Klimaatmars in Brussel groeit uit tot indrukwekkende mobilisatie: 60.000 deelnemers gemeld, mogelijk bijna dubbel zoveel als vorig jaar
Brussel, zondag 11 oktober 2026 – De Belgische klimaatbeweging heeft op zondag 11 oktober opnieuw massaal gemobiliseerd in de hoofdstad. Volgens een voorlopig gemeld opkomstcijfer zouden ongeveer 60.000 mensen hebben deelgenomen aan de nationale Klimaatmars. Als dat cijfer wordt bevestigd, betekent dit nagenoeg een verdubbeling tegenover de ruim 30.000 deelnemers van 2025. De betoging, georganiseerd door de Klimaatcoalitie onder het motto ‘De Klimaatmars, iedereen gaat!’, stond in het teken van een duidelijke centrale eis: België moet een concreet, sociaal rechtvaardig en geloofwaardig plan ontwikkelen om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen af te bouwen. Een definitieve bevestiging van de opkomst door de organisatoren of politie was bij het opstellen van dit artikel nog niet beschikbaar.
Een indrukwekkende mobilisatie die de klimaatdiscussie opnieuw op de voorgrond brengt
De Belgische hoofdstad vormde op zondag 11 oktober 2026 opnieuw het decor voor een nationale mobilisatie rond klimaatverandering, energiebeleid, volksgezondheid en maatschappelijke rechtvaardigheid. De Klimaatcoalitie had burgers uit alle delen van het land opgeroepen om gezamenlijk hun bezorgdheid over de klimaatcrisis zichtbaar te maken. De omvang van de mobilisatie vormt daarbij een belangrijk element. Wanneer het voorlopig genoemde aantal van 60.000 deelnemers wordt bevestigd, gaat het om een bijzonder sterke stijging tegenover vorig jaar. Volgens de organisatoren namen in 2025 meer dan 30.000 mensen deel aan de Klimaatmars. Een opkomst van ongeveer 60.000 mensen zou betekenen dat de organisatie erin geslaagd is haar bereik in één jaar tijd bijna te verdubbelen. Achter die aantallen schuilt een bredere maatschappelijke ontwikkeling: klimaatverandering wordt steeds nadrukkelijker verbonden met onderwerpen die het dagelijkse leven rechtstreeks beïnvloeden. De prijs van energie, de kwaliteit van woningen, gezondheid, mobiliteit, de bescherming van natuur en de weerbaarheid tegenover internationale crisissen maken van klimaatbeleid veel meer dan een uitsluitend ecologisch dossier. De organisatoren wilden van deze editie dan ook een brede maatschappelijke mobilisatie maken, waarbij verschillende generaties en maatschappelijke organisaties zich rond gemeenschappelijke doelstellingen konden verenigen.
Van het Noordstation naar het Europese politieke hart
De deelnemers werden vanaf 14.00 uur verwacht aan het Brusselse Noordstation, waar de Koning Albert II-laan het vertrekpunt vormde van de nationale klimaatmanifestatie. Het uitgestippelde traject liep vervolgens in de richting van de Europese wijk en het Schumanplein. Daarmee kreeg de betoging niet alleen een nationale, maar ook een uitgesproken Europese dimensie. Brussel is immers zowel de Belgische hoofdstad als een van de belangrijkste politieke besluitvormingscentra van de Europese Unie. De locatie bood de deelnemers de mogelijkheid om hun eisen onder de aandacht te brengen van beleidsmakers op verschillende bestuursniveaus. De Klimaatcoalitie had vooraf aangekondigd dat trommels, fanfares, koren en dj’s de mars een toegankelijk en feestelijk karakter zouden geven. De manifestatie was uitdrukkelijk opgevat als een vreedzame bijeenkomst waaraan kinderen, jongeren, ouders, grootouders, collega’s, vriendengroepen en verenigingen konden deelnemen. De nadruk lag op het creëren van een open publieke ruimte waarin maatschappelijke betrokkenheid centraal staat.
