Pablo Lowagie ziet fietstunnel aan het station Diksmuide als canvas voor Diksmuides identiteit

Kunstwedstrijd als antwoord op eerste vandalismesignalen

Diksmuide, 12 juli 2025

Tijdens de laatste gemeenteraad trok Pablo Lowagie van Team 8600 aan de alarmbel over de splinternieuwe fietstunnel. Zijn vaststelling was helder: “De eerste meldingen van vandalisme bereikten me nog voor ik mijn voorstel kon indienen.” Zijn oplossing? Een kunstwedstrijd waarbij lokale makers de wanden transformeren tot een monument voor Diksmuides vredesidentiteit.

Preventief kunstoffensief

Pablo Lowagie benadrukte dat de tunnel momenteel nog onbeschadigd is, maar dat de realiteit van graffiti zich aankondigt. “Waarom wachten tot het escaleert?” Zijn voorstel schakelt kunstenaars en scholieren in om thema’s als de Eerste Wereldoorlog en vredeseducatie op de wanden te verankeren. Raadslid Deprez’ pleidooi voor kunst als maatschappelijk protest klinkt hierin door.

Twee praktijkvragen

Het college krijgt twee concrete vragen voorgelegd:

Is een wedstrijd haalbaar om tunnelgedeeltes te laten beschilderen?
Welke organisatorische drempels moeten overwonnen worden?

Levende herinnering

“Denk aan ‘Nooit meer oorlog’ op onze IJzertoren,” onderstreepte Lowagie. “Deze tunnel kan die boodschap in het dagelijkse leven brengen.” Het plan beoogt preventie: betekenisvolle kunst als verdediging tegen vandalisme.

Volledige interventie Pablo Lowagie

Uitgesproken tijdens gemeenteraad van 30 juni 2025

Beste collega’s,

De nieuwe fietstunnel is sinds kort toegankelijk voor fietsers en wandelaars. Een mooie realisatie, die zonder twijfel een meerwaarde vormt voor onze zwakke weggebruikers. Ik wil dan ook mijn oprechte dank uitspreken aan alle medewerkers en partners die aan dit project hebben bijgedragen.

Maar hoewel de tunnel vandaag nog spierwit is, zou het naïef zijn te denken dat dit zo blijft. Nauwelijks had ik mijn voorstel neergeschreven, of de eerste meldingen van vandalisme bereikten me al. Intussen is er zelfs graffiti van vandalen te zien.

En dus stel ik me de vraag: wat als we dit niet zomaar laten gebeuren, maar er net iets positiefs van maken? Wat als we deze tunnel niet als een probleem bekijken, maar als kans? Een kans om cultureel Diksmuide uit te dagen. Een kans om onze creativiteit te tonen. En vooral: een kans om onze rijke geschiedenis en identiteit als Vredesstad visueel een plaats te geven in het straatbeeld. Ik denk bijvoorbeeld ook aan het punt van raadslid Deprez, waarom zou kunst niet onze aanklacht tegen geweld kunnen zijn, en een mogelijkheid zijn om onze rol als vredesstad te benadrukken?

Mijn voorstel is eenvoudig: laat ons nadenken over een creatief project waarbij lokale kunstenaars, kunstscholen of leerlingen een deel van de tunnel beschilderen. Niet zomaar willekeurige beelden, maar kunstwerken die vertrekken vanuit sterke thema’s: de Eerste Wereldoorlog en Diksmuide, autoritair leiderschap, extremisme, vrede en geweld… thema’s die nog altijd tot de verbeelding spreken. Zo zorgen we niet alleen voor meer kleur in de tunnel & onze stad, maar brengen we ook een sterk verhaal met een duidelijke boodschap. Het maakt van een doorgang een beleving, én het zet onze stad als vredes- en herdenkingsstad kracht bij. Denk maar bijvoorbeeld aan de leuze van onze IJzertoren: nooit meer oorlog!

Daarom stel ik twee duidelijke vragen aan het college:

1. Wedstrijd uitschrijven: Kunnen we een kunstwedstrijd organiseren om (een deel van) de fietstunnel te laten beschilderen?

2. Praktisch: Wat zijn de praktische en organisatorische moeilijkheden om effectief een kunstwedstrijd uit te schrijven voor de tunnelwanden?

Ik geloof dat dit voorstel, mits goed aangepakt, een duurzame én symbolisch waardevolle ingreep kan zijn voor onze stad.