood niet weg

Katleen Winne betwist dat een opvangprobleem wordt opgelost door mensen naar een andere gemeente te verplaatsen of een voorziening uit de begroting te halen. Hun behoefte aan ondersteuning blijft bestaan. Zij stelt ook de vraag of migratie nog als een afzonderlijk beleidsvraagstuk wordt behandeld, of steeds vaker wordt gebruikt als verklaring voor andere onopgeloste problemen. Haar kritiek op de sluitingsmotie richt zich op het risico dat kwetsbare mensen uit beeld verdwijnen zonder dat hun omstandigheden verbeteren. Financiële grenzen moeten volgens haar worden bewaakt, maar de afweging moet ook gaan over welke verantwoordelijkheid het bestuur blijft opnemen.

Giorgio Agamben als uitgangspunt voor kritiek

Katleen Winne haalde filosoof Giorgio Agamben aan om haar bezwaar tegen de sluiting te verduidelijken. Zij verwees naar een politieke situatie waarin mensen wel onderworpen blijven aan overheidsbeslissingen, maar steeds minder bescherming krijgen. Voor haar moet de raad daarom ook beoordelen wat een sluiting voor de betrokken personen betekent. Het verdwijnen van een voorziening uit de plaatselijke begroting is in haar redenering niet hetzelfde als het verdwijnen van het probleem.

Yserheem blijft een publieke verantwoordelijkheid

Bij de motie tot privatisering van woonzorgcentrum Yserheem verdedigde Katleen Winne de keuze voor rationalisering in plaats van privatisering. De werking, kosten en organisatie worden kritisch onderzocht. De financiële balans moet in evenwicht komen en de personeelskosten vormen de grootste uitgavenpost. Het bestuur heeft daarbij een verantwoordelijkheid tegenover de belastingbetaler én tegenover de bewoners. Winne verzet zich echter tegen een beoordeling die uitsluitend kijkt naar financiële opbrengst. Ook andere publieke investeringen dragen bij aan welzijn en levenskwaliteit zonder rechtstreeks winst op te leveren. Zij vindt dat die afweging eveneens voor ouderenzorg moet gelden.

Vijf entiteiten rond huiselijkere zorg

Yserheem heeft moeilijke tijden gekend. Er is gewerkt aan een organisatie waarbij de vijf entiteiten meer huiselijke zorg bieden. De tevredenheid van bewoners en hun families staat daarbij voorop. Katleen Winne bedankte het team voor de geleverde inspanningen en wees op de ervaring en betrokkenheid van de medewerkers. Hun werk is nodig voor de dagelijkse zorg en de continuïteit ervan. Personeel vormt dus een grote kostenpost, maar draagt ook de werking waarop bewoners vertrouwen. De financiële beoordeling moet rekening houden met beide kanten van die verantwoordelijkheid.

Privatisering is voor Winne geen oplossing op zichzelf

Katleen Winne haalde bij haar verzet tegen privatisering cijfers aan over private woonzorgcentra: bij drie op de tien zou onduidelijkheid bestaan over de bestemming van subsidies en één op de tien zou financieel in moeilijkheden verkeren. Zij gebruikte die beweringen als argument tegen de gedachte dat een private uitbating financiële problemen vanzelf wegneemt. Voor Yserheem kiest het bestuur voor aanpassingen aan de organisatie, verantwoorde besteding van middelen en behoud van de openbare zorgopdracht. Winne wil voorkomen dat de publieke verantwoordelijkheid wordt afgebouwd zodra de werking onder druk komt te staan.

Foodsavers benut voedseloverschotten

Foodsavers Westhoek maakt voedseloverschotten beschikbaar voor mensen die voedselhulp nodig hebben. Katleen Winne steunt de samenwerking omdat voedselverspilling en voedselarmoede naast elkaar bestaan. Het project richt zich ook op sociale tewerkstelling en samenwerking tussen lokale besturen. Voedsel dat bij de ene partij overblijft, kan elders een noodzakelijke maaltijd opleveren. Voor Winne gaat het daarbij ook om menselijke waardigheid: bruikbare overschotten moeten mensen kunnen helpen die onvoldoende middelen hebben om in hun dagelijkse voeding te voorzien.

Ongeveer 16.912 euro per jaar voor Diksmuide

De nieuwe verdeelsleutel voor Foodsavers houdt rekening met het inwonersaantal en het aantal uitlevermomenten. Katleen Winne vindt die verdeling eerlijker. Voor Diksmuide bedraagt de jaarlijkse bijdrage ongeveer 16.912 euro. De stad ontvangt maandelijks 2.639 kilogram voedsel. Bij die hoeveelheid hanteerde Winne een rekenbedrag van 6,78 euro per kilogram. Zij vroeg steun voor de samenwerkingsovereenkomst, waarmee voedselverspilling wordt verminderd en mensen in kwetsbare situaties worden geholpen.

Bronnen:
Stad Diksmuide, Katleen Winne, “Tussenkomsten raad voor maatschappelijk welzijn 26 oktober 2026”

Document “20261026 tussenkomsten Katleen Winne raad voor maatschappelijk welzijn definitief.docx”

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)

Wil je de onafhankelijke journalistiek van indegazette.be ondersteunen?

Iedere dag zetten we ons in om nieuws, reportages en verhalen te brengen uit de Westhoek, België, Europa en de rest van de wereld. Dat doen we met veel inzet en een sterke overtuiging dat onafhankelijke journalistiek toegankelijk moet blijven voor iedereen.
Wil je onze redactie een financieel duwtje in de rug geven? Elke vrijwillige bijdrage, groot of klein, helpt ons om ons journalistieke werk voort te zetten.
Je kunt ons ondersteunen via:
☕ Ko-fi: https://ko-fi.com/andyvermaut
☕ Buy Me a Coffee: https://buymeacoffee.com/andyvermaut

Hartelijk dank voor je vertrouwen, je betrokkenheid en je steun aan indegazette.be!
Andy Vermaut
Hoofdredacteur indegazette.be