De verdubbeling van de opkomst zou een belangrijk politiek signaal betekenen
De verhouding tussen de deelnemersaantallen van 2025 en 2026 is een van de opvallendste aspecten van deze editie. De Klimaatcoalitie vermeldt dat vorig jaar meer dan 30.000 mensen de straat op gingen. Bij een bevestigde opkomst van 60.000 betogers zou de groei ongeveer 100 procent bedragen, afhankelijk van het exacte vergelijkingscijfer. Dat zou aantonen dat de organisatie dit jaar aanzienlijk meer mensen heeft weten te bereiken. Tegelijk vraagt een correcte journalistieke beoordeling om voorzichtigheid: demonstratiecijfers kunnen verschillen naargelang ze afkomstig zijn van de politie of de organisatoren, onder meer door uiteenlopende telmethoden. Het cijfer van 60.000 moet daarom voorlopig als een gemeld deelnemersaantal worden behandeld. De betekenis van een dergelijke mobilisatie beperkt zich echter niet tot een rekensom. Demonstraties vormen een manier waarop burgers hun maatschappelijke prioriteiten zichtbaar maken buiten de gebruikelijke electorale momenten. Ze verschaffen beleidsmakers informatie over de onderwerpen die voor een deel van de bevolking bijzonder zwaar wegen. Een grote klimaatmars is daarmee geen rechtstreeks bewijs dat alle Belgen dezelfde beleidskeuzes onderschrijven, maar wel een zichtbaar signaal van georganiseerd maatschappelijk engagement.
De Klimaatcoalitie verenigt bijna honderd organisaties
De nationale Klimaatmars wordt georganiseerd door de Klimaatcoalitie, een breed samenwerkingsverband van Belgische maatschappelijke organisaties. Sinds 2008 brengt het netwerk milieuverenigingen, ontwikkelingsorganisaties, vakbonden, mutualiteiten en burgerbewegingen samen. Het samenwerkingsverband omvat ongeveer honderd organisaties met uiteenlopende achtergronden, die elkaar vinden in de overtuiging dat klimaatverandering een gezamenlijke maatschappelijke verantwoordelijkheid vormt. Die brede samenstelling verklaart waarom de jaarlijkse klimaatmanifestatie niet uitsluitend over uitstootcijfers of milieuwetgeving gaat. Vakbonden leggen bijvoorbeeld de nadruk op werkgelegenheid, arbeidsomstandigheden en een sociaal rechtvaardige energietransitie. Internationale solidariteitsorganisaties wijzen op de gevolgen voor kwetsbare bevolkingsgroepen wereldwijd. Natuurverenigingen richten de aandacht op biodiversiteit, ecosystemen en het herstel van natuurlijke leefgebieden. Gezondheidsorganisaties benadrukken de effecten van extreme hitte, luchtverontreiniging en veranderende leefomstandigheden. Die verschillende invalshoeken komen samen in het centrale uitgangspunt dat klimaatmaatregelen niet los kunnen worden gezien van de economische en sociale omstandigheden waarin mensen leven.
De centrale eis: België moet de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen verminderen
Het belangrijkste inhoudelijke aandachtspunt van de Klimaatmars 2026 is de overgang naar een samenleving die minder afhankelijk is van steenkool, aardolie en aardgas. De Klimaatcoalitie vraagt een concreet plan met duidelijke stappen, controleerbare engagementen en maatregelen die rekening houden met sociale rechtvaardigheid. Volgens de organisatoren maakt de aanhoudende afhankelijkheid van fossiele energie huishoudens en bedrijven kwetsbaar voor internationale prijsontwikkelingen en geopolitieke instabiliteit. Die afhankelijkheid heeft tegelijk gevolgen voor de uitstoot van broeikasgassen en de langetermijnontwikkeling van het klimaat. Een geloofwaardige energietransitie veronderstelt daarom meer dan de uitbreiding van hernieuwbare energie alleen. Ook de energie-efficiëntie van gebouwen, investeringen in infrastructuur, veranderingen in industriële productieprocessen, betaalbare alternatieven voor fossiele verwarming en de beschikbaarheid van duurzaam vervoer spelen een belangrijke rol. De politieke uitdaging bestaat erin deze veranderingen op een haalbare, rechtvaardige en economisch onderbouwde manier te realiseren.
