Hoe jonge dwarsliggers de toekomst van Vlaanderen kunnen bepalen

23 november 2024

Vrijwilligers als ruggengraat van Vlaanderen

Koen Morlion, voormalig onderwijzer en gepassioneerd schrijver, spreekt zijn bewondering uit voor de talloze vrijwilligers die Vlaanderen draaiende houden. Zonder hen, zo stelt hij, zou het Vlaamse landschap maar een saaie boel zijn. Toch maakt hij zich zorgen over de toekomst. In zijn recent gepubliceerde parabel wijst hij op een groeiend probleem: het gebrek aan jongeren in bestuurskamers en verenigingen. Terwijl ouderen blijven streven naar verandering, lijken jongeren zich terug te trekken. Waarom dat gebeurt, blijft voer voor sociologen.

Koen Morlion: een rebel in hart en nieren

Koen Morlion heeft zelf ervaren hoe moeilijk het is om tegen de stroom in te gaan. Opgegroeid in een warm boerengezin, ontwikkelde hij al vroeg een kritische geest. Zijn eerste politieke stem ging naar Agalev, een jonge groene partij die destijds als vernieuwend werd beschouwd. Toch voelde hij zich later niet langer thuis in de eenzijdige focus op natuur en landbouw. Diezelfde zoektocht bracht hem naar de Volksunie, waar Vlaamsgezindheid en rebelsheid werden gecombineerd. Maar ook daar stuitte hij op de beperkingen van politieke eenzijdigheid.

Als onderwijzer liet Koen Morlion zijn stem horen. Een memorabel moment? Toen hij in het infoboek van zijn school openlijk kritiek uitte op een omzendbrief over reaffectatie. Deze regel, die vaste benoemingen beschermde ten koste van jonge leerkrachten, vond hij onrechtvaardig. Zijn protest leidde tot consternatie bij collega’s en een reprimande van zijn directeur. Een jaar later verloor hij daadwerkelijk zijn baan aan een oudere collega. Toch bleef zijn strijdlust onaangetast.

De parabel van de jonge dwarsliggers

Koen Morlion’s parabel over de jonge dwarsliggers is een oproep tot actie. In een fictief dorp zijn het altijd de oude wijzen die beslissingen nemen, terwijl de jongeren in slaap zijn gesust door comfort en gemak. Maar een groep jongeren besluit het anders te doen. Ze noemen zichzelf de Dwarsliggers, niet omdat ze tegen alles zijn, maar omdat ze geloven dat een trein alleen vooruitkomt met sterke dwarsliggers die de rails ondersteunen.

De Dwarsliggers worden uitgelachen door de gevestigde orde, maar laten zich niet ontmoedigen. Ze graven een nieuwe bron, introduceren nieuwe gewassen en maken ruimte voor alle stemmen in het dorp. Uiteindelijk realiseren de oude wijzen zich dat de jongeren niet alleen dwarsliggers, maar ook bruggenbouwers zijn. Het dorp bloeit op dankzij de samenwerking tussen jong en oud.

De boodschap van Koen Morlion

Koen Morlion gebruikt deze parabel om te benadrukken dat jongeren essentieel zijn voor de toekomst van Vlaanderen. Hun kritische houding en bereidheid om anders te denken, maken hen tot de bouwstenen van verandering. Toch, zo waarschuwt hij, dreigen jongeren af te haken in de politiek en het verenigingsleven. Dat is niet alleen zorgwekkend, maar ook gevaarlijk voor de toekomst van een bruisend en bloeiend Vlaanderen.

Koen Morlion roept jongeren op om hun plek op te eisen en dwars te liggen waar dat nodig is. Engagement is volgens hem geen last, maar een kans om samen te werken aan een betere toekomst. Hij biedt zich bovendien aan als coach om jonge mensen te begeleiden in hun politieke zoektocht. Zijn ervaring met vallen en opstaan maakt hem de ideale mentor voor een nieuwe generatie dwarsliggers.

Waarom jongeren de politiek nodig hebben

Volgens Koen Morlion is de aanwezigheid van jongeren in de politiek geen luxe, maar een noodzaak. Hij heeft zelf gezien hoe engagement, gevoed door kritische vragen, het verschil kan maken. Jongeren hebben de kracht om systemen te vernieuwen en vastgeroeste patronen te doorbreken. Maar dat kan alleen als ze durven mee te doen en hun stem laten horen.

Lees meer over de visie van Koen Morlion op engagement en politiek op zijn blog:

https://koenmorlion.substack.com/p/de-parabel-van-de-jonge-dwarsliggers