Joris Vermander, de sympathieke mascotte van Diksmuide, gaat viraal met meer dan 250.000 kijkers

Diksmuide, 26/08/2026

Een vertrouwd gezicht dat Diksmuide kleur geeft

Wie regelmatig in Diksmuide onderweg is, heeft hem wellicht al gezien of gehoord: Joris Vermander. Altijd vriendelijk, altijd in voor een babbel en zelden ver weg van een activiteit, vereniging of ontmoeting in de stad. De 68-jarige Diksmuideling groeide de voorbije maanden uit tot een opvallend en bijzonder geliefd gezicht in filmpjes van de Facebookpagina Ondernemend Diksmuide. Eén video rond de Vierdaagse bereikte ondertussen meer dan 250.000 kijkers. Een uitzonderlijk cijfer voor een lokaal initiatief, maar voor wie Joris kent misschien minder verrassend dan het op het eerste gezicht lijkt. Zijn enthousiasme, herkenbaarheid en oprechte plezier werken aanstekelijk. “Ik vind het plezant dat de mensen daarnaar kijken”, vertelt Joris. “Ik word een beetje bekend in Diksmuide en het zijn allemaal goede reacties die ik krijg van de mensen.”

Van Brussel terug naar de Westhoek

Joris Vermander is niet altijd inwoner van de stad Diksmuide geweest. Hij groeide op in Esen en bracht een groot deel van zijn beroepsleven door in Brussel. Daar werkte hij vijftien jaar als bakker en vervolgens vijftien jaar in een beenhouwerij. Het waren jaren van hard werken, vroeg opstaan en veel contact met klanten. Later keerde hij terug naar de streek om voor zijn ouders te zorgen. Hij nam de mantelzorg op zich en bleef daarvoor geruime tijd thuis. “Ik ben toen terug naar Diksmuide gekomen om voor mijn ouders te zorgen. Ik was hun mantelzorger”, vertelt hij. Zijn ouderlijke thuis was vroeger ook een café, al waren zijn ouders al enkele jaren gestopt met die activiteit. Na die periode zette Joris uiteindelijk de stap van Esen naar Diksmuide. Hij omschrijft die verhuis met zijn gekende gevoel voor humor als een tocht “naar de grote stad Diksmuide”. Het duurde niet lang voor hij zich er helemaal thuis voelde.

Toerist in zijn eigen stad

Joris spreekt met opvallend veel liefde over Diksmuide. Voor hem is de stad geen plek waar men alleen woont of boodschappen doet, maar een plaats waar elke week iets nieuws te beleven valt. Hij volgt nauwgezet welke activiteiten worden georganiseerd, wie iets op poten zet en waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. “Ik voel me toerist in mijn eigen stad en er is elke week iets te doen”, zegt hij. “Is er iets te doen? Ik ga ernaartoe.” Die nieuwsgierigheid is geen loze uitspraak. Joris is werkelijk op heel wat plaatsen aanwezig. Hij is aangesloten bij een fitnesscentrum, trekt mee met de wandelclub, gaat kaarten bij Neos, is betrokken bij Samana en zet zich in als vrijwilliger. Ook het dienstencentrum is een vaste halte in zijn week. Zijn agenda is vaak voller dan die van mensen die decennia jonger zijn. “Ik kom ook altijd tijd tekort”, lacht hij. “Iedereen roept achter mij: ‘Joris, kan je iets doen voor mij?’”

Een dagboekje als persoonlijke agenda

In een tijd waarin heel wat mensen hun afspraken, nieuws en activiteiten uitsluitend op hun smartphone volgen, doet Joris het op zijn eigen manier. Hij heeft geen smartphone nodig om te weten wat er in Diksmuide gebeurt. Hij leest aandachtig Info Diksmuide en het blad A tot Z. Alles wat hem interesseert, schrijft hij neer. “Alle speciale punten worden genoteerd in mijn dagboekje”, legt hij uit. Zo weet hij elke ochtend wat de dag kan brengen. Die eenvoudige gewoonte helpt hem om structuur te houden, maar ook om uit te kijken naar de vele kleine en grote ontmoetingen die zijn week vullen. “Als ik ’s morgens opsta, weet ik al wat ik ga doen. Ik heb het altijd al opgeschreven.” Het is een levensstijl die hem zichtbaar energie geeft. Voor Joris is bezig zijn niet hetzelfde als gejaagd leven. Het betekent vooral betrokken zijn, onder de mensen komen en kansen grijpen om iets mee te maken.