Klimaatbeleid en koopkracht zijn steeds nauwer met elkaar verbonden
Een van de centrale boodschappen van de organisatoren is dat klimaatbeleid niet tegenover koopkracht mag worden geplaatst. Voor huishoudens met beperkte financiële middelen vormt de energierekening een aanzienlijk onderdeel van het maandelijkse budget. Gezinnen die in slecht geïsoleerde woningen leven, kunnen daardoor bijzonder kwetsbaar zijn voor hoge verwarmingskosten en stijgende elektriciteitsprijzen. Tegelijk beschikken zij vaak over minder financiële mogelijkheden om zelf energiebesparende renovaties uit te voeren. Wanneer klimaatbeleid uitsluitend steunt op individuele investeringen, bestaat het risico dat huishoudens met voldoende kapitaal sneller van de voordelen profiteren dan mensen met een laag inkomen. De Klimaatcoalitie pleit daarom voor een sociaal rechtvaardige transitie waarbij de kosten en baten van de noodzakelijke veranderingen evenwichtig worden verdeeld. Betaalbare renovatieprogramma’s, toegankelijke energievoorziening, bescherming van kwetsbare huishoudens en investeringen in collectieve infrastructuur kunnen daarbij een belangrijke rol spelen. In die benadering wordt klimaatbeleid niet alleen gezien als een noodzakelijke ecologische aanpassing, maar ook als een mogelijke hefboom voor een betere woonkwaliteit en een grotere maatschappelijke weerbaarheid.
De uitzonderlijke zomer van 2026 versterkte de bezorgdheid
De klimaatmanifestatie vond plaats na een zomer waarin extreme warmte en droogte nadrukkelijk op de maatschappelijke agenda stonden. Organisaties die deelnamen aan de mobilisatie verwezen naar de gevolgen van hitte voor de volksgezondheid, natuurgebieden en het dagelijkse leven. Vooral mensen met een zwakke gezondheid, ouderen, jonge kinderen en bewoners van slecht geïsoleerde woningen kunnen extra kwetsbaar zijn tijdens langdurige warmteperiodes. In stedelijke gebieden wordt dat probleem versterkt door het hitte-eilandeffect, waarbij gebouwen, asfalt en andere verharde oppervlakken warmte vasthouden. Dat heeft gevolgen voor de temperatuur in woningen, de kwaliteit van de nachtrust en de gezondheid van bewoners. Ook in landelijke gebieden zijn de gevolgen van klimaatverandering voelbaar, onder meer door droogtestress, waterbeheerproblemen en druk op landbouw en natuur. De klimaatproblematiek is daardoor steeds minder uitsluitend een discussie over toekomstige scenario’s. Het debat gaat eveneens over hoe steden, gemeenten, gezondheidsdiensten en gezinnen zich vandaag voorbereiden op veranderende weersomstandigheden.
