13 augustus 2026
Ik heb vier Europarlementsleden persoonlijk aangeschreven over Verzoekschrift 2621/2025. Het ging over de bescherming van Joodse mensen in Europa, over de veiligheid van synagogen en Joodse scholen, over de vrijheid om een keppel of davidster te dragen zonder angst, en over de vraag waarom Joodse instellingen zelf mee de kosten moeten dragen voor bewaking, camera’s en beveiligde toegang. Ik schreef Assita Kanko op woensdag 8 juli 2026, met een herinnering op woensdag 15 juli 2026. Ik schreef Gerolf Annemans op donderdag 16 juli 2026. Bert-Jan Ruissen en Hildegard Bentele kregen mijn uitvoerige dossier op vrijdag 17 juli 2026. In de betrokken e-mailgesprekken staat tot donderdag 13 augustus 2026 geen antwoord van hen.
Geen gunst, maar verantwoordelijkheid
Ik heb geen gunst gevraagd. Ik heb ook niet gevraagd om blindelings mijn voorstel te volgen. Ik heb gevraagd om een inhoudelijk antwoord en om politieke ernst. Als mijn voorstel om Joodse mensen en instellingen een formeel beschermingskader te geven volgens het Europees Parlement niet binnen de huidige verdragen past, dan is dat geen reden om de fundamentele vraag te begraven. Dan moet een parlementslid precies doen waarvoor het verkozen is: alternatieven zoeken, vragen stellen, een dossier opnemen, een commissie aanspreken en de Europese Commissie verplichten om zich uit te spreken.
Het Europees Parlement heeft zelf vastgesteld dat antisemitisme is toegenomen en dat Joodse mensen met haat en geweld worden geconfronteerd. Het verklaarde Verzoekschrift 2621/2025 ontvankelijk. Het erkende dus dat de inhoud binnen de Europese bevoegdheidssfeer valt. Maar vervolgens werd het dossier administratief gesloten omdat de juridische formule van “protected people” volgens het Parlement geen onmiddellijke verdragsgrondslag heeft. Dat is een zwakke uitweg. De juridische naam van een bescherming mag nooit belangrijker worden dan de mensen die bescherming nodig hebben.
Stilte is ook een antwoord
Assita Kanko, Gerolf Annemans, Bert-Jan Ruissen en Hildegard Bentele konden allemaal antwoorden. Zij konden melden dat zij het dossier zouden bekijken. Zij konden uitleggen waarom zij geen initiatief wilden nemen. Zij konden een medewerker laten reageren. Zij konden doorverwijzen. Zij konden één enkele zin schrijven om te tonen dat de veiligheid van Joodse burgers voor hen geen bijzaak is.
Zij deden niets.
Ik beweer niet dat ik weet wat deze vier Europarlementsleden thuis denken of voelen. Maar publiek optreden wordt niet beoordeeld op gevoelens die niemand kan controleren. Het wordt beoordeeld op woorden, keuzes en daden. Wanneer een rechtstreeks verzoek over de bescherming van Joods leven wekenlang onbeantwoord blijft, is dat geen administratief detail. Dan wordt stilte zelf een politiek gegeven.
Wie zich op sociale media, tijdens herdenkingen of in parlementaire verklaringen uitspreekt tegen antisemitisme, moet ook beschikbaar zijn wanneer een burger met een concreet dossier aanklopt. Anders blijft de afstand tussen retoriek en werkelijkheid pijnlijk groot. Dan klinkt “nooit meer” mooi op een podium, maar verdwijnt de betrokkenheid zodra iemand vraagt wie de bewaking van een Joodse school zal betalen of welke Europese regels kinderen daadwerkelijk beschermen.
Bescherming vraagt werk
Een synagoge kan geen resolutie aan haar ingang zetten. Een Joodse school kan kinderen niet beschermen met een verklaring van bezorgdheid. Ouders die hun kinderen naar school brengen, hebben niets aan politieke stiltes. Zij hebben nood aan veiligheid die werkt, aan duidelijke verantwoordelijkheid en aan overheden die niet wegkijken wanneer haat zich tegen een herkenbare groep richt.
Daarom stel ik de vraag luidop. Assita Kanko, Gerolf Annemans, Bert-Jan Ruissen en Hildegard Bentele: ligt u werkelijk wakker van de veiligheid van Joodse mensen in Europa wanneer u niet eens antwoordt op een onderbouwd verzoek om parlementaire actie?
Bronnen:
Verzoekschrift 2621/2025 bij het Europees Parlement
Officiële reactie van het Europees Parlement van 24 juni 2026
E-mailcorrespondentie van Andy Vermaut aan Assita Kanko van 8 en 15 juli 2026
E-mailcorrespondentie van Andy Vermaut aan Gerolf Annemans van 16 juli 2026
E-mailcorrespondentie van Andy Vermaut aan Bert-Jan Ruissen en Hildegard Bentele van 17 juli 2026
Andy Vermaut +32499357495