Van lokale bekendheid tot viraal fenomeen

De filmpjes die op de Facebookgroep van Ondernemend Diksmuide verschijnen, versterken die verbondenheid nog meer. Joris duikt er geregeld in op, vaak met een glimlach, een kwinkslag of een spontane reactie. Hij doet dat volledig vrijwillig en met plezier. “Nee, ik doe dat uit plezier”, zegt hij duidelijk. “Als er iets te doen is en mijn vriend is daar, wil ik er altijd op staan met een filmpje voor te lachen.” Precies die spontaniteit lijkt de kern van het succes. Joris probeert geen rol te spelen en hoeft geen gemaakte grappen te brengen. Hij is gewoon zichzelf: open, positief, nieuwsgierig en graag gezien in zijn stad. Dat één filmpje tijdens de Vierdaagse de kaap van 250.000 kijkers overschreed, toont hoe breed dat verhaal aanslaat. Het is een opmerkelijk bereik voor een video die vertrekt vanuit lokale beleving. Joris zelf blijft er rustig onder. Hij ziet het vooral als een teken dat de pagina van Ondernemend Diksmuide groeit en steeds meer mensen bereikt. “Dat filmpje is van Ondernemend Diksmuide. Dat groeit altijd en heeft altijd meer en meer kijkers.”

“Ze kennen mij al allemaal”

Hoewel Joris de status van lokale vedette met een knipoog benadert, merkt hij uiteraard dat hij steeds herkenbaarder wordt. Mensen spreken hem aan op straat, vragen hem naar filmpjes of maken een praatje over een activiteit waar ze hem zagen. Voor Joris is dat geen ongemak. Integendeel, hij geniet van dat menselijke contact. “Ik word graag aangesproken met Joris”, zegt hij. Hij omschrijft zichzelf met typisch relativerende humor als iemand die nog geen prins carnaval of bellenman is, “maar ze kennen me al allemaal”. Die uitspraak vat zijn plaats in Diksmuide mooi samen. Joris is geen bekendheid die op afstand staat van de mensen. Hij is iemand die men tegenkomt bij een wandeling, aan een kaarttafel, bij een activiteit, in het dienstencentrum of gewoon op straat. Net daarom herkennen mensen zich in hem.

Positiviteit als bewuste keuze

Joris wordt vaak omschreven als een uiterst positief persoon. Hij geeft die reputatie zelf een heel eenvoudige verklaring. “De mensen klagen anders veel te veel”, zegt hij. “Het weer is niet goed, het gaat slecht op mijn werk, ik heb problemen met mijn ex-vrouw, en het is altijd iets. Ik heb geen problemen.” Die woorden zijn niet bedoeld als een oordeel over anderen, maar als een oproep om anders naar het leven te kijken. Joris weet immers dat het leven niet altijd vanzelf licht of makkelijk is. Hij vertelt open dat hij in het verleden een moeilijke periode heeft gekend en zelfs met depressieve gevoelens kampte. “Ik ben eens depressief geweest. Ik zat thuis te wenen, dat doe ik nu niet meer”, zegt hij eerlijk. Die openheid maakt zijn verhaal des te sterker. Zijn huidige levensvreugde is geen oppervlakkige pose, maar het resultaat van een bewuste beweging naar buiten, naar mensen en naar activiteiten.

