De betekenis van een netwerkavond wordt meestal pas later zichtbaar. Niet wanneer de glazen worden neergezet of visitekaartjes worden uitgewisseld, maar wanneer maanden later in een Belgisch dossier plots een Oekraïense naam verschijnt en er aan de andere kant van Europa al iemand is die weet waar te beginnen.
De fundamentele vraag van de avond reikte veel verder dan Oekraïne: kan een democratie zich tegen een buitenlandse aanval verdedigen en tegelijk ruimte geven aan journalisten die haar eigen instellingen controleren? Precies die combinatie behoort tot de kern van een vrije pers.
Met Moshchun eindigde het terreinluik van de dag. De internationale journalisten keerden daarna terug naar Kiev. Daar wachtte later een totaal ander maar eveneens fundamenteel journalistiek onderwerp: hoe onderzoeksjournalisten corruptie blijven blootleggen terwijl hun land tegelijkertijd een oorlog tegen Rusland voert.
Bucha confronteerde internationale journalisten met een stad waar burgerdoden het beeld van de Russische invasie veranderden 9 september 2026 Bucha. Sinds het voorjaar van 2022 is één plaatsnaam wereldwijd verbonden met enkele van de zwaarste vaststellingen uit de eerste weken van de grootschalige Russische invasie van Oekraïne. Op woensdag 9 september 2026 bezocht het internationale
Een dag eerder stond in Kiev centraal hoe Oekraïense journalisten oorlog onderzoeken. Op 9 september verplaatste die journalistieke reis zich naar plaatsen die zelf deel zijn geworden van de geschiedenis die zij onderzoeken. Irpin was de eerste halte. Daarna wachtte Bucha.
“Niet schieten, dat is mijn papa”: David Van de Steen brengt in Oudenburg het bloedigste hoofdstuk van de Bende van Nijvel akelig dichtbij 9 september 2026 Op maandag 14 september 2026 wordt Ipso Facto in Oudenburg het decor voor een getuigenis die veel verder gaat dan een klassieke lezing over een van de grootste Belgische
Ik vertrok naar Oekraïne als journalist met vragen over onderzoeksjournalistiek in oorlogstijd. Na enkele dagen heb ik er veel vragen bij gekregen. Hoe schrijf je over onderhandelingen terwijl drones blijven vliegen? Hoe blijf je afstand bewaren wanneer je namen van gesneuvelden voor je ziet? Hoe voorkom je dat medeleven je kritische blik aantast, zonder menselijk leed tot een voetnoot te reduceren? Ik heb daar geen gemakkelijke antwoorden op. Wat ik wel weet, is dat ik na alles wat ik hier gezien heb veel minder geduld heb met simplistische vredesformules. Wie vrede wil, moet verder kijken dan het moment waarop wapens zwijgen. De echte vraag begint daarna: kan een gezin in Kiev, Kharkiv, Odesa, Slovyansk of een andere Oekraïense stad ervan uitgaan dat zijn kinderen veilig zullen opgroeien? Als het antwoord daarop niet geloofwaardig is, dan is het akkoord misschien een wapenstilstand. Maar vrede is het nog niet.
Vanuit Kiev: onderhandelen over vrede terwijl de oorlog boven ons blijft vliegen Read More »
Momenteel doet die frontlijn dat veel minder overtuigend dan de Russische publieke boodschap suggereert. Dat betekent niet dat de oorlog beslist is. Het betekent wel dat deadlines, kaarten en militaire realiteit niet als hetzelfde mogen worden behandeld.
Vanuit Kiev: Russische rekensom voor Donetsk schuift theoretisch door tot 2032 Read More »
Een stad die op papier is ingenomen maar in werkelijkheid door de tegenpartij wordt gecontroleerd, verandert niets aan de werkelijke frontlijn. Svyatohirsk toont daarmee hoe belangrijk geolocatie, controleerbare beelden en meerdere onafhankelijke gegevensstromen zijn. In deze oorlog wordt niet uitsluitend gevochten om grond. Er wordt ook gevochten om de beschrijving van die grond.
Vanuit Kiev: video uit Svyatohirsk zet Russische terreinclaim onder zware druk Read More »
Na Slidstvo.Info gingen de gesprekken verder aan tafel met journalisten die oorlog onderzoeken 8 september 2026 De deur van Slidstvo.Info viel achter ons dicht, maar in mijn hoofd bleef de redactie gewoon doorgaan. De schermen. De dossiers. De vragen. De constante spanning tussen wat iemand beweert en wat werkelijk bewezen kan worden. Buiten was het