SAAMO brengt de stem van maatschappelijk kwetsbare mensen in het klimaatdebat
De deelname van SAAMO onderstreept de sociale dimensie van de Klimaatmars. Deze organisatie voor maatschappelijk opbouwwerk kondigde aan mee te stappen omdat mensen in kwetsbare situaties vaak bijzonder zwaar worden getroffen door de gevolgen van klimaatverandering. Zo kan extreme hitte in een kleine woning zonder voldoende isolatie of ventilatie tot aanzienlijk grotere problemen leiden dan in een goed uitgeruste woning met voldoende mogelijkheden om af te koelen. Ook de toegang tot groene ruimtes, verkoelende voorzieningen en betaalbaar vervoer is niet gelijk verdeeld. Wie weinig financiële middelen heeft, kan zich doorgaans moeilijker aanpassen aan hittegolven of andere klimaatgerelateerde omstandigheden. Het verband tussen klimaat en armoede maakt duidelijk waarom een sociaal rechtvaardig beleid meer vereist dan algemene doelstellingen. Beleidsmakers moeten ook onderzoeken wie de gevolgen van klimaatverandering draagt, wie toegang krijgt tot beschermende maatregelen en welke groepen dreigen achter te blijven bij de overgang naar nieuwe energiesystemen.
Greenpeace vraagt meer politieke ambitie en bescherming van burgers
Ook Greenpeace België mobiliseerde voor de nationale Klimaatmars. De milieuorganisatie riep burgers op om gezamenlijk aandacht te vragen voor een ambitieuzer klimaatbeleid en organiseerde een eigen verzamelpunt aan de Koning Albert II-laan. Greenpeace benadrukt dat de klimaatcrisis niet uitsluitend een langetermijnkwestie is, maar ook vandaag gevolgen heeft voor de veiligheid, gezondheid en leefomgeving van mensen. De organisatie verbindt de noodzaak van uitstootvermindering met de ontwikkeling van structurele alternatieven voor fossiele energie. Daarbij speelt ook de maatschappelijke vraag hoe overheden de overstap naar duurzame oplossingen kunnen versnellen zonder de lasten onevenredig bij burgers met beperkte middelen te leggen. De aanwezigheid van internationale milieuorganisaties geeft de Belgische demonstratie bovendien een bredere dimensie. De uitstoot van broeikasgassen en de gevolgen van klimaatverandering houden immers niet op aan nationale grenzen, waardoor samenwerking tussen landen en internationale instellingen noodzakelijk blijft.
WWF benadrukt dat klimaatbescherming ook natuurherstel vereist
WWF België legde in zijn mobilisatie voor de Klimaatmars de nadruk op de nauwe samenhang tussen klimaatverandering, biodiversiteit en het herstel van ecosystemen. Gezonde natuur kan een belangrijke bijdrage leveren aan de weerbaarheid van samenlevingen tegenover veranderende klimaatomstandigheden. Bossen, wetlands, graslanden, duinen en andere natuurlijke ecosystemen vervullen functies op het vlak van koolstofopslag, waterbeheer, verkoeling en bescherming tegen overstromingen. De achteruitgang van biodiversiteit kan die functies onder druk zetten. Omgekeerd kan natuurherstel bijdragen aan de aanpassing aan klimaatverandering. WWF pleit daarom voor investeringen die niet alleen de uitstoot van broeikasgassen beperken, maar ook natuurlijke leefgebieden herstellen en beschermen. Daarmee wordt klimaatbeleid verbonden met ruimtelijke ordening, landbouw, waterbeheer en de bescherming van de biodiversiteit.
Artsen Zonder Grenzen herinnert aan de humanitaire gevolgen van de klimaatcrisis
De betrokkenheid van Artsen Zonder Grenzen maakt duidelijk dat de klimaatproblematiek ook een humanitaire en medische dimensie heeft. De organisatie wees in de aanloop naar de mars op de gevolgen van klimaatverandering voor gezondheidsproblemen, ondervoeding, de verspreiding van bepaalde ziekten en de verplaatsing van bevolkingsgroepen. In verschillende delen van de wereld kunnen droogte, overstromingen en extreme temperaturen bestaande humanitaire crises verergeren. Daarbij spelen ook factoren zoals armoede, gewapende conflicten, beperkte toegang tot gezondheidszorg en zwakke infrastructuur een rol. Klimaatverandering is zelden de enige oorzaak van humanitaire noodsituaties, maar kan bestaande kwetsbaarheden versterken. Voor medische hulporganisaties betekent dat dat klimaatgerelateerde risico’s steeds vaker moeten worden meegenomen in de voorbereiding op crisissituaties. De aanwezigheid van een medische humanitaire organisatie bij de Klimaatmars toont hoe breed de maatschappelijke gevolgen van het klimaatvraagstuk worden bekeken.