De kracht van onder de mensen komen

Voor Joris lag een belangrijk deel van zijn herstel in sociaal contact. Niet alleen thuis blijven, maar weggaan, praten en opnieuw verbinding zoeken. “Die tegenslagen heb ik overwonnen door weg te gaan, bij mensen te gaan en te praten”, legt hij uit. Vandaag is hij vrijwel elke dag onderweg. Soms voor een vaste activiteit, soms voor vrijwilligerswerk, soms gewoon omdat hij graag bij de mensen is. “Nu ben ik elke dag op stap.” Vanuit die ervaring heeft hij ook een duidelijke boodschap voor wie zich alleen voelt of zich dreigt terug te trekken. “Ze moeten zich aansluiten bij een vereniging. Je hebt dan het doel om elke dag of eenmaal per week naar daar of daar te gaan.” Het is advies dat heel concreet klinkt, maar een diepere betekenis heeft. Verenigingen, ontmoetingsplaatsen en vrijwilligerswerk zorgen niet alleen voor tijdsbesteding. Ze geven mensen een ritme, sociale contacten, verantwoordelijkheid en het gevoel dat ze ergens verwacht worden.

Familie als vaste waarde

Naast zijn brede sociale leven hecht Joris ook veel belang aan zijn familie. Met zijn broer Walter onderhoudt hij dagelijks contact. “Wij bellen elke dag naar elkaar”, vertelt hij. Walter woont in Esen, niet ver van Diksmuide, waardoor de band ook in de praktijk sterk blijft. Joris spreekt eveneens met warmte over andere familieleden, onder meer in Diksmuide en Esen. Voor hem zijn die banden vanzelfsprekend belangrijk. Wie veel onder de mensen komt, hoeft daarom niet minder gehecht te zijn aan familie. Bij Joris versterken beide elkaar: zijn familie biedt nabijheid en vertrouwdheid, terwijl zijn vele activiteiten hem energie en nieuwe ontmoetingen geven.

68 jaar, maar nog lang niet aan vertragen toe

Joris is 68, maar wie hem bezig ziet, zou hem gemakkelijk jonger inschatten. Zelf heeft hij daar een duidelijke verklaring voor. “Ik voel me jonger dan 68 omdat ik nooit stilzit”, zegt hij. “Ik ben altijd weg of iets aan het doen.” Hij bedoelt daarmee niet dat iedereen voortdurend druk moet zijn. Wel dat hij zelf gelukkig wordt van beweging, engagement en contact met anderen. Zijn leven is gevuld met kleine afspraken die voor hem veel betekenen: een wandeling, een kaartnamiddag, een gesprek, een evenement, vrijwilligerswerk of een bezoek aan het dienstencentrum. Het zijn precies die momenten die zijn dagen kleur geven. “Ik heb liever dat het druk is dan niet druk. Ik moet elke dag ergens naartoe gaan, bij de mensen zijn.”

Een positieve ambassadeur voor Diksmuide

Dat Joris Vermander zo veel kijkers bereikt, zegt uiteindelijk meer dan alleen iets over één populaire video, want er zijn ondertussen ook nog vele andere populaire video’s met onze Joris. Zijn verhaal raakt omdat het herkenbaar is. Het toont hoe een stad leeft dankzij mensen die er bewust deel van willen uitmaken. Mensen die anderen begroeten, activiteiten bezoeken, zich engageren en niet wachten tot het leven vanzelf naar hen toekomt. Joris brengt in de filmpjes op de Facebookpagina van Ondernemend Diksmuide humor en spontaniteit, maar ook iets wat vandaag bijzonder waardevol is: een ongedwongen vorm van verbondenheid. Hij laat zien dat je op elke leeftijd nieuwe gewoontes, nieuwe contacten en nieuwe momenten van plezier kunt vinden. Met meer dan 250.000 kijkers voor één filmpje is Joris ondertussen zonder twijfel een van de meest bekeken gezichten uit Diksmuide. Maar voor de mensen die hem in het dagelijkse leven ontmoeten, blijft hij vooral Joris: een vriendelijke stadsgenoot die tijd maakt voor een goedendag, graag lacht en elke dag opnieuw kiest voor het leven tussen de mensen.

Auteur: Andy Vermaut