Inlaten van polderwater in Nieuwkapelleplas vergroot risico op nutriëntenoverschot, volgens studie in opdracht van De Watergroep

Foto Sarah Vermaut

19 augustus 2025

Ecologische stabiliteit van afgesloten plas kwetsbaar voor externe belasting

De Nieuwkapelleplas, gelegen in de deelgemeente Nieuwkapelle op het grondgebied van Diksmuide, functioneert als een afgesloten waterlichaam zonder natuurlijke doorstroming. In het kader van een ecologische studie, in opdracht van De Watergroep, onderzocht het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) de mogelijke gevolgen van het inlaten van polderwater in deze plas. De conclusie is duidelijk: een dergelijke ingreep zou het risico op ecologische instabiliteit aanzienlijk vergroten.

Polderwater bevat vaak hoge concentraties stikstof en fosfaat

In het omliggende landbouwgebied bevat polderwater doorgaans verhoogde concentraties aan nutriënten, zoals stikstof en fosfor. Volgens het rapport zou het inlaten van dergelijk water leiden tot een verhoogd risico op eutrofiëring van de plas. Hierdoor nemen algenbloei en zuurstoftekort toe, wat nefast is voor aquatisch leven en waterhelderheid.

Afname van biodiversiteit bij toename van voedingsstoffen

De studie wijst op een verband tussen verhoogde nutriëntentoestroom en het verdwijnen van ondergedoken waterplanten, libellen en zuurstofgevoelige vissoorten. Door het op gang brengen van een voedselrijk ecosysteem ontstaat een monocultuur van algen en wieren, met drastische gevolgen voor de biodiversiteit.

Risico op externe besmetting met vis en parasieten

Het INBO waarschuwt bovendien dat via polderwater ongewenste vissoorten of parasieten kunnen binnendringen. In een geïsoleerde plas zoals deze, zonder natuurlijke afvloeiing, kunnen dergelijke organismen snel domineren. Dit maakt herstel nadien bijzonder moeilijk en traag.

Aanbeveling: plas behouden als autonoom systeem met intern beheer

De studie adviseert om de Nieuwkapelleplas niet aan te sluiten op externe waterlopen. In plaats daarvan moet het waterlichaam beheerd worden als een gesloten systeem, met aandacht voor intern evenwicht, oeverherstel en periodieke monitoring van nutriëntenwaarden. Zo blijft de natuurlijke rijkdom maximaal beschermd.