Amnesty International verbindt klimaatverandering met mensenrechten
Amnesty International België sloot zich eveneens aan bij de Klimaatmars en plaatste de bescherming van mensenrechten centraal. Klimaatverandering kan verschillende fundamentele rechten onder druk zetten, waaronder het recht op leven, gezondheid, huisvesting en toegang tot essentiële voorzieningen. Daarnaast vraagt de organisatie aandacht voor mensenrechtenverdedigers en milieuactivisten die in verschillende landen te maken krijgen met intimidatie, vervolging of geweld. De discussie over klimaatbeleid raakt daardoor ook aan democratische vrijheden, de bescherming van het maatschappelijk middenveld en de verantwoordelijkheid van overheden en ondernemingen. Vanuit dit perspectief is klimaatbescherming niet uitsluitend een kwestie van milieutechnische normen. Zij heeft ook betrekking op de omstandigheden waarin mensen hun rechten daadwerkelijk kunnen uitoefenen. Een samenleving waarin burgers vrij kunnen deelnemen aan het publieke debat, informatie kunnen verkrijgen en beleidskeuzes kritisch kunnen volgen, beschikt over belangrijke voorwaarden om complexe klimaatproblemen democratisch aan te pakken.
Vakbonden eisen dat werknemers niet de rekening van de transitie betalen
Het ABVV riep eveneens op tot deelname aan de klimaatmanifestatie en legde daarbij de nadruk op sociale rechtvaardigheid. Volgens de vakbond moet het klimaatbeleid ambitieus zijn, maar mogen werknemers en gezinnen niet onevenredig opdraaien voor de noodzakelijke veranderingen. Het ABVV vraagt onder meer een vermindering van de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en een grotere financiële verantwoordelijkheid voor vervuilende ondernemingen. Dat sluit aan bij het beginsel dat milieukosten zo veel mogelijk moeten worden gedragen door degenen die ze veroorzaken. Tegelijk vereist de toepassing van dat principe duidelijke regels, transparante besluitvorming en aandacht voor mogelijke economische neveneffecten. Voor werknemers in sectoren die sterk afhankelijk zijn van fossiele energie of energie-intensieve productie kan de transitie veranderingen meebrengen in werkgelegenheid en vereiste vaardigheden. Daarom spelen opleiding, sociale dialoog, investeringszekerheid en begeleiding van werknemers een belangrijke rol in de discussie over een rechtvaardige overgang naar een klimaatneutralere economie.
Ook ontwikkelingsorganisaties benadrukken mondiale rechtvaardigheid
De klimaatcrisis kent een uitgesproken internationale dimensie. Landen die historisch relatief weinig broeikasgassen hebben uitgestoten, kunnen zwaar getroffen worden door droogte, overstromingen en extreme weersomstandigheden. Tegelijk beschikken niet alle landen over dezelfde financiële en technische mogelijkheden om zich tegen dergelijke risico’s te beschermen. Ontwikkelingsorganisaties zoals 11.11.11 en Oxfam brengen die ongelijkheid nadrukkelijk onder de aandacht. Zij vragen dat rijke landen hun verantwoordelijkheid opnemen in de internationale klimaatsamenwerking en dat financiële middelen worden ingezet om kwetsbare gemeenschappen te ondersteunen. Die discussie heeft betrekking op klimaatfinanciering, aanpassing aan veranderende omstandigheden, duurzame ontwikkeling en de manier waarop internationale economische verhoudingen de mogelijkheden van landen beïnvloeden. Ook voor België is dit relevant, omdat het land zowel via zijn eigen beleid als via de Europese Unie betrokken is bij internationale afspraken over klimaat en ontwikkeling.
