Vredesonderwijs van HWPL legt verband tussen orde, hebzucht en oorlog

22 november 2025

Tijdens een online sessie van het Peace Educator Training Program van Heavenly Culture, World Peace, Restoration of Light (HWPL) gingen leerkrachten en vredeswerkers uit verschillende landen dieper in op de vraag wat vrede onder druk zet, en hoe orde in de menselijke wereld kan worden hersteld. De derde en vierde les van het programma, georganiseerd door de Peace Education Department en begeleid door trainster Syria, trokken deelnemers uit Afrika en Europa voor een compacte maar intense vormingsnamiddag via Zoom.

Inzicht in wat vrede onder druk zet

In de eerste helft van de bijeenkomst stond de relatie tussen vrede en orde centraal. De trainer liet de groep nadenken over iets alledaags als verkeer: wat gebeurt er wanneer niemand de regels volgt? De stap naar grotere thema’s was snel gezet. Zonder duidelijke afspraken, en zonder mensen die bereid zijn hun verantwoordelijkheid op te nemen, ontstaat chaos.

Aan de hand van de scheepramp met de Titanic werd uitgelegd hoe beslissingen die vooral gericht zijn op prestige en snelheid, ten koste kunnen gaan van mensenlevens. De ramp werd niet alleen gekoppeld aan het ijs waarop het schip botste, maar vooral aan de keuze om met te weinig reddingsboten uit te varen en records te willen breken. Ook een luchtvaartongeval uit de jaren zeventig, waarbij honderden mensen op een luchthaven omkwamen door misverstanden en het negeren van procedures, kwam aan bod als voorbeeld van wat er gebeurt wanneer orde wegvalt.

De trainer trok de lijn verder naar oorlog. Op internationaal niveau bestaan wel regels en instellingen, maar er is geen gezag dat deze overal kan afdwingen. Daardoor kunnen staten toch gewapende conflicten beginnen wanneer eigenbelang en macht zwaarder beginnen te wegen dan het recht op leven van burgers. De aanwezigheid van kernwapens werd aangehaald als factor die vrede erg kwetsbaar maakt, juist omdat één beslissing een enorm gebied kan verwoesten.

Hebzucht als drijvende kracht achter ontwrichting

In het tweede deel van de les stond de vraag centraal waar deze ontwrichting precies begint. Volgens de opleiding gaat het zelden om een gebrek aan kennis. Vaak is het een kwestie van hebzucht: mensen of instanties willen meer invloed, meer bezit of meer erkenning dan ze nodig hebben, zelfs wanneer dat anderen schaadt.

Twee historische voorbeelden kregen veel aandacht. De Holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog werd genoemd als extreem geval waarin een regime, gedreven door rassenwaan en drang naar totale controle, systematisch miljoenen Joden en andere groepen uitroeide. Verder werd stilgestaan bij de kernramp in Tsjernobyl, waar politieke druk, haastwerk en het verwaarlozen van veiligheidsvoorschriften leidden tot een explosie in een kernreactor, met blijvende schade voor mens en omgeving. In beide gevallen, zo werd uitgelegd, stonden keuzes aan de top centraal, waarbij prestige en cijfers belangrijker waren dan het leven van gewone mensen.

De trainer bracht het thema vervolgens dichter bij de leefwereld van jongeren door sociale media te bespreken. Het streven naar steeds meer volgers en likes werd omschreven als een vorm van digitale hebzucht die onzekerheid, overdrijving en zelfs gevaarlijk gedrag kan aanwakkeren. Deelnemers kregen de opdracht om stil te staan bij hun eigen verlangens en bij de momenten waarop ambitie misschien ten koste gaat van anderen.

