Peace Talk Europe bespreekt verborgen ongelijkheid in de stad

25 april 2026

Online sessie over vrede en samenleving

Peace Talk Europe heeft op zaterdag 25 april 2026, om 14.00 uur, via Zoom een derde bijeenkomst gehouden over vrede, sociale ongelijkheid en het leven in de stad. De sessie kreeg als thema “The hidden structure of inequality” en richtte zich op vormen van ongelijkheid die vaak als normaal worden aanvaard, maar toch invloed hebben op kansen, relaties en spanningen tussen mensen.

Ilse opende de online bijeenkomst en verwelkomde de deelnemers. Zij nodigde hen uit om via emoji’s of chatberichten aan te geven hoe zij zich voelden. Daarna plaatste zij de sessie in het verlengde van de twee vorige bijeenkomsten. In de eerste sessie stond vrede in de mens zelf centraal. In de tweede sessie ging het over ervaringen binnen het gezin. De derde bijeenkomst keek naar de samenleving en naar de stad waarin mensen dagelijks leven.

Vrede begint niet alleen bij grote conflicten

Tijdens de inleiding werd uitgelegd dat conflicten in de samenleving niet altijd beginnen met zichtbaar geweld. De deelnemers maakten kennis met drie vormen van geweld binnen het vredesonderzoek van Johan Galtung: direct geweld, structureel geweld en cultureel geweld.

Direct geweld werd omschreven als situaties waarin dader en slachtoffer duidelijk zichtbaar zijn, zoals bij oorlog, fysieke agressie of discriminerende opmerkingen. Structureel geweld werd besproken als een vorm van benadeling die ingebed zit in maatschappelijke systemen en instellingen. Daarbij kwamen voorbeelden aan bod zoals armoede, honger in een wereld met voldoende middelen, opsluiting, moeilijke toegang tot betaalbare gezondheidszorg en ongelijke onderwijskansen. Cultureel geweld werd uitgelegd als de overtuigingen, vooroordelen, ideologieën en culturele denkbeelden waardoor ongelijkheid als normaal, natuurlijk of onvermijdelijk wordt voorgesteld.

De stad als dagelijkse ervaring

Alexander leidde daarna het hoofdgesprek over ongelijkheid in de stad. Hij vroeg de deelnemers of zij ooit het gevoel hadden dat hun stad niet voor iedereen op dezelfde manier is ingericht. Daarbij kwamen situaties naar voren waarin een rolstoelgebruiker geen toegankelijke helling vindt, een ouder met een kinderwagen moeilijk op het openbaar vervoer geraakt of kinderen in verschillende wijken niet dezelfde toegang hebben tot parken, bibliotheken en veilige speelplekken.

De sessie legde de nadruk op ongelijkheid die niet luid of onmiddellijk zichtbaar is. Ze kan aanwezig zijn in de straten die mensen oversteken, de bussen die zij nemen en de scholen waar kinderen naartoe gaan. Wanneer mensen in gescheiden werelden binnen dezelfde stad leven, ontmoeten zij elkaar minder. Daardoor kan begrip afnemen en kan wantrouwen groeien. Zo kunnen kleine dagelijkse verschillen op termijn leiden tot spanning, vijandigheid en conflict.

Digitale uitsluiting blijft een onderschat probleem

Een deelnemer wees op de groeiende uitsluiting van mensen die niet goed met digitale toepassingen kunnen omgaan. Volgens hem is dit niet alleen een lokaal probleem, maar een breder Europees aandachtspunt. Hij gaf aan dat nog altijd veel mensen moeite hebben met nieuwe digitale middelen en dat ook jongeren soms vastlopen in de digitale samenleving.

Daarom blijft hulp noodzakelijk voor mensen die moeilijk toegang vinden tot digitale diensten. Wanneer informatie, administratie en dienstverlening steeds sterker digitaal verlopen, dreigen mensen zonder digitale vaardigheden sneller uit de boot te vallen. Dat raakt aan deelname aan de samenleving en aan de manier waarop mensen hun rechten, diensten en kansen kunnen bereiken.