sDe Europese Unie staat voor ingrijpende keuzes
Brussel vormt als hoofdstad van de Europese besluitvorming een betekenisvolle plaats voor een klimaatmanifestatie. De Europese Unie heeft de afgelopen jaren een omvangrijk klimaatbeleidskader ontwikkeld met doelstellingen voor de vermindering van broeikasgasemissies, de uitbreiding van duurzame energie en de verbetering van energie-efficiëntie. De uitvoering van dat beleid vraagt investeringen van overheden, ondernemingen en huishoudens. Tegelijk bestaan er discussies over de economische haalbaarheid, het concurrentievermogen van de Europese industrie, de impact op landbouwers en gezinnen en de verdeling van verantwoordelijkheden tussen lidstaten. Voorstanders van ambitieus klimaatbeleid wijzen op de langetermijnkosten van onvoldoende actie en op de economische kansen die nieuwe technologieën kunnen bieden. Critici vragen aandacht voor administratieve lasten, energieprijzen en de praktische uitvoerbaarheid van regelgeving. Een geloofwaardig beleid moet deze verschillende aspecten zorgvuldig onderzoeken. Het bestaan van moeilijke beleidsafwegingen neemt de noodzaak van klimaataanpassing en uitstootvermindering niet weg, maar onderstreept het belang van transparante besluitvorming en maatschappelijk overleg.
De klimaattransitie zal ook in Belgische steden en gemeenten voelbaar zijn
Hoewel grote klimaatdoelstellingen vaak op internationaal, Europees of federaal niveau worden geformuleerd, vindt een belangrijk deel van de uitvoering plaats in steden en gemeenten. Lokale overheden hebben onder meer invloed op publieke gebouwen, ruimtelijke ordening, stedelijke vergroening, fietsinfrastructuur en bepaalde aspecten van energie-efficiëntie. De uitdagingen verschillen sterk van plaats tot plaats. In dichtbebouwde steden kan de bestrijding van hittestress een grote rol spelen, terwijl landelijke gebieden meer aandacht kunnen besteden aan waterbeheer, droogtebestendigheid en de verhouding tussen landbouw en natuur. Voor West-Vlaanderen zijn daarnaast kustbescherming, waterveiligheid, economische activiteiten in havengebieden en de leefbaarheid van kleinere gemeenten relevante thema’s. De nationale Klimaatmars in Brussel kan daarmee ook worden gelezen als een aanleiding om lokale klimaatplannen en investeringsbeslissingen kritisch te evalueren.
De stem van jongeren blijft van bijzonder belang
Klimaatverandering heeft een uitgesproken intergenerationele dimensie. Jongeren zullen gedurende een groot deel van hun leven geconfronteerd worden met de gevolgen van beleidskeuzes die vandaag worden gemaakt. Tegelijk dragen toekomstige generaties geen directe verantwoordelijkheid voor de historische uitstoot die heeft bijgedragen aan de huidige opwarming. Dat maakt de vraag naar rechtvaardigheid tussen generaties tot een belangrijk ethisch onderwerp. De Klimaatcoalitie richtte haar oproep daarom uitdrukkelijk tot verschillende leeftijdsgroepen, van kinderen en tieners tot ouders en grootouders. De deelname van jongeren aan democratische manifestaties kan bijdragen aan politieke bewustwording en maatschappelijke betrokkenheid. Ze biedt jonge mensen ook een gelegenheid om samen met volwassenen na te denken over langetermijnkeuzes op het vlak van energie, natuur, economie en samenleving.