Orde in natuur en samenleving

Daarna verschoof de focus naar de ordening in de natuur. Deelnemers werden uitgenodigd om te kijken naar de manier waarop sterrenstelsels, planeten, planten en zelfs het menselijk lichaam volgens vaste patronen functioneren. Het ging onder meer over de Fibonacci-reeks, die terug te vinden is in schelpen, bloemen en klassieke architectuur. Dat soort patronen, zo klonk het, is niet bedoeld om te verstikken, maar om leven mogelijk te maken en te beschermen.

Vanuit die observatie trok de opleiding een parallel met de samenleving. Net zoals er in de natuur een duidelijke structuur aanwezig is, heeft de mensheid afspraken nodig om vreedzaam samen te leven: in gezinnen, in steden en landen, en tussen staten onderling. Als die afspraken worden genegeerd, verdwijnen veiligheid en vertrouwen. De training legde uit dat duurzame vrede niet kan worden gebouwd door één systeem of cultuur op te leggen. De vraag is eerder welke ordening alle mensen en ook de planeet zelf ten goede komt.

Mensenrechtenverdediger en journalist Andy Vermaut wees in de nabespreking op het belang van die onderliggende structuur. Hij gaf aan dat het beeld van fossielen, lichamen en natuur waarin dezelfde patronen terugkeren, hem helpt om te zien hoe alles met elkaar samenhangt. Volgens hem maakt dit inzicht duidelijk dat ieder individu deel uitmaakt van een groter geheel en dat respect voor orde tegelijk respect voor het leven zelf is.

Deelnemer David Bamba legde daarna de link met de huidige wereldsituatie. Hij wees erop dat er vandaag allerlei internationale organisaties bestaan, maar dat er toch op verschillende plaatsen oorlog woedt en zware mensenrechtenschendingen plaatsvinden. Voor hem werd tijdens de les nog duidelijker dat alleen respect voor elke mens, los van afkomst of overtuiging, een basis kan vormen voor een wereld waarin geweld niet langer als onvermijdelijk wordt gezien.

Liefde, onderwijs en de rol van de leraar

Tot slot kwam de vraag aan bod hoe vrede concreet kan worden hersteld. De opleiding schuift liefde naar voren als kernbegrip: niet als vaag gevoel, maar als houding waarin dankbaarheid, zorg, vergevingsgezindheid en respect centraal staan. Wanneer kinderen en jongeren leren om zo naar zichzelf en anderen te kijken, groeien zij volgens HWPL uit tot burgers die niet alleen aan hun eigen voordeel denken, maar die ook oog hebben voor het welzijn van hun omgeving.

De trainer verwees daarbij naar figuren als moeder Teresa en de Dalai Lama om te laten zien hoe dienstbaarheid en besef van de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan kunnen leiden tot keuzes in het teken van vrede. Ze benadrukte dat technologie, hoe geavanceerd ook, in enkele ogenblikken vernietigd kan worden als er geen vredescultuur achter schuilgaat. Daarom ziet HWPL vredeseducatie als een basisvak: leraren kunnen, via kleine opdrachten en projecten, leerlingen uitnodigen om concrete daden van zorg en verantwoordelijkheid op zich te nemen.

Aan het einde van de sessie kregen de deelnemers de vraag welke soort vredesburger zij zelf willen zijn. De trainer vroeg hen dat in een korte persoonlijke nota te formuleren. Daarna volgde een groepsmoment voor de camera, als herinnering aan de lesdag. In een volgende bijeenkomst staat de verdere uitwerking van vredeswaarden op het programma, met lessen vijf tot en met acht en een certificaat voor wie het volledige traject afrondt.

Bronnen:
HWPL – Peace Educator Training Program, lessen 3 en 4 (online sessie)

Andy Vermaut +32499357495 (Als je een probleem hebt met de inhoud van een artikel, kan je me altijd mailen op info@indegazette.be – best zo weinig mogelijk mensen in cc zetten, want anders komt dit in de spamfilter terecht. Voor elk artikel geldt een recht op antwoord van betrokkenen tot 3 maanden na publicatie van het artikel)