Racisme op sociale media zet mensen tegenover elkaar

Ook racisme op sociale media kwam uitvoerig aan bod. Een deelnemer die 57 lokale groepen beheert, onder meer rond Oostende en Diksmuide, ziet geregeld hoe racistische reacties toenemen. Volgens hem lijken mensen minder terughoudend om openlijk racistisch te reageren. Hij omschreef sociale media daarom soms als antisociaal, omdat ze mensen niet dichter bij elkaar brengen, maar tegenover elkaar kunnen plaatsen.

Hij verwees naar een recente politieke bijeenkomst waarbij Conner Rousseau, voorzitter van de Belgische socialistische partij, aanwezig was. Een foto met hem leidde tot ongeveer 1.500 reacties. Veel reacties waren racistisch of aanvallend. Dat zorgde voor ongerustheid over de richting waarin het publieke debat evolueert. De deelnemer wees op de grote frustratie in de samenleving en op de moeilijkheid om nog een gesprek te voeren met mensen die meteen aanvallen of slechts één visie toelaten.

Racisme in Antwerpen wordt ook buiten het scherm gevoeld

Yasmine sloot aan bij het gesprek over racisme. Zij gaf aan dat mensen online harde woorden gebruiken omdat zij zich beschermd voelen achter een scherm. Tegelijk merkt zij dat mensen ook in persoonlijke contacten brutaler worden in hun taalgebruik.

Zij sprak over directe en indirecte discriminatie. Daarbij gaat het niet alleen om beledigingen, maar ook om uitsluiting uit activiteiten of ongelijke kansen bij sollicitaties. Volgens haar willen sommige werkgevers geen mensen met een andere etnische achtergrond in hun zaak. Zij plaatste racisme daarom nadrukkelijk als probleem in België en in Antwerpen.

Woningprijzen en woningtekort verhogen de druk

De woningmarkt werd genoemd als een andere bron van ongelijkheid. Stijgende prijzen maken het voor mensen moeilijker om een betaalbare woning te vinden. Daarbij werd ook gewezen op het tekort aan woningen, waardoor mensen onder grotere financiële druk komen te staan.

Giancarlo sloot zich daarbij aan. Volgens hem zorgen stijgende prijzen en woningtekort ervoor dat mensen extra inkomsten moeten zoeken om nog toegang te krijgen tot huisvesting. Mensen worden daardoor in moeilijke posities geduwd. De woningmarkt werd zo besproken als een concreet voorbeeld van ongelijkheid die het dagelijkse leven van mensen rechtstreeks raakt.

Minder speelruimte voor kinderen in de wijk

Giancarlo bracht ook de situatie in zijn eigen wijk aan. Daar waren vroeger speelpleinen, voetbalvelden en plekken waar kinderen konden spelen. Bij een heraanleg kwam er meer groen, maar tegelijk verdwenen voetbalvelden en speeltoestellen. In de plaats kwam onvoldoende nieuwe speelruimte.

Volgens hem klagen ouders omdat kinderen minder mogelijkheden hebben om buiten te spelen. Eén kleine speelplek is niet genoeg voor veel kinderen tegelijk. Hij waarschuwde dat kinderen daardoor vaker binnen blijven of buiten rondhangen zonder duidelijke activiteit. Ook vroegere jongerenactiviteiten, waaronder jaarlijkse initiatieven waar jongeren naartoe konden, lijken volgens hem minder aanwezig. Daardoor verliezen kinderen kansen die belangrijk zijn voor hun ontwikkeling.

Jeugdwerkloosheid begint vaak bij informatie

Evie bracht jeugdwerkloosheid in als voorbeeld van sociale ongelijkheid. Zij wees erop dat veel jongeren op zoek zijn naar een goede job of positie, maar dat de drempel vaak al begint bij de toegang tot informatie. Niet iedereen weet welke websites nuttig zijn, hoe een cv of motivatiebrief moet worden opgesteld of hoe men zich goed voorbereidt op sollicitaties.

Zij gaf aan dat werk zoeken veel tijd en energie vraagt. Voor jongeren zonder begeleiding of netwerk kan de zoektocht daardoor extra zwaar worden. De toegang tot werk hangt dan niet alleen af van inzet, maar ook van informatie, digitale vaardigheden en kansen die niet iedereen in dezelfde mate krijgt.

Bronnen:
HWPL Europe
Peace Talk Europe
Beeldmateriaal Peace Talk Europe

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel. AI wordt gebruikt als redactioneel hulpmiddel. De journalist controleerde de inhoud en feiten.)