De grote uitdaging begint na de demonstratie
Een klimaatmars kan aandacht trekken, gemeenschappen samenbrengen en beleidsmakers confronteren met maatschappelijke eisen. De uiteindelijke betekenis ervan zal echter mede worden bepaald door wat er na de manifestatie gebeurt. Worden de eisen vertaald naar concrete voorstellen? Welke maatregelen worden financieel en juridisch uitgewerkt? Op welke manier worden burgers, ondernemingen, werknemers en maatschappelijke organisaties betrokken bij de uitvoering? En hoe wordt gecontroleerd of gemaakte afspraken daadwerkelijk tot resultaten leiden? Dat zijn vragen die essentieel blijven, ongeacht het definitieve deelnemersaantal. De Klimaatcoalitie vraagt een beleid dat niet alleen ambitieuze doelstellingen formuleert, maar ook een realistisch tijdpad en duidelijke verantwoordelijkheden vastlegt. Daarbij is het belangrijk dat klimaatmaatregelen meetbaar, maatschappelijk verdedigbaar en transparant zijn. Alleen zo kan een brede mobilisatie een duurzame plaats krijgen binnen het democratische besluitvormingsproces.
Een indrukwekkend signaal, maar het definitieve opkomstcijfer moet nog bevestigd worden
De Klimaatmars van zondag 11 oktober 2026 brengt opnieuw de omvang en veelzijdigheid van het Belgische klimaatengagement onder de aandacht. Met een brede coalitie van milieuorganisaties, sociale bewegingen, vakbonden, gezondheidsorganisaties en burgerinitiatieven is de manifestatie veel meer dan een bijeenkomst van uitsluitend ecologische verenigingen. De klimaatproblematiek wordt verbonden met bestaanszekerheid, volksgezondheid, mensenrechten, internationale solidariteit en de leefbaarheid van steden en dorpen. Het voorlopig gemelde aantal van 60.000 deelnemers zou, indien bevestigd, wijzen op een aanzienlijke groei ten opzichte van 2025. Dat is journalistiek relevant en vormt een belangrijke aanwijzing voor de mobilisatiekracht van de organiserende beweging. De definitieve beoordeling vereist evenwel de publicatie van betrouwbare opkomstcijfers. Wat nu al duidelijk is, is dat de Klimaatcoalitie haar centrale eisen nadrukkelijk op de politieke agenda heeft geplaatst: minder afhankelijkheid van fossiele energie, een gezondere leefomgeving en een transitie die ook sociaal rechtvaardig is.
Onafhankelijke journalistiek verdient steun
Indegazette.be blijft maatschappelijke ontwikkelingen, klimaatbeleid, mensenrechten en burgerparticipatie kritisch en onafhankelijk opvolgen. Die journalistieke opdracht vraagt tijd, onderzoek en middelen. Wie deze onafhankelijke berichtgeving waardeert, kan de redactie ondersteunen met een vrijwillige financiële bijdrage. Elke bijdrage, groot of klein, helpt om nieuws en maatschappelijke informatie toegankelijk te houden. Voor concrete stortingsgegevens verwijzen wij naar de officiële steun- en contactmogelijkheden van indegazette.be.
Wil je de onafhankelijke journalistiek van indegazette.be ondersteunen?
Iedere dag zetten we ons in om nieuws, reportages en verhalen te brengen uit de Westhoek, België, Europa en de rest van de wereld. Dat doen we met veel inzet en de overtuiging dat onafhankelijke journalistiek toegankelijk moet blijven voor iedereen.
Wil je onze redactie een financieel duwtje in de rug geven? Elke vrijwillige bijdrage, groot of klein, helpt ons om ons journalistieke werk voort te zetten.
Je kunt ons ondersteunen via:
Ko-fi: https://ko-fi.com/andyvermaut
Buy Me a Coffee: https://buymeacoffee.com/andyvermaut
Hartelijk dank voor je vertrouwen, je betrokkenheid en je steun aan indegazette.be!
Andy Vermaut
Hoofdredacteur indegazette.be
+32499357495
